Asosiy mazmunga ötiş

Nima yangi v1.6.4 · 25-oktabr

Hamma versiyalar →
Qidiriş…Ctrl K

    Şrift ölçami

    Dadaali Soatqulov

    Manba: ÖzME, 7-jild (2000–2005), «Özbekiston milliy ensiklopediyasi» Davlat ilmiy naşriyoti · elektron nusxa: ziyouz.com kutubxonasi, 475-b. — ziyouz.com

    Soatqulov Dadaali (1917, Pop tumani — 1985, Toşkent) — kompozitor, sozanda (nay), musiqa jamoat arbobi. Özbekiston xalq artisti (1967). Toşkent konservatoriyasini tugatgan (1953). Otasidan nay çalişni örgangan. Töyçi hofiz, Yunus va Rizqi Rajabiy, I. Ikromovlardan özbek musiqa merosini özlaştirgan. Çuyet — Pop tumanlararo k-z — s-z teatrida (1930— 33), Qöqon teatrida sozanda, musiqa rahbari (1934— 40). Özbekiston radiosi xalq çolğulari orkestrida sozanda, dirijyor va boş dirijyor (1940— 1953). Özbek davlat filarmoniyasida direktor va badiiy rahbar (1953—59, 1960—63, 1969—70), Özbek radiosida badiiy rahbar (1959— 60), boş muharrir (1971—72), Muqimiy teatrida direktor (1963—69). Ijodida özbek musika merosi (Farğona yöllari)ga tayangan. «Zarafşon qizi» (1960, yangi taxriri, 1963), «Guli siyoh» (1964), «Mahtumquli» (1966, B. Giyenko b-n hamkorlikda), «Farğona tong otgunça» (1967), «Oşiklar» (1973), «Yusuf va Zulayho» (1979) kabi musiqali dramalar, «Paxtakorlar —tinçlik uçun» kantatasi (1953—54), nay va xalq, çolğulari orkestri uçun «Çöli Iroq» poemasi (1950), «Sayilga yuriş» kabi syuitalar, «Farğonaça kvartet», qöşiqlar («Mohigul», «Çöpon qiz») va romanslar («Ayladi», «Zebosidan», «Kök çaşmasi», «Navbahor», «Gul boqqa», «Gulistonim mening») yaratgan, şuningdek, «Stadionda uçraşamiz» (G. Muşel b-n hamkorlikda) kabi kinofilm va radiopostanovkalarga musiqa yozgan.

    Asl matn (kirill, PDF'dagidek)

    СОАТҚУЛОВ Дадаали (1917, Поп тумани — 1985, Тошкент) — композитор, созанда (най), мусиқа жамоат арбоби. Ўзбекистон халқ артисти (1967). Тошкент консерваториясини тугатган (1953). Отасидан най чалишни ўрганган. Тўйчи ҳофиз, Юнус ва Ризқи Ражабий, И. Икромовлардан ўзбек мусиқа меросини ўзлаштирган. Чует — Поп туманлараро к-з — с-з театрида (1930— 33), Қўқон театрида созанда, мусиқа раҳбари (1934— 40). Ўзбекистон радиоси халқ чолғулари оркестрида созанда, дирижёр ва бош дирижёр (1940— 1953). Ўзбек давлат филармониясида директор ва бадиий раҳбар (1953—59, 1960—63, 1969—70), Ўзбек радиосида бадиий раҳбар (1959— 60), бош муҳаррир (1971—72), Муқимий театрида директор (1963—69). Ижодида ўзбек мусика мероси (Фарғона йўллари)га таянган. «Зарафшон қизи» (1960, янги тахрири, 1963), «Гули сиёҳ» (1964), «Маҳтумқули» (1966, Б. Гиенко б-н ҳамкорликда), «Фарғона тонг отгунча» (1967), «Ошиклар» (1973), «Юсуф ва Зулайҳо» (1979) каби мусиқали драмалар, «Пахтакорлар —тинчлик учун» кантатаси (1953—54), най ва халқ, чолғулари оркестри учун «Чўли Ироқ» поэмаси (1950), «Сайилга юриш» каби сюиталар, «Фарғонача квартет», қўшиқлар («Моҳигул», «Чўпон қиз») ва романслар («Айлади», «Зебосидан», «Кўк чашмаси», «Навбаҳор», «Гул боққа», «Гулистоним менинг») яратган, шунингдек, «Стадионда учрашамиз» (Г. Мушель б-н ҳамкорликда) каби кинофильм ва радиопостановкаларга мусиқа ёзган.

    Matn ÖzME'dan o'zgartirişsiz olingan, faqat yozuvi yangi alifboga o'girilgan. Qisqartmalar asl holida. Xato ko'rsangiz — xabar bering.