Dialektizmlar

Dialektizmlar (dialekt) - adabiy tildati dialektlarning öziga xos hududiy unsurlari. D.lar tilşunoslikning barça sohalari (fonetika, leksika, morfologiya, sintaksis va b.)ga taallukli. Badiiy ijodda D.lar narsa, voqea va hodisaga mahalliy tuye beriş maqsadida qöllanadi, bundan taşqari personaj nutqini individuallaştiriş uçun foydalaniladi. Biroq, bunday qöllaş tufayli D.lar adabiy tilga oid bölib qolmaydi. D.larni qöllaş uslublararo ham çeklangan. Badiiy uslubda ança keng, publitsis-tik uslubda qisman qullangani holda ilmiy, rasmiy uslublarda deyarli uç-ramaydi. Ba'zi sözlar adabiy til va dialektda qullangani holda boşqa dialektda boşqa ma'noni ifodalaydi. Mas, «şoti», «tovoq» Farğona til şevalarida «narvon», «lagan»ni bildirsa, adabiy tilda «arava şotisi» «kosaga uxşaş idiş»ni anglatadi. Xorazm şevasiga xos «ğöç» sözi — «mard», «botir», «nişatamiz» — «nima qilamiz» degan ma'noni bildiradi. D.lardan örinli foydalaniş badiiy ijodning, umuman nutqning badiiyligini, uslubning fazilati, ta'sir-çanligini oşiradi.