Arslontov
Manba: ÖzME, 1-jild (2000–2005), «Özbekiston milliy ensiklopediyasi» Davlat ilmiy naşriyoti · elektron nusxa: ziyouz.com kutubxonasi, 647-b. — ziyouz.com
Arslontov (Aristantov) — Qizilqumdagi uç tizmadan iborat yemirilgan qoldiq toğlar. Jan.-ğarbdan şim.-şarqqa yönalgan. Eng baland joyi 698 m. A. Qizilqumdagi boşqa past toğlar kabi atrofi eol qumlar b-n öralgan. A. zamini silur, devon davrlarining slanets, qumtoş, ohaktoş, marmar, gravelit jinslaridan, yuqori qismlari karbon davrining oç va töq tusdagi ohaktoş va b. jins qatlamlaridan iborat. Bu jinslar toğ yon bağirlarida oçilib qolgan, etaklarida esa dağal prolyuviy yotqiziqlari va bör, paleogenning çökindi jinslari qatlamlari orasiga kirib ketgan. A. Markaziy Qizilqumdagi boşqa paleozoy massivlari kabi gersin oroge-nezida burmalangan. Bör va paleogen dengiz transgressiyalari butun Qizilqumni jumladan A.ning yon bağirlarini ham bosib, qalin gil qatlamlari b-n qoplagan. Alp orogenezida qayta burmalangan. Biroq yon bağirlaridagi gil qatlamlari yuvilib ketgan. A. asimmetrik tuzilgan, uning şarqiy yon bağirlari tik. A. juda ham parçalanib ketgan. Markaziy qismlari alp tipidagi relyefga ega, ya'ni ötkir nayzasimon çöqqili, qirrali bölib, ğarbiy va şarqiy çekkalari esa köpinça yassi yuzali, usti tekislanib qolgan. Nuragan jinslar toğ etaklarida soçilib yotadi. Aning jan.-şarqiy yon bağirlarida soy köp. Bu soylarda bahordagina sel va yomğir suvlari oqadi. A.da köpinça quruq vodiyning çuqur joylarida, qatlamlarning tektonik yoriklarida, otqindi va metamorfik, ohaktoş hamda marmar jinslari tarqalgan joylarda çuçuk suvli buloqlar uçraydi. Buloq suvlaridan dehqonçilikda foydalaniladi. A.da iqlimning quruqligi, tuproq qatlamining deyarli yöqligidan ösimlik kam. Toğ etaklarida toşli kul rang-qönğir tuproqlarda şuvoq-efemer ösimliklari keng tarqalgan. A.dan yaylov çorvaçiligida foydalaniladi.
ARSLONXON MUHAMMAD ibn SULAYMON (töliq ismi Muhammad ibn Sulaymon ibn Dovud Kuçtegin ibn Tamğaçxon Ibrohim) (?— 1130/1131) — Movarounnahr hukmdori (1102—30). Qoraxoniylardan. Barqiyoruq vassali Sulaymonteginning öğli. 1102 y. Samarqand taxtiga Arslonxon unvoni b-n ötqazilgan. 12 ming mamlukdan iborat qöşin tuzib Daşti Qipçoqqa bir neça bor harbiy yurişlar qilgan. Umrining oxirida falaj bölib qolgani tufayli taxtni öğillari — dastlab Nasr, söng Ahmad b-n boşqargan. Samarqand saljuqiylar tomonidan egallangaç (1130 y. 13 mart), A.M.S. Balxga jönatilgan va öşa yerda köp ötmay vafot etgan. U Marvdagi özi qurdirgan madrasaga dafn etilgan. A.M.S. davrida madaniy hayot birmunça rivojlangan. Buxoro va uning viloyatida köplab binolar qurilgan. Mac, Jarqörğon minorasi va Masjidi kalon yonidagi minora hozirgaça saqlangan.
