Baqo va fano
Manba: ÖzME, 1-jild (2000–2005), «Özbekiston milliy ensiklopediyasi» Davlat ilmiy naşriyoti · elektron nusxa: ziyouz.com kutubxonasi, 161-b. — ziyouz.com
Baqo va fano (arab, baqo - boqiylik, barqarorlik; fano — foniylik, yöqoliş, ötkinçilik) — örta asr Şarq falsafasidagi tuşunça. Çeksizlik va çeklilik ma'nosida qöllanilgan. Islom dinida baqo — Alloh sifatlaridan biri. Baqo — barça yaxşi sifatlarni özida mujassam qiliş deb ham tuşuniladi. Fano — özidagi barça yomon sifatlarni yöq qiliş yöli b-n Allohga yaqinlik hosil qilişlikdir. Sufiylikda fano maqomiga yetgaç solik Allohning haqdigi va uluğligi töğrisidagi fikru zikrga ğarq bölib, bu foniy dunyodagi jamiki narsalarni unutib yuboradi. Bu maqom «fano filloh» deb ataladi.
Asl matn (kirill, PDF'dagidek)
БАҚО ВА ФАНО (араб, бақо - боқийлик, барқарорлик; фано — фонийлик, йўқолиш, ўткинчилик) — ўрта аср Шарқ фалсафасидаги тушунча. Чексизлик ва чеклилик маъносида қўлланилган. Ислом динида бақо — Аллоҳ сифатларидан бири. Бақо — барча яхши сифатларни ўзида мужассам қилиш деб ҳам тушунилади. Фано — ўзидаги барча ёмон сифатларни йўқ қилиш йўли б-н Аллоҳга яқинлик ҳосил қилишликдир. Суфийликда фано мақомига етгач солик Аллоҳнинг ҳақдиги ва улуғлиги тўғрисидаги фикру зикрга ғарқ бўлиб, бу фоний дунёдаги жамики нарсаларни унутиб юборади. Бу мақом «фано филлоҳ» деб аталади.
Matn ÖzME'dan o'zgartirişsiz olingan, faqat yozuvi yangi alifboga o'girilgan. Qisqartmalar asl holida. Xato ko'rsangiz — xabar bering.