Asosiy mazmunga ötiş

Nima yangi v1.6.4 · 25-oktabr

Hamma versiyalar →
Qidiriş…Ctrl K

    Şrift ölçami

    Boguslav Martinu

    Manba: ÖzME, 5-jild (2000–2005), «Özbekiston milliy ensiklopediyasi» Davlat ilmiy naşriyoti · elektron nusxa: ziyouz.com kutubxonasi, 255-b. — ziyouz.com

    Martinu Boguslav (1890.8.12, Çexiyadagi Poliçka ş. — 1959.28.8, Şvey-sariyaning Listal ş.) — çex kompozitori va sozandasi, 20-a. milliy kom-pozitorlik maktabi asosçilaridan. Çexiya FA a'zosi (1931). Praga konservatoriyasida skripka, organ va kompozitsiyadan ta'lim olgan (1906—13). 1941— 53 y.lari AQŞ şaharlaridagi öquv yurtlarida dare bergan. Ijodiy uslubi ovozlarning erkin harakatlaridan iborat polifoniya, ritmik ötkir ohanglar, jöşqinlik, şuningdek, kuçli kinoyali yumor, qahramo-nona dramatizm va vazmin lirikaga asoslangan simfonik tafakkurdan taşkil topgan. Ijodida opera (eng maşhurlari: «Julyetta», 1938; «Ariadna», 1958 va b.), balet («Iştar», 1924; «Şpaliçek», 1933 va b.), oratoriya («Gilgameş», 1955) va kantata («Çex rapsodiyasi», 1918; «Dala messasi», 1938) janrlari ustuvor örin tutadi. Şu b-n birga, «Liditse haykali» nomli simfonik marsiya (1943), 6 ta simfoniyasi (1942—1953), fortepiano va orkestr uçun 5 ta konserti (1925—56), qator özga partituralari M.ni simfonizmning yirik namoyandasi darajasiga kötargan. Bularda kompozitor çex folklori va eng zamonaviy ijodiy uslublarni uzviy boğlaşga muyassar bölgan.

    Asl matn (kirill, PDF'dagidek)

    МАРТИНУ Богуслав (1890.8.12, Чехиядаги Поличка ш. — 1959.28.8, Швей-цариянинг Листаль ш.) — чех композитори ва созандаси, 20-а. миллий ком-позиторлик мактаби асосчиларидан. Чехия ФА аъзоси (1931). Прага консерваториясида скрипка, орган ва композициядан таълим олган (1906—13). 1941— 53 й.лари АҚШ шаҳарларидаги ўқув юртларида даре берган. Ижодий услуби овозларнинг эркин ҳаракатларидан иборат полифония, ритмик ўткир оҳанглар, жўшқинлик, шунингдек, кучли кинояли юмор, қаҳрамо-нона драматизм ва вазмин лирикага асосланган симфоник тафаккурдан ташкил топган. Ижодида опера (энг машҳурлари: «Жульетта», 1938; «Ариадна», 1958 ва б.), балет («Иштар», 1924; «Шпаличек», 1933 ва б.), оратория («Гильгамеш», 1955) ва кантата («Чех рапсодияси», 1918; «Дала мессаси», 1938) жанрлари устувор ўрин тутади. Шу б-н бирга, «Лидице ҳайкали» номли симфоник марсия (1943), 6 та симфонияси (1942—1953), фортепиано ва оркестр учун 5 та концерти (1925—56), қатор ўзга партитуралари М.ни симфонизмнинг йирик намояндаси даражасига кўтарган. Буларда композитор чех фольклори ва энг замонавий ижодий услубларни узвий боғлашга муяссар бўлган.

    Matn ÖzME'dan o'zgartirişsiz olingan, faqat yozuvi yangi alifboga o'girilgan. Qisqartmalar asl holida. Xato ko'rsangiz — xabar bering.