Ahmad Şoymurodov
Manba: ÖzME, 10-jild (2000–2005), «Özbekiston milliy ensiklopediyasi» Davlat ilmiy naşriyoti · elektron nusxa: ziyouz.com kutubxonasi, 186-b. — ziyouz.com
Şoymurodov Ahmad (1936.25.3, Samarqand) — haykaltaroş, Özbekistonda xizmat körsatgan san'at arbobi (1975). Moskva badiiy sanoat bilim yurti (1959) va Surikov nomidagi Moskva badiiy instituti (1964)ni tugatgan. Ş. ijodi bilan özbek tasviriy san'atida monumental haykaltaroşlik rivojiga katta hissa qöşdi; ayniqsa, portret janrida samarali ijod qilib, tarixiy şaxslar obrazlarining yorqin qiyofalarini yaratdi: Navoiy byusti (marmar, 1968, Toşkentdagi Adabiyot muzeyida; nusxalari Samarqand unti va Samarqand badiiy muzey qöriqxonasida), «Mirzo Uluğbek» (mis, 1965), «AlXorazmiy» (gips, 1985); xalq baxşilari Fozil Yöldoş öğli (mis, 1974), Ergaş Jumanbulbul öğli (mis, 1974), Islom şoir Nazar öğli (mis, 1975) portret haykallari; Şoymardon Qudratov (bronza, 1977), Enver Aliyev (bronza, 1986), yapon rassomi Çexiro Okubo (bronza, 1986) va boşqalar; şuningdek, haykaltaroşlik kompozitsiyalari («Jarroh», gips, 1964.; «Mutafakkir», beton, 1968; «Ilhom parisi», mis, 1980 va boşqalar) hamda Toşkent metropolitenining «Alişer Navoiy» bekatining rangli koşinkori bezaklari muallifidir (1980—85, Ç.Ahmarov bilan hamkorlikda). 80—90-y.larda Amir Temur (bronza, 1994; beton, 1995 va boşqalar) hamda Alişer Navoiy (bronza, 1991 va boşqalar) va boşqalar siymolarni yaratdi. Ş. asarlari respublika va xorijiy mamlakatlar muzeylarida saqlanadi.
Asl matn (kirill, PDF'dagidek)
ШОЙМУРОДОВ Аҳмад (1936.25.3, Самарқанд) — ҳайкалтарош, Ўзбекистонда хизмат кўрсатган санъат арбоби (1975). Москва бадиий саноат билим юрти (1959) ва Суриков номидаги Москва бадиий институти (1964)ни тугатган. Ш. ижоди билан ўзбек тасвирий санъатида монументал ҳайкалтарошлик ривожига катта ҳисса қўшди; айниқса, портрет жанрида самарали ижод қилиб, тарихий шахслар образларининг ёрқин қиёфаларини яратди: Навоий бюсти (мармар, 1968, Тошкентдаги Адабиёт музейида; нусхалари Самарқанд унти ва Самарқанд бадиий музей қўриқхонасида), «Мирзо Улуғбек» (мис, 1965), «АлХоразмий» (гипс, 1985); халқ бахшилари Фозил Йўлдош ўғли (мис, 1974), Эргаш Жуманбулбул ўғли (мис, 1974), Ислом шоир Назар ўғли (мис, 1975) портрет ҳайкаллари; Шоймардон Қудратов (бронза, 1977), Энвер Алиев (бронза, 1986), япон рассоми Чехиро Окубо (бронза, 1986) ва бошқалар; шунингдек, ҳайкалтарошлик композициялари («Жарроҳ», гипс, 1964.; «Мутафаккир», бетон, 1968; «Илҳом париси», мис, 1980 ва бошқалар) ҳамда Тошкент метрополитенининг «Алишер Навоий» бекатининг рангли кошинкори безаклари муаллифидир (1980—85, Ч.Аҳмаров билан ҳамкорликда). 80—90-й.ларда Амир Темур (бронза, 1994; бетон, 1995 ва бошқалар) ҳамда Алишер Навоий (бронза, 1991 ва бошқалар) ва бошқалар сиймоларни яратди. Ш. асарлари республика ва хорижий мамлакатлар музейларида сақланади.
Matn ÖzME'dan o'zgartirişsiz olingan, faqat yozuvi yangi alifboga o'girilgan. Qisqartmalar asl holida. Xato ko'rsangiz — xabar bering.