Ğozi Olim Yunusov
Manba: ÖzME, 10-jild (2000–2005), «Özbekiston milliy ensiklopediyasi» Davlat ilmiy naşriyoti · elektron nusxa: ziyouz.com kutubxonasi, 42–43-b. — ziyouz.com
Yunusov Ğozi Olim (Ğozi Yunus, 1893 — Toşkent şahri — 1938.4.10) — tilşunos, folklorşunos olim. Turkiya untida, Anqaradagi «alAzhar» madrasasida öqigan (1912—14). 1918 yil iyulda Turkiston yoşlarini milliy va ilmiy ruhda tarbiyalaş maqsadida «Turk öçoği» taşkilotini tuzgan. 1920—22 yillarda Maorif komissarligi qoşidagi ilmiy kengaş til va terminologiya şö'basida işlagan. Şu komissarlik qoşidagi Til va terminologiya qömitasida ilmiy kotib, Samarqand pedakademiyasida özbek tili kafedrasi prof. (1925—30), Til va adabiyot in-tida ilmiy xodim (1934—37). Samarqand, Toşkent, Sirdaryo (Mirzaçöl) viloyatlarida bölib, xalq qöşiqlari, jumboqlari, maqollarini, «Alpomiş» dostonining 2 qismini (50 sahifa), «Hiylakor kal», «Topqir kal», «Şum kal», «Tulki va bedana», «Tulki va tojik», «Kimlar öğri», «Örinsiz tilak», «Aldangan qozi», «Yengilgan podşoh» kabi hikoyatlarni töplagan.
«Özbek uruğlaridan qatağonlar va ularning tili» (1930), «Yuridik terminlar luğati» (1926), «Özbek tili grammatikasi» (1936) ilmiy asarlar muallifi. Özbek xalq eposi — «Alpomiş» dostonining ilk tadqiqotçilaridan biri. 20—30-y.lar matbuotda Ğozi Yunus taxallusi bilan matbuot, tilşunoslik, adabiyot, folklorşunoslikka oid dolzarb maqolalar yozgan. 1937 yil 3 iyulda hibsga olinib, 1938 yil 4 oktyabrda otilgan. 1989 yilda oqlangan.
Sirojiddin Ahmedov.
Asl matn (kirill, PDF'dagidek)
ЮНУСОВ Ғози Олим (Ғози Юнус, 1893 — Тошкент шаҳри — 1938.4.10) — тилшунос, фольклоршунос олим. Туркия унтида, Анқарадаги «алАзҳар» мадрасасида ўқиган (1912—14). 1918 йил июлда Туркистон ёшларини миллий ва илмий руҳда тарбиялаш мақсадида «Турк ўчоғи» ташкилотини тузган. 1920—22 йилларда Маориф комиссарлиги қошидаги илмий кенгаш тил ва терминология шўъбасида ишлаган. Шу комиссарлик қошидаги Тил ва терминология қўмитасида илмий котиб, Самарқанд педакадемиясида ўзбек тили кафедраси проф. (1925—30), Тил ва адабиёт ин-тида илмий ходим (1934—37). Самарқанд, Тошкент, Сирдарё (Мирзачўл) вилоятларида бўлиб, халқ қўшиқлари, жумбоқлари, мақолларини, «Алпомиш» достонининг 2 қисмини (50 саҳифа), «Ҳийлакор кал», «Топқир кал», «Шум кал», «Тулки ва бедана», «Тулки ва тожик», «Кимлар ўғри», «Ўринсиз тилак», «Алданган қози», «Енгилган подшоҳ» каби ҳикоятларни тўплаган.
«Ўзбек уруғларидан қатағонлар ва уларнинг тили» (1930), «Юридик терминлар луғати» (1926), «Ўзбек тили грамматикаси» (1936) илмий асарлар муаллифи. Ўзбек халқ эпоси — «Алпомиш» достонининг илк тадқиқотчиларидан бири. 20—30-й.лар матбуотда Ғози Юнус тахаллуси билан матбуот, тилшунослик, адабиёт, фольклоршуносликка оид долзарб мақолалар ёзган. 1937 йил 3 июлда ҳибсга олиниб, 1938 йил 4 октябрда отилган. 1989 йилда оқланган.
Сирожиддин Аҳмедов.
Matn ÖzME'dan o'zgartirişsiz olingan, faqat yozuvi yangi alifboga o'girilgan. Qisqartmalar asl holida. Xato ko'rsangiz — xabar bering.