Harf
Manba: ÖzME, 11-jild (2000–2005), «Özbekiston milliy ensiklopediyasi» Davlat ilmiy naşriyoti · elektron nusxa: ziyouz.com kutubxonasi, 109–110-b. — ziyouz.com
Harf — alifbo sirasida bölgan, yozuvda nutq tovuşlarini (fonemalarni), ularning variantlari va ba'zi bir qöşilmalarini ifodalaş uçun xizmat qiladigan bosma yoki yozma grafik belgi. Odatda har bir H. bir tovuş (fonema)ni bildiradi, lekin yozilgan sözning H.larga ajralişi va tegişliça talaffuz etiluvçi sözning fonemalarga ajralişi ideal holatdagina özaro mos keladi. Amalda bunday moslik deyarli uçramaydi: ba'zi H.lar (grafemalar) 2 tovuşni ifo-dalaşi mumkin: yo (y+o), yu (y+u), ya (y+a), s (t+s) kabi. Şuningdek, bir tovuş (fonema) birdan ortiq H. bilan ham ifodalanadi. Mas, özbek lotin alifbosidagi [p§] H.lari qöşilmasi 1 ta burun tovuşini, nemis alifbosidagi [ksN 1 H.lari qöşilmasi şovqinli sirğaluvçi (ş) tovuşini bildiradi. Ba'zan nemisça matnda bir H. (5) ning özi, qayerda kelişiga qarab, 3 xil tovuşni (z, s, ş undoşlarini) ifodalaydi. Özbek alifbosidagi [o| harfi esa yozuvda 4 ta har xil tovuşni: sof özbekça sözlarda bir xil, rus va yevropa tillaridan özlaşgan sözlarda urğuli holatda yana bir xil, urgu-siz holatda esa a, i unlilarini bildiradi.
H.lar hajm-şakl jihatdan 2 xil böladi: boş H. va kiçik H. Boş H. — ayrimlari hajmi b-n, ayrimlari esa şakli bilan ham kiçik H.lardan farqlanadigan va imlo qoidalari asosida tegişli örinlarda işlatiladigan H.; k i ç i k H. — imlo qoidalariga köra boş H. yoziladigan hollardan boşqa har qanday holatda qöllanadigan H. Boş va kiçik H.larning rasmiy qölyozma şakllari maxsus öquv qöllanmalari — «Husnixat»larda körsatiladi; ularni qöllaş qoidalari imloda belgilab beriladi. Boş H. va uning amalda qöllanişi nis-batan keyingi hodisa hisoblanadi. Mas, boş H.lar lotin yozuvida mi
lodning dastlabki asrlarida, ruski-rill yozuvida esa 18—19-a.larda barqarorlaşgan. Boş H. asosan yunon, lotin va kirill alifbolariga hamda ular asosida şakllangan boşqa alif-bolarga xosdir. Arab, hind alifbolarida, iyeroglifik yozuvlarda H.lar katta (boş) va kiçik xillarga ajralmaydi [biroq arab alifbosi (yozu-vi)da aksariyat H.lar alohida, söz boşida, örtasida va oxirida turi-şiga qarab şaklan farqlanadi]. Şuningdek, uslub talabiga köra H.larning qora (yöğon) va kursiv (qiya va yozmaçaga öxşaş) şakllari ham farqlanadi.
Ly..Istrin V.A., Razvitiye pisma, M., 1961;Diringer D., Alfavit, per. s angl., M., 1963;1Sepkin V.N., Russkaya paleogra-fiya, M., 1967;Fridrix I., Istoriya pis-ma, per. s nem., M., 1979; Am irova T.D., Funksionalnaya vzaimosvyaz pismennogo i zvukovogo yazmka, M., 1985; Zinder L.R., Oçerk obşey teoriy pisma, L., 1987.
Abduvahob Madvaliyev.
