Geologiya
Manba: ÖzME, 2-jild (2000–2005), «Özbekiston milliy ensiklopediyasi» Davlat ilmiy naşriyoti · elektron nusxa: ziyouz.com kutubxonasi, 201–204-b. — ziyouz.com
Geologiya (geo... va ...logiya) — Yer pösti va Yerning tuzilişi, tarkibi, harakatlari va rivojlaniş tarixi haqidagi fanlar majmui. G.ning dastlabki davri uzoq ötmişdan boşlanib toğ jinslari, minerallar, rudalar haqidagi ma'lumotlar b-n boğliq. G. terminini birinçi marta norvegiyalik olim M. P. Eşolt (1657) işlatgan. G.ning umumiy metodi qiyosiy-tarixiy metod bölib, ötmişni biliş, zamonaviy taraqqiyotni örganiş orqali böladi (k,.Aktualizm). 18-a. va 19-a boşlarida G. tabiatşunoslikning mustaqil tarmoğiga aylandi (xorijda U. Smit, A. G. Verner, J. Getton, Ç. Layel, M. V. Lomonosov, V. M. Severgin). Hoz. G. bir neça tarmoqlardan iborat: stratigrafiya, tektonika, dinamik, dengiz geologiyasi, mineralogiya, petrografiya, litologiya va geokimyo, foydali qazilmalar G.sidan iborat. G. tabiiy geografiya, geofizika («qattiq» Yer fizikasi), kristallografiya, paleontologiya va b. fanlar b-n yaqindan boğliq. Amaliy ahamiyatga ega bölganlari: gidrogeologiya, muhandislik geologiyasi, geokriologiya va b. Şuningdek, boşqa tabiiy fanlar bilan tutaşgan joyida tarkib topgan yangi yönalişlar — petrokimyo, petrofizika, tektonofizika va b. G.ning alohida tarmoqlarini taşkil etadi. G.da 3 asosiy yönaliş mavjud: tavsifiy G. — minerallar, toğ jinslari, ularning tarkibi va yotiş şaklini örganadi; dinamik G.— geologik jarayonlar va ular evolkşiyasini tadqiq qiladi; tarixiy G. va geoxronologiya — Yer pusti rivojlanişining izçilligini ö r g a n a d i . G. Yer yuzasida (yoki oz çuqurlikda) böladigan jarayonlarni örganişda tabiiy geOgr. fanlari (geomorfologiya, glyatsiologiya, iqlimşunoslik, gidrologiya, okeanşunoslik va b.) yutuqlaridan foydalanadi; çuqurlikdagi jarayonlar, radiologik yoşni aniqlaşda, geologik kddiruv va razvedkada geokimyo va geofizika metodlari qöllaniladi («qattiq» Yer fizikasi, seysmologiya b-n birga). G. fan sifatida odamlarning amaliy faoliyati negizida tarkib topdi va rivojlandi. Uzoq ötmişda odamlar temir, mis, oltin kabi sof metallar qatori qalay, mis birikmalariga boy rudalarni ham topa bilganlar. Şuningdek, ular Yerning, toğ jinslarining hosil bölişi, quruqlik va dengizlarning tarqaliş masalalarini hal etişga ham uringanlar. Yunon faylasufi Fales atrofdagi hamma narsalar suvdan hosil bölgan va söngra qaytadan suvga aylangan deb hisoblagan. Mil. av. 6—5-a.larda toğ tepalarida dengiz mollyuskalarining toşqotgan çiğanoqlari topilganda. Strabon (mil. av. 63 y. — mil. 1-a. ning 20-y.lari) Yer doimiy özgarişda, harakatda bölib goho kötarilgan, natijada orol va qit'alar hosil bölgan, goh qaytadan çökkan, degan fikr yuritgan. 