Asl matn (kirill, PDF'dagidek)
АРСЛОНТОВ (Аристантов) — Қизилқумдаги уч тизмадан иборат емирилган қолдиқ тоғлар. Жан.-ғарбдан шим.-шарққа йўналган. Энг баланд жойи 698 м. А. Қизилқумдаги бошқа паст тоғлар каби атрофи эол қумлар б-н ўралган. А. замини силур, девон даврларининг сланец, қумтош, оҳактош, мармар, гравелит жинсларидан, юқори қисмлари карбон даврининг оч ва тўқ тусдаги оҳактош ва б. жинс қатламларидан иборат. Бу жинслар тоғ ён бағирларида очилиб қолган, этакларида эса дағал пролювий ётқизиқлари ва бўр, палеогеннинг чўкинди жинслари қатламлари орасига кириб кетган. А. Марказий Қизилқумдаги бошқа палеозой массивлари каби герцин ороге-незида бурмаланган. Бўр ва палеоген денгиз трансгрессиялари бутун Қизилқумни жумладан А.нинг ён бағирларини ҳам босиб, қалин гил қатламлари б-н қоплаган. Альп орогенезида қайта бурмаланган. Бироқ ён бағирларидаги гил қатламлари ювилиб кетган. А. асимметрик тузилган, унинг шарқий ён бағирлари тик. А. жуда ҳам парчаланиб кетган. Марказий қисмлари альп типидаги рельефга эга, яъни ўткир найзасимон чўққили, қиррали бўлиб, ғарбий ва шарқий чеккалари эса кўпинча ясси юзали, усти текисланиб қолган. Нураган жинслар тоғ этакларида сочилиб ётади. Анинг жан.-шарқий ён бағирларида сой кўп. Бу сойларда баҳордагина сел ва ёмғир сувлари оқади. А.да кўпинча қуруқ водийнинг чуқур жойларида, қатламларнинг тектоник ёрикларида, отқинди ва метаморфик, оҳактош ҳамда мармар жинслари тарқалган жойларда чучук сувли булоқлар учрайди. Булоқ сувларидан деҳқончиликда фойдаланилади. А.да иқлимнинг қуруқлиги, тупроқ қатламининг деярли йўқлигидан ўсимлик кам. Тоғ этакларида тошли кул ранг-қўнғир тупроқларда шувоқ-эфемер ўсимликлари кенг тарқалган. А.дан яйлов чорвачилигида фойдаланилади.
АРСЛОНХОН МУҲАММАД ибн СУЛАЙМОН (тўлиқ исми Муҳаммад ибн Сулаймон ибн Довуд Кучтегин ибн Тамғачхон Иброҳим) (?— 1130/1131) — Мовароуннаҳр ҳукмдори (1102—30). Қорахонийлардан. Барқиёруқ вассали Сулаймонтегиннинг ўғли. 1102 й. Самарқанд тахтига Арслонхон унвони б-н ўтқазилган. 12 минг мамлукдан иборат қўшин тузиб Дашти Қипчоққа бир неча бор ҳарбий юришлар қилган. Умрининг охирида фалаж бўлиб қолгани туфайли тахтни ўғиллари — дастлаб Наср, сўнг Аҳмад б-н бошқарган. Самарқанд салжуқийлар томонидан эгаллангач (1130 й. 13 март), А.М.С. Балхга жўнатилган ва ўша ерда кўп ўтмай вафот этган. У Марвдаги ўзи қурдирган мадрасага дафн этилган. А.М.С. даврида маданий ҳаёт бирмунча ривожланган. Бухоро ва унинг вилоятида кўплаб бинолар қурилган. Mac, Жарқўрғон минораси ва Масжиди калон ёнидаги минора ҳозиргача сақланган.
Matn ÖzME'dan o'zgartirişsiz olingan, faqat yozuvi yangi alifboga o'girilgan. Qisqartmalar asl holida. Xato ko'rsangiz — xabar bering.