Duo

Duo — xudoga iltijo qilib, özi yoki boşqalar uçun uzoq umr, baxt, najot tilaş va yomonlikni qaytarişni söraş. Bunda D. qiluvçi ma'lum bir xattiharakatni ado etadi (mas, musulmonlarda ikki qölini yuziga tortib fotiha qiladi). D. barça dinlarning asosiy elementlaridan biri hisoblanadi. U ibtidoiy davrda sözning sehrli kuçiga işoniş, uning yordamida ilohiy kuçlardan foydalaniş mumkin degan işonç asosida şakllangan. D.ni qaysi tilda qilişning ahamiyati yöq. Lekin islom dini aqidasi böyiça, agar talaffuzini örniga qöya olsa va mazmunidan ogoh bölsa, duoni arab tilida qiliş afzaldir. D.ning ikki turi böladi. Birinçisi, «ma'sura», ya'ni matni Qur'on, hadis yoki boşqa diniy manbalarda aniqbelgilab qöyilgan D.lar. Ularni buzmay, qöşmay, qanday körsatilgan bölsa öşa tarzda öqiydilar. Ikkinçisi, «muhtaraa», ya'ni D. matnini özi töqib, erkin holatda iltijo qiliş. But, sanam va soxta ma'budalarga yolvorib iltijo qiliş ham D. turiga kiradi. Islom aqidasi böyiça, farzand ato etiş, şifo beriş, baloqazodan asraş, insoftavfiq kabi hojatlar faqat Allohning özidan söraladi. Undan boşqadan söraşlik şirk va kufr sanaladi.