Asl matn (kirill, PDF'dagidek)
ҲАРФ — алифбо сирасида бўлган, ёзувда нутқ товушларини (фонемаларни), уларнинг вариантлари ва баъзи бир қўшилмаларини ифодалаш учун хизмат қиладиган босма ёки ёзма график белги. Одатда ҳар бир Ҳ. бир товуш (фонема)ни билдиради, лекин ёзилган сўзнинг Ҳ.ларга ажралиши ва тегишлича талаффуз этилувчи сўзнинг фонемаларга ажралиши идеал ҳолатдагина ўзаро мос келади. Амалда бундай мослик деярли учрамайди: баъзи Ҳ.лар (графемалар) 2 товушни ифо-далаши мумкин: ё (й+о), ю (й+у), я (й+а), ц (т+с) каби. Шунингдек, бир товуш (фонема) бирдан ортиқ Ҳ. билан ҳам ифодаланади. Мас, ўзбек лотин алифбосидаги [п§] Ҳ.лари қўшилмаси 1 та бурун товушини, немис алифбосидаги [ксН 1 Ҳ.лари қўшилмаси шовқинли сирғалувчи (ш) товушини билдиради. Баъзан немисча матнда бир Ҳ. (5) нинг ўзи, қаерда келишига қараб, 3 хил товушни (з, с, ш ундошларини) ифодалайди. Ўзбек алифбосидаги [о| ҳарфи эса ёзувда 4 та ҳар хил товушни: соф ўзбекча сўзларда бир хил, рус ва европа тилларидан ўзлашган сўзларда урғули ҳолатда яна бир хил, ургу-сиз ҳолатда эса а, и унлиларини билдиради.
Ҳ.лар ҳажм-шакл жиҳатдан 2 хил бўлади: бош Ҳ. ва кичик Ҳ. Бош Ҳ. — айримлари ҳажми б-н, айримлари эса шакли билан ҳам кичик Ҳ.лардан фарқланадиган ва имло қоидалари асосида тегишли ўринларда ишлатиладиган Ҳ.; к и ч и к Ҳ. — имло қоидаларига кўра бош Ҳ. ёзиладиган ҳоллардан бошқа ҳар қандай ҳолатда қўлланадиган Ҳ. Бош ва кичик Ҳ.ларнинг расмий қўлёзма шакллари махсус ўқув қўлланмалари — «Ҳуснихат»ларда кўрсатилади; уларни қўллаш қоидалари имлода белгилаб берилади. Бош Ҳ. ва унинг амалда қўлланиши нис-батан кейинги ҳодиса ҳисобланади. Мас, бош Ҳ.лар лотин ёзувида ми
лоднинг дастлабки асрларида, руски-рилл ёзувида эса 18—19-а.ларда барқарорлашган. Бош Ҳ. асосан юнон, лотин ва кирилл алифболарига ҳамда улар асосида шаклланган бошқа алиф-боларга хосдир. Араб, ҳинд алифболарида, иероглифик ёзувларда Ҳ.лар катта (бош) ва кичик хилларга ажралмайди [бироқ араб алифбоси (ёзу-ви)да аксарият Ҳ.лар алоҳида, сўз бошида, ўртасида ва охирида тури-шига қараб шаклан фарқланади]. Шунингдек, услуб талабига кўра Ҳ.ларнинг қора (йўғон) ва курсив (қия ва ёзмачага ўхшаш) шакллари ҳам фарқланади.
Лй..Истрин В.А., Развитие письма, М., 1961;Дирингер Д., Алфавит, пер. с англ., М., 1963;1Цепкин В.Н., Русская палеогра-фия, М., 1967;Фридрих И., История пись-ма, пер. с нем., М., 1979; Ам ирова Т.Д., Функциональная взаимосвязь письменного и звукового язмка, М., 1985; Зиндер Л.Р., Очерк обшей теорий письма, Л., 1987.
Абдуваҳоб Мадвалиев.
Matn ÖzME'dan o'zgartirişsiz olingan, faqat yozuvi yangi alifboga o'girilgan. Qisqartmalar asl holida. Xato ko'rsangiz — xabar bering.