18-a.ning 2-yarmida G. fan bölib şakllandi. Rus olimi M. V. Lomonosov «Yer qatlamlari haqida» (1763) asarida tabiatiing qonuniy evolyutsiyasi ğoyasini olğa surdi. Şotland geologi J. Getton «Yer nazariyasi» (1788) kitobida Yer tarixini davriy ravişda bir kontinentning yöq bölişi va yangi kontinentning vujudga kelişining töxtovsiz takrorlanuvçi sikllaridan iborat deb tasvirlagan. 18-a.ning oxiri — 19-a.ning boşida U. Smit, J. Kyuvye, P. S. Pallas, D. I. Sokolovlar stratigrafiya va geologik yilnomaga asos soldilar. M. V. Lomonosov va K. Goff (19-a.ning 1-yarmi) aktualizm prinsipini işlab çiqdilar. G. nazariy asoslarining keyinçalik rivojlani-şi 1829 y.da Eli de Bomon yaratgan kontraksiya nazariyasi (bu nazariyaga köra tektonik harakatlarning sababçisi Yer yadrosining qisqarişi bölgan) va amerika olimi J. Xoll (1811—98) tomonidan işlab çiqilgan geosinklinallyar töğrisidagi ta'limot asosida böldi. 1930-y.larda G.dan neft va gaz geol.si mustaqil soha bölib ajralib çikdi. Bu sohaning asosçisi I. M. Gubkin neft va gaz konlarining organik yöl b-n paydo bölişi töğrisida yangi gipoteza yaratdi va natijada Volga-Ural oraliğida «Ikkinçi Boku» neft koni topiddi. Özbekistan hududida foydali qazilmalarni izlab topiş va örganiş juda qadim vaqtlardan boşlangan. Geologik izlanişlar örta osiyolik olimlar — Xorazmiy, Farğoniy, Forobiy, Ibn Sino, Abu Rayhon Beruniylarning asarlarida öz aksini topgan. Minerallar va ularning tasnifiga Abu Ali ibn Sino ham köp ahamiyat bergan. Uning «Şifo kitobi» asarida toşlar, avvalo, mayda gil çökindilarining bir-biriga yopişuvi, söngra qotişi tufayli paydo bölganligi ta'kidlanadi. U osmondan tuşgan toş (meteorit)lar haqida ham öz fikrini aytgan. Ibn Sino toğ hosil böliş va zilzilalar sababini tuşuntirib, quruqliklar bir neça bor dengiz b-n almaşinib turganligini ta'kidlaydi. Beruniyning minerallar haqidagi asarlari ayniqsa katta ilmiy va amaliy ahamiyatga ega. U «Mineralogiya», «Kimmatbaho toşlarni örganiş uçun ma'lumotlar töplami» kabi asarlarida 50 dan ortiq mineral va ma'dan: oltin, kumuş, mis, temir, qalay, margimuş va ayrim mis qotişmalari va b. töğrisida ma'lumot berib, Movarounnahrda qanday konlar borligini aytgan. Minerallarni qattiqligi, s. of. kabi fizik xossalarini örgangan. Yerning yoşini aniqlaşda ham olimning hissasi bor. Örta Osiyo hududini rejali ravişda urganiş I. V. Muşketov faoliyati b-n boğliq (19-a.). U Örta Osiyoning töliq, haqiqiy ilmiy geologik va tektonik sxemasini tuzdi. 20-a. boşlarida K. I. Bogdanoviç, V. N. Veber, D. V. Nalivkin, V. A. Obruçev va b. tadqiqot işlari olib borişgan. Özbekistonda geologik tadqiqotlar olib boriş 1920-y.lardan keyin jadallaşdi. Örta Osiyo davlat un-ti (Toşkent)ning fizikamatematika f-tida geolog olimlar O. K. Lange, M. M. Protodyakonov, A. S. Uklonskiy, V. G. Muxin, N. F. Bezobrazovalar rahbarligida geolog mutaxassislar bölimi taşkil etildi. 