Dialektik materializm
Manba: ÖzME, 3-jild (2000–2005), «Özbekiston milliy ensiklopediyasi» Davlat ilmiy naşriyoti · elektron nusxa: ziyouz.com kutubxonasi, 242–243-b. — ziyouz.com
Dialektik materializm - marksizmning falsafiy ta'limoti. Materializm va dialektikaning uzviy birligidan taşkil topganligi uçun D. m. deyiladi. D. m.ning asosiy tamo-yillarini 19-a.ning 40-y.larida K. Marks va F. Engels ta'riflab bergan. D. m. materiya dunyoning yagona asosi, ong materiyaning xossasi ekanligiga asoslanadi, narsa va hodisalar örtasida yalpi özaro aloqa bor degan qoidadan kelib çiqib, dunyodagi harakat va rivojlanişni uning içki ziddiyatlari natijasi deb e'tirof etadi. D. m.ning asosiy tuşunçasi — materiya, uning mavjudlik usuli — harakat, asosiy şakllari — fazo va vaqt. D. m.ning asosiy qonunlari: qaramaqarşiliklar birligi va kuraşi qonuni, miqdor özgarişlarining sifat özgarşilariga ötişi konuni, inkorni inkor qonuni. D. m. ta'limotiga köra, bilimning asosi va haqiqat mezoni — amaliyot. D. m. har qanday diniy va idealistik qaraşni, fikrlaşni ğayriilmiy deb hisoblaydi. Sobiq SSSR davrida D. m. tuşunçalari fan, madaniyat va umuman ijtimoiy hayotning yagona nazariy asosi deb e'lon qilindi, kommunistik partiyaning mafkurasi va siyosatiga xizmat qildirildi. D. m.ni ilm-fan, ijtimoiy amaliyot sohalariga bevosita qöllaş, uni «yakkayu-yagona, birdan-bir töğri falsa-fa»ga, ilmiy bilişning «tanho uslubi»ga aylantiriş harakatlari avj oldi. Şörolar tuzumining rasmiy falsafasi, ilm-fanning birdan-bir uslubiy asosi bölib keldi. D. m. falsafiy fikr tarixida turfa dunyoni turliça idrok etuvçi, örganuvçi va talqin qiluvçi falsafiy oqimlarning biridir.
Asl matn (kirill, PDF'dagidek)
ДИАЛЕКТИК МАТЕРИАЛИЗМ - марксизмнинг фалсафий таълимоти. Материализм ва диалектиканинг узвий бирлигидан ташкил топганлиги учун Д. м. дейилади. Д. м.нинг асосий тамо-йилларини 19-а.нинг 40-й.ларида К. Маркс ва Ф. Энгельс таърифлаб берган. Д. м. материя дунёнинг ягона асоси, онг материянинг хоссаси эканлигига асосланади, нарса ва ҳодисалар ўртасида ялпи ўзаро алоқа бор деган қоидадан келиб чиқиб, дунёдаги ҳаракат ва ривожланишни унинг ички зиддиятлари натижаси деб эътироф этади. Д. м.нинг асосий тушунчаси — материя, унинг мавжудлик усули — ҳаракат, асосий шакллари — фазо ва вақт. Д. м.нинг асосий қонунлари: қарамақаршиликлар бирлиги ва кураши қонуни, миқдор ўзгаришларининг сифат ўзгаршиларига ўтиши конуни, инкорни инкор қонуни. Д. м. таълимотига кўра, билимнинг асоси ва ҳақиқат мезони — амалиёт. Д. м. ҳар қандай диний ва идеалистик қарашни, фикрлашни ғайриилмий деб ҳисоблайди. Собиқ СССР даврида Д. м. тушунчалари фан, маданият ва умуман ижтимоий ҳаётнинг ягона назарий асоси деб эълон қилинди, коммунистик партиянинг мафкураси ва сиёсатига хизмат қилдирилди. Д. м.ни илм-фан, ижтимоий амалиёт соҳаларига бевосита қўллаш, уни «яккаю-ягона, бирдан-бир тўғри фалса-фа»га, илмий билишнинг «танҳо услуби»га айлантириш ҳаракатлари авж олди. Шўролар тузумининг расмий фалсафаси, илм-фаннинг бирдан-бир услубий асоси бўлиб келди. Д. м. фалсафий фикр тарихида турфа дунёни турлича идрок этувчи, ўрганувчи ва талқин қилувчи фалсафий оқимларнинг биридир.
Matn ÖzME'dan o'zgartirişsiz olingan, faqat yozuvi yangi alifboga o'girilgan. Qisqartmalar asl holida. Xato ko'rsangiz — xabar bering.