Asosiy mazmunga ötiş

Nima yangi v1.6.4 · 25-oktabr

Hamma versiyalar →
Qidiriş…Ctrl K

    Şrift ölçami

    Ğaribiy

    Manba: ÖzME, 11-jild (2000–2005), «Özbekiston milliy ensiklopediyasi» Davlat ilmiy naşriyoti · elektron nusxa: ziyouz.com kutubxonasi, 20–21-b. — ziyouz.com

    Ğaribiy (taxallusi; asl nomi Mulla Umrzoq Abduvali öğli) (1877, hoz. Farğona ş. örnidagi Yormozor qişloği — 1961, Farğona viloyati Çimyon qişloği) — şoir. Huvaydo şajarasidan. Buxoro madrasalarida öqigan. Hirotlik Islom şayx piri murşidi tariqatida bölgan. Ota kasbi gilkor — suvoqçilik bilan şuğullangan.

    Ğ. asosan özbek tilida, qisman forstojik tilida ijod qilgan. Adabiy merosi 14000 misra atro-fida, şe'rlari 1000 ga yaqin. Ulardan 850 tasi ğazal, 70 muxam-mas, qolganlari mumtoz şe'riyatning turli janrlarida yozilgan. 1911 y.da «Ğaribiy» taxallusi bilan yozgan şe'rlarini töplab, devon tuzgan. 1917—26 y.larda «Muxbir», 1926 y.dan umrining oxirigaça «Şuhrat» taxalluslarida ijod qilgan. Ğ. Muqimiy, Furqat, Rojiy, Firoqiy, Çarxiy kabi şoirlar bilan adabiy hamkorlikda bölgan. Şe'rlarining köpçiligi falsafiy-didaktik, diniy-axloqiy maz-munda. Ularda olam, inson hayotining mohiyati, sevgimuqabbat, vafo-sadoqat, hayo, iffat, qanoat, şukr kabilar haqida fikr yuritgan. Kibru havo, ta'ma, bad-nafslikni qoralagan, jamiyatdagi haqsizliklardan şikoyat qilgan. Asarlari turli bayoz va töplamlardan örin olgan, 20-y. larda mat-buotda e'lon qilingan. 1951—54 y.larda siyosiy qatağonga uçrab qamalgan. Şoirning «Devon»i, «Bayoz»i, şe'riy töplamlari qölyozmalari Qöqon adabiyot muzey-ida, şe'riy töplamining dastxat nusxasi qöqonlik A.Madaminov qölida saqtanadi.

    Begali Qosimov

    Asl matn (kirill, PDF'dagidek)

    ҒАРИБИЙ (тахаллуси; асл номи Мулла Умрзоқ Абдували ўғли) (1877, ҳоз. Фарғона ш. ўрнидаги Ёрмозор қишлоғи — 1961, Фарғона вилояти Чимён қишлоғи) — шоир. Ҳувайдо шажарасидан. Бухоро мадрасаларида ўқиган. Ҳиротлик Ислом шайх пири муршиди тариқатида бўлган. Ота касби гилкор — сувоқчилик билан шуғулланган.

    Ғ. асосан ўзбек тилида, қисман форстожик тилида ижод қилган. Адабий мероси 14000 мисра атро-фида, шеърлари 1000 га яқин. Улардан 850 таси ғазал, 70 мухам-мас, қолганлари мумтоз шеъриятнинг турли жанрларида ёзилган. 1911 й.да «Ғарибий» тахаллуси билан ёзган шеърларини тўплаб, девон тузган. 1917—26 й.ларда «Мухбир», 1926 й.дан умрининг охиригача «Шуҳрат» тахаллусларида ижод қилган. Ғ. Муқимий, Фурқат, Рожий, Фироқий, Чархий каби шоирлар билан адабий ҳамкорликда бўлган. Шеърларининг кўпчилиги фалсафий-дидактик, диний-ахлоқий маз-мунда. Уларда олам, инсон ҳаётининг моҳияти, севгимуқаббат, вафо-садоқат, ҳаё, иффат, қаноат, шукр кабилар ҳақида фикр юритган. Кибру ҳаво, таъма, бад-нафсликни қоралаган, жамиятдаги ҳақсизликлардан шикоят қилган. Асарлари турли баёз ва тўпламлардан ўрин олган, 20-й. ларда мат-буотда эълон қилинган. 1951—54 й.ларда сиёсий қатағонга учраб қамалган. Шоирнинг «Девон»и, «Баёз»и, шеърий тўпламлари қўлёзмалари Қўқон адабиёт музей-ида, шеърий тўпламининг дастхат нусхаси қўқонлик А.Мадаминов қўлида сақтанади.

    Бегали Қосимов

    Matn ÖzME'dan o'zgartirişsiz olingan, faqat yozuvi yangi alifboga o'girilgan. Qisqartmalar asl holida. Xato ko'rsangiz — xabar bering.