1920-y.lar örtalaridan geologik tadqiqot işlari markaziy geol. taşkilotlaridan taşqari joylardagi muassasalarda ham olib borildi. Özbekistonda geol. xizmati taşkil etildi. 1928 y.da Toşkentda geologlarning syezdi çaqirildi. Syezd Örta Osiyoda olib borilgan geologik tadqiqotlarga yakun yasadi. Syezdda Örta Osiyoning kumir, neft, oltingugurt, rangli metallar, nodir metallarga boy ekanligi e'tirof etildi. 1930—40 y.larda regional G.ga oid işlar qilindi va ayrim kon va r-nlar mukammal tekşirildi. 1931 y.da Örta Osiyo davlat un-ti huzurida Örta Osiyo geol. va qidiruv boşqarmasi taşkil kilinib, 1933 y.da Örta Osiyo industriya in-tining kon f-tiga aylantirildi. 1932 y.da Fanlar qömitasi tuzildi. Uning qoşida gidrogeologiya va muhandislik geol. yasi, geol. va mineralogiya sektorlari işlay boşladi. 1937 y.da Özbekistonda geologiya i. t. instituti taşkil etildi, natijada geol.ning deyarli hamma sohalari böyiça yuqori malakali olimlar yetiştiriş imkoniyati yaratildi va i.t. işlari avj oldi. Öşa yili Özbekistonning mayda masştabli geologik xaritasi va unga oid uç jildli «Özbekiston geologiyasi» asari (1937-39), şuningdek Özbekistonning mineral xom aşyo boyliklarini tadqiq qilinişiga bağişlangan yirik ilmiy asarlar naşr etildi. A. V. Korolevning «Olmaliqning strukturasi va metallogeniyasi», V. N. Nasledovning «Ğarbiy Tyanşan va Özbekiston metallogeniyasining asosiy belgilari» va b. ilmiy asarlarida Örta Osiyo rudali r-nlarining geologik tuzilişi va ruda konlari tasvirlab berildi. H. M. Abdumasv «Örta Osiyoning şeyelitli skarn konlari» (1947) ilmiy asarida şeyelitli skarnlar, ularning istiqbollari haqida yangi nazariyani olğa surdi. Uning rahbarligida otqindi jinslar b-n rudali konlarning genetik boğliqligi haqidagi muammo ustida iş olib borildi. Bu tadqiqotlarga H. M. Abdullayev «Rudalanişning granitoid intruzivlar b-n genetik boğlikligi» asarida yakun yasadi. Bu asar Özbekistonda birinçi bölib Davlat mukofotiga sazovor böldi (1959). Olimning ilmiy fikrlarini Özbekistan FAning akad.lari H. N. Boymuhamedov, I. H. Hamroboyev, H. A. Akbarov, muxbir a'zolari E. M. Isamuhamedov va prof.lar Q. L. Boboyev, I.M. Mirxöjayev, R. A. Musin va b. yanada rivojlantirdilar. Ular Yerning çuqur qatlamlarida sodir böladigan jarayonlar b-n genetik bogliq bölgan endogen konlarni vertikal zonalar böylab joylaşişi haqidagi nazariyani işlab çikdilar. Bu nazariya asosida Uzbekistonning metallogenik xaritasi tuzildi. 