Alfred de Myusse

Manba: ÖzME, 6-jild (2000–2005), «Özbekiston milliy ensiklopediyasi» Davlat ilmiy naşriyoti · elektron nusxa: ziyouz.com kutubxonasi, 956–957-b. — ziyouz.com

Myusse Alfred de MYUSSE (Musset) Alfred de (1810.11.12 - Parij - 1857.2.5) -fransuz yozuvçisi. Fransiya akademiyasi a'zosi (1852 y.dan). Ilk şe'riy töplami «Ispan va italyan kissalari» (183O) da romantik maktab dasturi — adabiyotni hayotga yaqinlaştiriş, yorqin manzara va syujetlar, kuçli ehtiroslar b-n yöğrilgan qaxramonlar obrazini yaratiş öz ifodasini topgan. Sevgi va raşk, xiyonat va jazo bu töplamga kirgan dostonlar mundarijasini taşkil etadi. «Dudoq va jom» dramatik dostonida u ozodlikni kuylab, özining diniy hurfikrliligini namoyiş etgan. M.ning yolğizlik ğam-alamlari aks etgan «Tunlar» turkum dostonlari (1835—37) jahon romantik lirikasining şoh namunalaridan hisoblanadi.

M.ning ilk pyesalari nasriy yöl b-n yozilgan («Venetsiya tuni», 1830; «Andrea del Sarto», 1833; «Işq b-n hazillaşib bölmaydi», 1834). Maşhur pyesalaridan biri «Lorensaçço» (1834)da muhim ijtimoiysiyosiy ğoyalar olğa surilgan.

M. ijodining çöqqisi «Asr farzandining tazarrusi» (1836) romanidir. Asarda Iyul inqilobidan keyin tarix sahnasiga kelgan yoş avlodning umumlaşma obrazi tasvir etilgan. Uşbu roman jiddiy muammolarning kötarganligi va ruhiy tahlilning teranligi b-n M.ning boşqa asarlaridan keskin ajraladi.

M. ijodida Şarq şe'riyati ta'siri va Şarq xalqlari hayotidan olingan voqealar tasviri muhim örin egallaydi.

Asl matn (kirill, PDF'dagidek)

МЮССЕ (Musset) Альфред де (1810.11.12 - Париж - 1857.2.5) -француз ёзувчиси. Франция академияси аъзоси (1852 й.дан). Илк шеърий тўплами «Испан ва итальян киссалари» (183О) да романтик мактаб дастури — адабиётни ҳаётга яқинлаштириш, ёрқин манзара ва сюжетлар, кучли эҳтирослар б-н йўғрилган қахрамонлар образини яратиш ўз ифодасини топган. Севги ва рашк, хиёнат ва жазо бу тўпламга кирган достонлар мундарижасини ташкил этади. «Дудоқ ва жом» драматик достонида у озодликни куйлаб, ўзининг диний ҳурфикрлилигини намойиш этган. М.нинг ёлғизлик ғам-аламлари акс этган «Тунлар» туркум достонлари (1835—37) жаҳон романтик лирикасининг шоҳ намуналаридан ҳисобланади.

М.нинг илк пьесалари насрий йўл б-н ёзилган («Венеция туни», 1830; «Андреа дель Сарто», 1833; «Ишқ б-н ҳазиллашиб бўлмайди», 1834). Машҳур пьесаларидан бири «Лоренцаччо» (1834)да муҳим ижтимоийсиёсий ғоялар олға сурилган.

М. ижодининг чўққиси «Аср фарзандининг тазарруси» (1836) романидир. Асарда Июль инқилобидан кейин тарих саҳнасига келган ёш авлоднинг умумлашма образи тасвир этилган. Ушбу роман жиддий муаммоларнинг кўтарганлиги ва руҳий таҳлилнинг теранлиги б-н М.нинг бошқа асарларидан кескин ажралади.

М. ижодида Шарқ шеърияти таъсири ва Шарқ халқлари ҳаётидан олинган воқеалар тасвири муҳим ўрин эгаллайди.

Matn ÖzME'dan o'zgartirişsiz olingan, faqat yozuvi yangi alifboga o'girilgan. Qisqartmalar asl holida. Xato ko'rsangiz — xabar bering.