Andrey Nikolayeviç Kononov
Manba: ÖzME, 5-jild (2000–2005), «Özbekiston milliy ensiklopediyasi» Davlat ilmiy naşriyoti · elektron nusxa: ziyouz.com kutubxonasi, 563-b. — ziyouz.com
Kononov Andrey Nikolayeviç (1906.27.10, Peterburg - 1986.30.10, Leningrad) — turkiyşunos. Özbekistonda xizmat körsatgan fan arbobi (1979), akad. (1974), filol. fanlari d-ri (1948), prof. (1950). Leningrad şarq tillari in-tini tugatgan (1930), şu in-tda öqituvçi (1932— 38), prof. (1950 y.dan). Rossiya FA Şarqşunoslik in-tining Leningrad bölimi direktori (1961-63), 2-jahon uruşi yillarida Özbekiston FA Til va adabiyot in-tida, ayni vaqtda Örta Osiyo un-tida işlagan (1943— 45). K. tadqiqotlari turkiy tillarni örganişga, şarqşunoslik tarixiga oid. U «Özbek tili grammatikasi» (1948, 1960), «Hozirgi özbek adabiy tilida kömakçilar» (1951), «Hozirgi turk adabiy tilining grammatikasi» (1955), «Hozirgi özbek adabiy tilining grammatikasi» (1960) va b. ilmiy asarlarida özbek adabiy tili masalalarini tadqiq etgan. «Mahbubul-qulub» va «Şajarayi tarokima» asarlarining yiğma matnini tuzib, naşrga tayyorlagan. V. M. Jirmunskiy b-n hamkorlikda «Kitobi dadam Qörqut» (1962)ni naşr ettirgan. Şarkşunoslarning 23-xalqaro kongressida (London, 1954), Turkiya Tilşunoslar jamiyati kongresslarida (Anqara, 1957, 1966), Şarqşunoslarning 25-xalqaro kongressida (Moskva, 1960) oltoyşunoslar şö'basi işlariga rahbarlik qilgan. Turkiya tilşunoslik jamiyati (1957), Vengriya şarqşunoslari ilmiy jamiyati (1970), Polşa şarqşunoslari ilmiy jamiyati (1974), Vengriya FA faxriy a'zosi (1973).
As: Grammatika yazika tyurkskix runiçeskix pamyatnikov, VII-IX vv., L., 1980.
Asl matn (kirill, PDF'dagidek)
КОНОНОВ Андрей Николаевич (1906.27.10, Петербург - 1986.30.10, Ленинград) — туркийшунос. Ўзбекистонда хизмат кўрсатган фан арбоби (1979), акад. (1974), филол. фанлари д-ри (1948), проф. (1950). Ленинград шарқ тиллари ин-тини тугатган (1930), шу ин-тда ўқитувчи (1932— 38), проф. (1950 й.дан). Россия ФА Шарқшунослик ин-тининг Ленинград бўлими директори (1961-63), 2-жаҳон уруши йилларида Ўзбекистон ФА Тил ва адабиёт ин-тида, айни вақтда Ўрта Осиё ун-тида ишлаган (1943— 45). К. тадқиқотлари туркий тилларни ўрганишга, шарқшунослик тарихига оид. У «Ўзбек тили грамматикаси» (1948, 1960), «Ҳозирги ўзбек адабий тилида кўмакчилар» (1951), «Ҳозирги турк адабий тилининг грамматикаси» (1955), «Ҳозирги ўзбек адабий тилининг грамматикаси» (1960) ва б. илмий асарларида ўзбек адабий тили масалаларини тадқиқ этган. «Маҳбубул-қулуб» ва «Шажарайи тарокима» асарларининг йиғма матнини тузиб, нашрга тайёрлаган. В. М. Жирмунский б-н ҳамкорликда «Китоби дадам Қўрқут» (1962)ни нашр эттирган. Шаркшуносларнинг 23-халқаро конгрессида (Лондон, 1954), Туркия Тилшунослар жамияти конгрессларида (Анқара, 1957, 1966), Шарқшуносларнинг 25-халқаро конгрессида (Москва, 1960) олтойшунослар шўъбаси ишларига раҳбарлик қилган. Туркия тилшунослик жамияти (1957), Венгрия шарқшунослари илмий жамияти (1970), Польша шарқшунослари илмий жамияти (1974), Венгрия ФА фахрий аъзоси (1973).
Ас: Грамматика языка тюркских рунических памятников, VII-IX вв., Л., 1980.
Matn ÖzME'dan o'zgartirişsiz olingan, faqat yozuvi yangi alifboga o'girilgan. Qisqartmalar asl holida. Xato ko'rsangiz — xabar bering.