1960-y.lardan Özbekistonda geologik tadqiqotlar atrofliça olib borildi. Petrometallogenik tadqiqotlar (H. M. Abdullayev, I. H. Hamroboyev, E. M. Isamuhamedov, H. N. Boymuhamedov, Q. L. Boboyev, T. Ş. Şoyoqubov, T. N. Dolimov), mineral geokimyoviy tadqiqotlar (A. S. Uklonskiy, 3. M. Protodyakonov, S. T. Badalov), litologik, gidrogeologik (V. I. Popov, N. P. Petrov, O. M. Akramxöjayev, A. G. Boboyev, V. I. Troitskiy), gidrogeologik (X. T. Tölaganov, M. M. Krilov, N. A. Kenesarin, N. N. Tojiboyev, S. Ş. Mirzayev), muhandislik geol. si (F. O. Mavlonov), geofizika (Ye. M. Butovskaya, V. I. Ulomov, F. Zunnunov va b.), geotektonika va regional geologiya va b. tadqiqotlar (M. A. Ahmadjonov, O. M. Borisov), seysmologiya tadqiqotlari, metamorfizm tadqiqotlari (I. M. Mirxöjayev) keng kölamda olib borildi, respublikada köp oltin, gaz va neft konlari topildi. Keyingi paytlarda Özbekistan geolog olimlari tomonidan Tyanşan toğlarining Ural toglari b-n genetik boğliqligi töğrisidagi fikr olğa surildi. Bu muammoning ijobiy hal qilinişi b-n Tyanşan toğlarida Uralga xos metall konlarini qidiriş maqsadga muvofiq böladi, toğ tizmalari orasida joylaşgan çöllarning bağrida turli metall konlarini qidirib topiş istiqbollarini kengaytiradi. Qizilqumda va Sulton Uvays toğlarida Ural toğlariga xos oltin, temir, nikel kabi konlarning oçilişi yuqoridagi muammoni ijobiy hal qilişga olib k ye l m o q d a . Özbekistan geol.sini örganiş, turli masştabdagi maxsus geologik xaritalar tuzilganliga, mineral xom aşyo konlarining oçilişi, ularni razvedka qilib va i. ç.ga topşirilganligi Özbekiston Geologiya va mineral resurslari davlat qömitasi geolog mutaxassislari olib borgan işlarining mahsulidir. Keyingi yillarda geolog olimlar okeanlar tubining tuzilişi, tarkibini örganişga kirişdilar. Okean tubidagi çökindi jinslar içida temir, marganets, polimetallar borligi, şuningdek okean qirğoqlarida tuz çökindilari va ular b-n neft va gaz qatlamlari boğliq ekanligi ma'lum böldi. Okean tubida tarqalgan jinslarning tarkibiy tuzilişi va ularning hosil böliş payti va şaroitlari mukammal örganildi. Olingan ma'lumotlar asosida okean tubining tobora kengayib borayotganligi haqida yangi gipoteza işlab çiqildi. Özbek geol. maktabi respublikada ham, undan taşqarida ham geol.ga oid ilmiy i. ç. vazifalarini muvaffaqiyatli hal qilgan köplab maşhur geolog olimlarni yetiştirdi (H. M. Abdullayev, O. M. Akramxöjayev, H. N. Boymuhamedov, N. P. Vasilkovskiy, V. G. Garkovets, E. M. Isamuhamedov, N. A. Kenesarin, A. V. Korolev, Ğ. O. Mavlonov va b.). Hoz. paytda geol.ning paleontologiya va stratigrafiya, dinamik geol., petrologiya, paleogeografiya, tektonika, geofizika, mineralogiya va b. sohalari böyiça i. t. işlari UzR Davlat Geologiya va mineral resurslar qömitasi tasarrufidagi ilmiy tadqiqot in-tlarida, Özbekiston FA Geologiya va geofizika in-tida hamda UzMU va ToşDUda bajarilmoqda. Ad.: Abdullayev X. M., Sobr. soç., t. 1—7, T., 1964-69; Akramxodjayev A. M ., Litologiya neftegazonosnix melovix otlojeniy Ferganskoy depressii, T., 1960; Obruçev V. A., Geologiya asarlari, T., 1955; Endogenniye rudniye formatsii Özbekistana, T., 1968; Geologiya gazovix mestorojdeniy Özbekistana, T., 1971. Muxtor Ahmadjonov.
