Erkaqori
Manba: ÖzME, 10-jild (2000–2005), «Özbekiston milliy ensiklopediyasi» Davlat ilmiy naşriyoti · elektron nusxa: ziyouz.com kutubxonasi, 188–189-b. — ziyouz.com
Erkaqori ERKAQORI, Karimov Erkaqori (1877.17.12, Danğara tumani Tumor qişloği — 1954.12.3, Qöqon) — aşulaçi, askiyaçi, Özbekiston xalq hofizi (1944). Katta aşula san'atining yirik vakillaridan; şirali, jarangdor ovoz sohibi. Bolaligida kasallik oqibatida közi ojiz bölib qolgan. Qöqon madrasasida tahsil körgan. Yoşligidan Muqimiy, Furqat, Zavqiy kabi şoirlar bilan ijodiy aloqada bölib, özi ham şe'rlar yozgan. Navoiy, Amiriy, Muqimiy, Kamiy, Haziniy, Çarxiy va boşqalarning ğazallariga moslab katta aşulalar ijro etgan. Şuningdek, E. repertuaridan mumtoz va zamonaviy aşulalar, maqom yöllari, mas, «Davo qilasiz» (Kamiy ğazali), «Çapandozi Gulyor» (Haziniy), «Yangi boğ», «Unutmanglar», «Zamondandir» (Çarxiy), «Qöqon Uşşoği», «Çortoq» va boşqalar örin olgan. Çustiy, Xastadil, Firoqiy singari şoirlar E. ijodidan ilhomlanib aşulabop şe'rlar yaratişgan.
E. Moskvada bölgan Özbek san'ati dekadasi qatnaşçisi (1937). Katta Farğona kanali quruvçilari va 2-jahon uruşi yillarida jangçilar va mehnatkaşlarga özining ruhlantiruvçi qöşiq va aşulalari bilan madaniy xizmat körsatgan. Öz davrining usta askiyaçilaridan biri sifatida maşhur bölgan. Şerqözi Boyqöziyev, Ergaş Haydarov, Rasulqori Mamadaliyev, Mehmontöra Töyçiyev va boşqalar E.ning şogird va hamnafaslari edi.
Ad:. Özbekiston xalq sozandalari, 2-kitob, T., 1974.
Asl matn (kirill, PDF'dagidek)
ЭРКАҚОРИ, Каримов Эркақори (1877.17.12, Данғара тумани Тумор қишлоғи — 1954.12.3, Қўқон) — ашулачи, аскиячи, Ўзбекистон халқ ҳофизи (1944). Катта ашула санъатининг йирик вакилларидан; ширали, жарангдор овоз соҳиби. Болалигида касаллик оқибатида кўзи ожиз бўлиб қолган. Қўқон мадрасасида таҳсил кўрган. Ёшлигидан Муқимий, Фурқат, Завқий каби шоирлар билан ижодий алоқада бўлиб, ўзи ҳам шеърлар ёзган. Навоий, Амирий, Муқимий, Камий, Ҳазиний, Чархий ва бошқаларнинг ғазалларига мослаб катта ашулалар ижро этган. Шунингдек, Э. репертуаридан мумтоз ва замонавий ашулалар, мақом йўллари, мас, «Даво қиласиз» (Камий ғазали), «Чапандози Гулёр» (Ҳазиний), «Янги боғ», «Унутманглар», «Замондандир» (Чархий), «Қўқон Ушшоғи», «Чортоқ» ва бошқалар ўрин олган. Чустий, Хастадил, Фироқий сингари шоирлар Э. ижодидан илҳомланиб ашулабоп шеърлар яратишган.
Э. Москвада бўлган Ўзбек санъати декадаси қатнашчиси (1937). Катта Фарғона канали қурувчилари ва 2-жаҳон уруши йилларида жангчилар ва меҳнаткашларга ўзининг руҳлантирувчи қўшиқ ва ашулалари билан маданий хизмат кўрсатган. Ўз даврининг уста аскиячиларидан бири сифатида машҳур бўлган. Шерқўзи Бойқўзиев, Эргаш Ҳайдаров, Расулқори Мамадалиев, Меҳмонтўра Тўйчиев ва бошқалар Э.нинг шогирд ва ҳамнафаслари эди.
Ад:. Ўзбекистон халқ созандалари, 2-китоб, Т., 1974.
Matn ÖzME'dan o'zgartirişsiz olingan, faqat yozuvi yangi alifboga o'girilgan. Qisqartmalar asl holida. Xato ko'rsangiz — xabar bering.