Brahmanizm
Manba: ÖzME, 2-jild (2000–2005), «Özbekiston milliy ensiklopediyasi» Davlat ilmiy naşriyoti · elektron nusxa: ziyouz.com kutubxonasi, 632-b. — ziyouz.com
Brahmanizm BRAHMANIZM, barahmanlik — qad. hind dini. Veda dinmasosida mil. av. 1-ming yillikning boşida paydo bölgan. B.ning muqaddas adabiyotiga vedalar va ularga yozilgan juda köp şarhlar (brahmanlar, arnyaklar, upanişadlar) kiradi. B.da veda dinidagi köpgina xudolarning ta'siri deyarli yöqqa çiqib, asosan 3 xudo: Braxma, Şiva va Vişnu e'tiborli hisoblangan. Brahma olamni yaratuvçi va boşqaruvçi, Vişnu — olamlarni saqlab qoluvçi va muhofaza qiluvçi, Şiva — hamma mavjudotni yakson etuvçi xudo deb tuşunilgan. B.da ilgarigi totemistik tasavvurlarning qoldiği sifatida hayvon (sigir, maymun)larni, ayrim ösimliklarni va b.ni ilohiylaştiriş mavjud. B.da butun borliq xayoliy bölib, jonli narsalar, jumladan inson ham qayta tiriliş xususiyatiga ega deb qaralgan. Brahma belgilagan hayot meyorlari, qonunning bajarilişi yoki bajarilmasligiga qarab inson axloqiga baho berilgan. B. ta'limotiga köra, jonni xalos qiliş, uni bundan keyingi qayta paydo bölişdan saqlab qolişning birdanbir yöli jonning Brahma b-n qöşilib ketişidir. Bunga erişmoq uçun Brahmaning ilohiy mohiyatini töla bilib oliş, fikrni xudoga qaratiş va taşqi olamdan butunlay voz keçiş talab etilgan. B. ijtimoiy hayotni, jumladan davlatni ham Brahmaning ijodi, davlat arboblarini esa inson qiyofasidagi xudolar deb hisoblar edi.
Mil. av. 6—5-a.larda buddizm vujudga keldi va B.ga qarşi kuraş olib bordi. Buddizmga qarşi kuraş jarayonida va uning bevosita ta'sirida B. astasekin hinduizmta aylanib ketdi.
Asl matn (kirill, PDF'dagidek)
БРАҲМАНИЗМ, бараҳманлик — қад. ҳинд дини. Веда динмасосида мил. ав. 1-минг йилликнинг бошида пайдо бўлган. Б.нинг муқаддас адабиётига ведалар ва уларга ёзилган жуда кўп шарҳлар (браҳманлар, арньяклар, упанишадлар) киради. Б.да веда динидаги кўпгина худоларнинг таъсири деярли йўққа чиқиб, асосан 3 худо: Брахма, Шива ва Вишну эътиборли ҳисобланган. Браҳма оламни яратувчи ва бошқарувчи, Вишну — оламларни сақлаб қолувчи ва муҳофаза қилувчи, Шива — ҳамма мавжудотни яксон этувчи худо деб тушунилган. Б.да илгариги тотемистик тасаввурларнинг қолдиғи сифатида ҳайвон (сигир, маймун)ларни, айрим ўсимликларни ва б.ни илоҳийлаштириш мавжуд. Б.да бутун борлиқ хаёлий бўлиб, жонли нарсалар, жумладан инсон ҳам қайта тирилиш хусусиятига эга деб қаралган. Браҳма белгилаган ҳаёт меъёрлари, қонуннинг бажарилиши ёки бажарилмаслигига қараб инсон ахлоқига баҳо берилган. Б. таълимотига кўра, жонни халос қилиш, уни бундан кейинги қайта пайдо бўлишдан сақлаб қолишнинг бирданбир йўли жоннинг Браҳма б-н қўшилиб кетишидир. Бунга эришмоқ учун Браҳманинг илоҳий моҳиятини тўла билиб олиш, фикрни худога қаратиш ва ташқи оламдан бутунлай воз кечиш талаб этилган. Б. ижтимоий ҳаётни, жумладан давлатни ҳам Браҳманинг ижоди, давлат арбобларини эса инсон қиёфасидаги худолар деб ҳисоблар эди.
Мил. ав. 6—5-а.ларда буддизм вужудга келди ва Б.га қарши кураш олиб борди. Буддизмга қарши кураш жараёнида ва унинг бевосита таъсирида Б. астасекин ҳиндуизмта айланиб кетди.
Matn ÖzME'dan o'zgartirişsiz olingan, faqat yozuvi yangi alifboga o'girilgan. Qisqartmalar asl holida. Xato ko'rsangiz — xabar bering.