Asl matn (kirill, PDF'dagidek)
ГЕОЛОГИЯ (гео... ва ...логия) — Ер пўсти ва Ернинг тузилиши, таркиби, ҳаракатлари ва ривожланиш тарихи ҳақидаги фанлар мажмуи. Г.нинг дастлабки даври узоқ ўтмишдан бошланиб тоғ жинслари, минераллар, рудалар ҳақидаги маълумотлар б-н боғлиқ. Г. терминини биринчи марта норвегиялик олим М. П. Эшольт (1657) ишлатган. Г.нинг умумий методи қиёсий-тарихий метод бўлиб, ўтмишни билиш, замонавий тараққиётни ўрганиш орқали бўлади (к,.Актуализм). 18-а. ва 19-а бошларида Г. табиатшуносликнинг мустақил тармоғига айланди (хорижда У. Смит, А. Г. Вернер, Ж. Геттон, Ч. Лайель, М. В. Ломоносов, В. М. Севергин). Ҳоз. Г. бир неча тармоқлардан иборат: стратиграфия, тектоника, динамик, денгиз геологияси, минералогия, петрография, литология ва геокимё, фойдали қазилмалар Г.сидан иборат. Г. табиий география, геофизика («қаттиқ» Ер физикаси), кристаллография, палеонтология ва б. фанлар б-н яқиндан боғлиқ. Амалий аҳамиятга эга бўлганлари: гидрогеология, муҳандислик геологияси, геокриология ва б. Шунингдек, бошқа табиий фанлар билан туташган жойида таркиб топган янги йўналишлар — петрокимё, петрофизика, тектонофизика ва б. Г.нинг алоҳида тармоқларини ташкил этади. Г.да 3 асосий йўналиш мавжуд: тавсифий Г. — минераллар, тоғ жинслари, уларнинг таркиби ва ётиш шаклини ўрганади; динамик Г.— геологик жараёнлар ва улар эволкшиясини тадқиқ қилади; тарихий Г. ва геохронология — Ер пусти ривожланишининг изчиллигини ў р г а н а д и . Г. Ер юзасида (ёки оз чуқурликда) бўладиган жараёнларни ўрганишда табиий геОгр. фанлари (геоморфология, гляциология, иқлимшунослик, гидрология, океаншунослик ва б.) ютуқларидан фойдаланади; чуқурликдаги жараёнлар, радиологик ёшни аниқлашда, геологик кддирув ва разведкада геокимё ва геофизика методлари қўлланилади («қаттиқ» Ер физикаси, сейсмология б-н бирга). Г. фан сифатида одамларнинг амалий фаолияти негизида таркиб топди ва ривожланди. Узоқ ўтмишда одамлар темир, мис, олтин каби соф металлар қатори қалай, мис бирикмаларига бой рудаларни ҳам топа билганлар. Шунингдек, улар Ернинг, тоғ жинсларининг ҳосил бўлиши, қуруқлик ва денгизларнинг тарқалиш масалаларини ҳал этишга ҳам уринганлар. Юнон файласуфи Фалес атрофдаги ҳамма нарсалар сувдан ҳосил бўлган ва сўнгра қайтадан сувга айланган деб ҳисоблаган. Мил. ав. 6—5-а.ларда тоғ тепаларида денгиз моллюскаларининг тошқотган чиғаноқлари топилганда. Страбон (мил. ав. 63 й. — мил. 1-а. нинг 20-й.лари) Ер доимий ўзгаришда, ҳаракатда бўлиб гоҳо кўтарилган, натижада орол ва қитъалар ҳосил бўлган, гоҳ қайтадан чўккан, деган фикр юритган. 18-а.