Ahmadjon Şukurov
Manba: ÖzME, 10-jild (2000–2005), «Özbekiston milliy ensiklopediyasi» Davlat ilmiy naşriyoti · elektron nusxa: ziyouz.com kutubxonasi, 241–242-b. — ziyouz.com
Şukurov Ahmadjon (1949.26.2, hoz. Peşku tumani) — xonanda, Özbekiston (1992) va Qoraqalpoğiston (1993) xalq artisti. Buxoro pedagogika intini tugatgan (1973). Ilk san'at saboqlarini otasi şoir Şukur Aziziydan olgan. Keyinçalik unga F.Törayev, O.Atoyev, F.Umarov, K. Otaniyozovlar ustozlik qilişgan. Özbek davlat filarmoniyasi (1970—73), Özteleradioqömitasining xor jamoasi (1973—77), «Bahor» ansambli (1977—86) yakkaxon xonandasi, «Zarafşon» ansambli taşkilotçilaridan va birinçi badiiy rahbari (1986—98), Buxoro teatri direktori va badiiy rahbari (1998— 2002), Özteleradiokompaniyasining «Ma'naviyat» studiyasi katta muharriri (2002 yildan). Jozibali, mayin ovoz sohibi. Buxoro—Samarqand xonandalik maktabi vakili. Repertuaridan özbek mumtoz («Nasri Uzzol», «Guluzorim», «Çorzarb» va boşqalar) va xalq (Mavrigi turkumlari, jumladan, «Saraxbori Javoni» va boşqalar), şuningdek, özi bastalagan («Örtadi», Husayn Boyqaro şe'ri; «Laziz», Huvaydo; «Gulgul», Xolis; «Tanlaganim», N.Narzullayev va boşqalar) aşula va qöşiqlari örin olgan. Ş., şuningdek, raqsbop qöşiq («Biyo yor», «Ayting») va raqs quylari («Buxoroça tarona» va boşqalar), «Malikai Buxorxudot» musiqali drama muallifi. Ijrolari 3 gramplastinka («Çorzarb», 1971; «Bahorim», 1980; «Nozligim», 1985) ga yozilgan.
Asl matn (kirill, PDF'dagidek)
ШУКУРОВ Аҳмаджон (1949.26.2, ҳоз. Пешку тумани) — хонанда, Ўзбекистон (1992) ва Қорақалпоғистон (1993) халқ артисти. Бухоро педагогика интини тугатган (1973). Илк санъат сабоқларини отаси шоир Шукур Азизийдан олган. Кейинчалик унга Ф.Тўраев, О.Атоев, Ф.Умаров, К. Отаниёзовлар устозлик қилишган. Ўзбек давлат филармонияси (1970—73), Ўзтелерадиоқўмитасининг хор жамоаси (1973—77), «Баҳор» ансамбли (1977—86) яккахон хонандаси, «Зарафшон» ансамбли ташкилотчиларидан ва биринчи бадиий раҳбари (1986—98), Бухоро театри директори ва бадиий раҳбари (1998— 2002), Ўзтелерадиокомпаниясининг «Маънавият» студияси катта муҳаррири (2002 йилдан). Жозибали, майин овоз соҳиби. Бухоро—Самарқанд хонандалик мактаби вакили. Репертуаридан ўзбек мумтоз («Насри Уззол», «Гулузорим», «Чорзарб» ва бошқалар) ва халқ (Мавриги туркумлари, жумладан, «Сарахбори Жавони» ва бошқалар), шунингдек, ўзи басталаган («Ўртади», Ҳусайн Бойқаро шеъри; «Лазиз», Ҳувайдо; «Гулгул», Холис; «Танлаганим», Н.Нарзуллаев ва бошқалар) ашула ва қўшиқлари ўрин олган. Ш., шунингдек, рақсбоп қўшиқ («Биё ёр», «Айтинг») ва рақс қуйлари («Бухороча тарона» ва бошқалар), «Маликаи Бухорхудот» мусиқали драма муаллифи. Ижролари 3 грампластинка («Чорзарб», 1971; «Баҳорим», 1980; «Нозлигим», 1985) га ёзилган.
Matn ÖzME'dan o'zgartirişsiz olingan, faqat yozuvi yangi alifboga o'girilgan. Qisqartmalar asl holida. Xato ko'rsangiz — xabar bering.