нинг 2-ярмида Г. фан бўлиб шаклланди. Рус олими М. В. Ломоносов «Ер қатламлари ҳақида» (1763) асарида табиатиинг қонуний эволюцияси ғоясини олға сурди. Шотланд геологи Ж. Геттон «Ер назарияси» (1788) китобида Ер тарихини даврий равишда бир континентнинг йўқ бўлиши ва янги континентнинг вужудга келишининг тўхтовсиз такрорланувчи циклларидан иборат деб тасвирлаган. 18-а.нинг охири — 19-а.нинг бошида У. Смит, Ж. Кювье, П. С. Паллас, Д. И. Соколовлар стратиграфия ва геологик йилномага асос солдилар. М. В. Ломоносов ва К. Гофф (19-а.нинг 1-ярми) актуализм принципини ишлаб чиқдилар. Г. назарий асосларининг кейинчалик ривожлани-ши 1829 й.да Эли де Бомон яратган контракция назарияси (бу назарияга кўра тектоник ҳаракатларнинг сабабчиси Ер ядросининг қисқариши бўлган) ва америка олими Ж. Холл (1811—98) томонидан ишлаб чиқилган геосинклиналляр тўғрисидаги таълимот асосида бўлди. 1930-й.ларда Г.дан нефть ва газ геол.си мустақил соҳа бўлиб ажралиб чикди. Бу соҳанинг асосчиси И. М. Губкин нефть ва газ конларининг органик йўл б-н пайдо бўлиши тўғрисида янги гипотеза яратди ва натижада Волга-Урал оралиғида «Иккинчи Боку» нефть кони топидди. Ўзбекистан ҳудудида фойдали қазилмаларни излаб топиш ва ўрганиш жуда қадим вақтлардан бошланган. Геологик изланишлар ўрта осиёлик олимлар — Хоразмий, Фарғоний, Форобий, Ибн Сино, Абу Райҳон Берунийларнинг асарларида ўз аксини топган. Минераллар ва уларнинг таснифига Абу Али ибн Сино ҳам кўп аҳамият берган. Унинг «Шифо китоби» асарида тошлар, аввало, майда гил чўкиндиларининг бир-бирига ёпишуви, сўнгра қотиши туфайли пайдо бўлганлиги таъкидланади. У осмондан тушган тош (метеорит)лар ҳақида ҳам ўз фикрини айтган. Ибн Сино тоғ ҳосил бўлиш ва зилзилалар сабабини тушунтириб, қуруқликлар бир неча бор денгиз б-н алмашиниб турганлигини таъкидлайди. Берунийнинг минераллар ҳақидаги асарлари айниқса катта илмий ва амалий аҳамиятга эга. У «Минералогия», «Кимматбаҳо тошларни ўрганиш учун маълумотлар тўплами» каби асарларида 50 дан ортиқ минерал ва маъдан: олтин, кумуш, мис, темир, қалай, маргимуш ва айрим мис қотишмалари ва б. тўғрисида маълумот бериб, Мовароуннаҳрда қандай конлар борлигини айтган. Минералларни қаттиқлиги, с. of. каби физик хоссаларини ўрганган. Ернинг ёшини аниқлашда ҳам олимнинг ҳиссаси бор. Ўрта Осиё ҳудудини режали равишда урганиш И. В. Мушкетов фаолияти б-н боғлиқ (19-а.). У Ўрта Осиёнинг тўлиқ, ҳақиқий илмий геологик ва тектоник схемасини тузди. 20-а. бошларида К. И. Богданович, В. Н. Вебер, Д. В. Наливкин, В. А. Обручев ва б. тадқиқот ишлари олиб боришган. Ўзбекистонда геологик тадқиқотлар олиб бориш 1920-й.лардан кейин жадаллашди. Ўрта Осиё давлат ун-ти (Тошкент)нинг физикаматематика ф-тида геолог олимлар О. К. Ланге, М. М. Протодьяконов, А. С. Уклонский, В. Г. Мухин, Н. Ф. Безобразовалар раҳбарлигида геолог мутахассислар бўлими ташкил этилди. 1920-й.лар ўрталаридан геологик тадқиқот ишлари марказий геол. ташкилотларидан ташқари жойлардаги муассасаларда ҳам олиб борилди. Ўзбекистонда геол. хизмати ташкил этилди. 1928 й.да Тошкентда геологларнинг съезди чақирилди. Съезд Ўрта Осиёда олиб борилган геологик тадқиқотларга якун ясади. Съездда Ўрта Осиёнинг кумир, нефть, олтингугурт, рангли металлар, нодир металларга бой эканлиги эътироф этилди. 1930—40 й.ларда регионал Г.га оид ишлар қилинди ва айрим кон ва р-нлар мукаммал текширилди. 1931 й.да Ўрта Осиё давлат ун-ти ҳузурида Ўрта Осиё геол. ва қидирув бошқармаси ташкил килиниб, 1933 й.да Ўрта Осиё индустрия ин-тининг кон ф-тига айлантирилди. 1932 й.да Фанлар қўмитаси тузилди. Унинг қошида гидрогеология ва муҳандислик геол. яси, геол. ва минералогия секторлари ишлай бошлади. 1937 й.да Ўзбекистонда геология и. т. институти ташкил этилди, натижада геол.нинг деярли ҳамма соҳалари бўйича юқори малакали олимлар етиштириш имконияти яратилди ва и.т. ишлари авж олди. Ўша йили Ўзбекистоннинг майда масштабли геологик харитаси ва унга оид уч жилдли «Ўзбекистон геологияси» асари (1937-39), шунингдек Ўзбекистоннинг минерал хом ашё бойликларини тадқиқ қилинишига бағишланган йирик илмий асарлар нашр этилди. А. В. Королевнинг «Олмалиқнинг структураси ва металлогенияси», В. Н. Наследовнинг «Ғарбий Тяньшан ва Ўзбекистон металлогениясининг асосий белгилари» ва б. илмий асарларида Ўрта Осиё рудали р-нларининг геологик тузилиши ва руда конлари тасвирлаб берилди. Ҳ. М. Абдумасв «Ўрта Осиёнинг шеелитли скарн конлари» (1947) илмий асарида шеелитли скарнлар, уларнинг истиқболлари ҳақида янги назарияни олға сурди. Унинг раҳбарлигида отқинди жинслар б-н рудали конларнинг генетик боғлиқлиги ҳақидаги муаммо устида иш олиб борилди. Бу тадқиқотларга Ҳ. М. Абдуллаев «Рудаланишнинг гранитоид интрузивлар б-н генетик боғликлиги» асарида якун ясади. Бу асар Ўзбекистонда биринчи бўлиб Давлат мукофотига сазовор бўлди (1959). Олимнинг илмий фикрларини Ўзбекистан ФАнинг акад.лари Ҳ. Н. Боймуҳамедов, И. Ҳ. Ҳамробоев, Ҳ. А. Акбаров, мухбир аъзолари Э. М. Исамуҳамедов ва проф.лар Қ. Л. Бобоев, И.М. Мирхўжаев, Р. А. Мусин ва б. янада ривожлантирдилар. Улар Ернинг чуқур қатламларида содир бўладиган жараёнлар б-н генетик боглиқ бўлган эндоген конларни вертикал зоналар бўйлаб жойлашиши ҳақидаги назарияни ишлаб чикдилар. Бу назария асосида Узбекистоннинг металлогеник харитаси тузилди. 1960-й.лардан Ўзбекистонда геологик тадқиқотлар атрофлича олиб борилди. Петрометаллогеник тадқиқотлар (Ҳ. М. Абдуллаев, И. Ҳ. Ҳамробоев, Э. М. Исамуҳамедов, Ҳ. Н. Боймуҳамедов, Қ. Л. Бобоев, Т. Ш. Шоёқубов, Т. Н. Долимов), минерал геокимёвий тадқиқотлар (А. С. Уклонский, 3. М. Протодьяконов, С. Т. Бадалов), литологик, гидрогеологик (В. И. Попов, Н. П. Петров, О. М. Акрамхўжаев, А. Г. Бобоев, В. И. Троицкий), гидрогеологик (X. Т. Тўлаганов, М. М. Крилов, Н. А. Кенесарин, Н. Н. Тожибоев, С. Ш. Мирзаев), муҳандислик геол. си (F. О. Мавлонов), геофизика (Е. М. Бутовская, В. И. Уломов, Ф. Зуннунов ва б.), геотектоника ва регионал геология ва б. тадқиқотлар (М. А. Аҳмаджонов, О. М. Борисов), сейсмология тадқиқотлари, метаморфизм тадқиқотлари (И. М. Мирхўжаев) кенг кўламда олиб борилди, республикада кўп олтин, газ ва нефть конлари топилди. Кейинги пайтларда Ўзбекистан геолог олимлари томонидан Тяньшан тоғларининг Урал тоглари б-н генетик боғлиқлиги тўғрисидаги фикр олға сурилди. Бу муаммонинг ижобий ҳал қилиниши б-н Тяньшан тоғларида Уралга хос металл конларини қидириш мақсадга мувофиқ бўлади, тоғ тизмалари орасида жойлашган чўлларнинг бағрида турли металл конларини қидириб топиш истиқболларини кенгайтиради. Қизилқумда ва Султон Увайс тоғларида Урал тоғларига хос олтин, темир, никель каби конларнинг очилиши юқоридаги муаммони ижобий ҳал қилишга олиб к е л м о қ д а . Ўзбекистан геол.сини ўрганиш, турли масштабдаги махсус геологик хариталар тузилганлига, минерал хом ашё конларининг очилиши, уларни разведка қилиб ва и. ч.га топширилганлиги Ўзбекистон Геология ва минерал ресурслари давлат қўмитаси геолог мутахассислари олиб борган ишларининг маҳсулидир. Кейинги йилларда геолог олимлар океанлар тубининг тузилиши, таркибини ўрганишга киришдилар. Океан тубидаги чўкинди жинслар ичида темир, марганец, полиметаллар борлиги, шунингдек океан қирғоқларида туз чўкиндилари ва улар б-н нефть ва газ қатламлари боғлиқ эканлиги маълум бўлди. Океан тубида тарқалган жинсларнинг таркибий тузилиши ва уларнинг ҳосил бўлиш пайти ва шароитлари мукаммал ўрганилди. Олинган маълумотлар асосида океан тубининг тобора кенгайиб бораётганлиги ҳақида янги гипотеза ишлаб чиқилди. Ўзбек геол. мактаби республикада ҳам, ундан ташқарида ҳам геол.га оид илмий и. ч. вазифаларини муваффақиятли ҳал қилган кўплаб машҳур геолог олимларни етиштирди (Ҳ. М. Абдуллаев, О. М. Акрамхўжаев, Ҳ. Н. Боймуҳамедов, Н. П. Васильковский, В. Г. Гарьковец, Э. М. Исамуҳамедов, Н. А. Кенесарин, А. В. Королев, Ғ. О. Мавлонов ва б.). Ҳоз. пайтда геол.нинг палеонтология ва стратиграфия, динамик геол., петрология, палеогеография, тектоника, геофизика, минералогия ва б. соҳалари бўйича и. т. ишлари УзР Давлат Геология ва минерал ресурслар қўмитаси тасарруфидаги илмий тадқиқот ин-тларида, Ўзбекистон ФА Геология ва геофизика ин-тида ҳамда УзМУ ва ТошДУда бажарилмоқда. Ад.: Абдуллаев X. М., Собр. соч., т. 1—7, Т., 1964-69; Акрамходжаев А. М ., Литология нефтегазоносных меловых отложений Ферганской депрессии, Т., 1960; Обручев В. А., Геология асарлари, Т., 1955; Эндогенные рудные формации Ўзбекистана, Т., 1968; Геология газовых месторождений Ўзбекистана, Т., 1971. Мухтор Аҳмаджонов.
Matn ÖzME'dan o'zgartirişsiz olingan, faqat yozuvi yangi alifboga o'girilgan. Qisqartmalar asl holida. Xato ko'rsangiz — xabar bering.