Asosiy mazmunga ötiş
Qidiriş…Ctrl K

    Şrift ölçami

    Hinduiylik

    Manba: ÖzME, 11-jild (2000–2005), «Özbekiston milliy ensiklopediyasi» Davlat ilmiy naşriyoti · elektron nusxa: ziyouz.com kutubxonasi, 168–169-b. — ziyouz.com

    Hinduiylik HINDUIYLIK, hinduizm -dunyoda keng tarqalgan dinlardan biri. H.ga e'tiqod qiluvçilar asosan Hindistonda (95% ga yaqini) yaşaydi, Pokiston, Bangladeş, Nepal, Şri Lankada, şuningdek, Jan. Afrikada, Jan.- şarqiy Osiyoda ham uçraydi. H.ka 780 mln. kişi e'tiqod qiladi (2003). Milodning 1-ming yilligida şakllangan. H. veda dini va brahmanizm rivojlanişi va unga keyinçalik xalq e'tiqodi, urf-odatlari, marosimlari singib ketişi jarayonida paydo bölgan. Örta asrlarda hukmron mafku-raga aylangan.

    H.ning asosida jonning yangi şaklga kirişi (sansara) haqidagi ta'limot yotadi. Unga köra, kişi ölgandan keyin joni (ruhi) yangi ösimlik, hayvon yoki inson tanasiga kirib oladi va qayta tuğiladi. Yangi ruhning qay darajada bölişi karma qonuniga, ya'ni kişining hayot davridagi xulq-atvori, xatti-harakatiga boğliq. H.ning asosiy maqsadi — in-sonni mana şu qayta tuğiliş zanjiridan, azob-uqubatidan halos qiliş, ya'ni mokşaga erişiş. H.dagi turli diniy-falsafiy ta'limotlar mokşaga erişişning yöllari va vositalarini işlab çiqdilar. Xususan, vedanta H.ka falsafiy asos bölib xizmat qildi. H.ka e'tiqod qiluvçilar qaysi kastaga mansubligiga qarab diniy rasm-rusumlarni bajarişda farqlanadi. Ular vafot etganlarida yerga kömilmaydi, balki olovda kuydiriladi. H.ga köra şunday qilinsa marh-um poklanadi, gunohlari bu dunyoda qoladi. Olov u dunyoga gunohlardan xoli bölgan jonning özini olib ketadi. Bu dinning aqidalariga köra, odamzot yaratilişidayoq ijtimoiy jihatdan tengsiz yaratilgan. Şuning uçun bu tengsizlikni real hayotda tugatişning iloji yöq. Çunki unga ta'sir etişga qodir bölgan kuçning özi yöq. H.da ajdodlar ruhiga topiniş alohida örin tutadi. Vafot etgan ajdod xudoga tenglaştiriladi. Ajdodlar ruhi bu dunyoda yaşayotgan qarindoş-uruğlarini qöriqlaydi, ularning oilasi va hayotini muhofaza qiladi.

    H.ning muqaddas kitobi vedalar, «Mahobxarata» (ayniqsa uning «Bahagavadgita» va «Ramayana» qismlari) va b. H.da asosiy xudolar — Şiva, Vişnu, Brahmaga siğiniladi. Ularning körinişi sifatida köplab mahalliy xudolar e'tirof etiladi. H.da toğlar, daryolar (xususan, Gang), ösimlik (mas, nilufar), hayvonlar (maymun, fil, ilon va ayniqsa, sigir) muqaddas sanaladi va ularga topiniladi. turli ğayritabiiy hodisalar ham siğiniş obyekti hisoblanadi. Diniy marosimlar ibodatxonalarda, uylardagi mehroblar yonida, muqaddas joylarda ado etiladi. Hozirgi H. 2 oqim — vişnuizm va şivaizm şaklida mavjud.

    Asl matn (kirill, PDF'dagidek)

    ҲИНДУИЙЛИК, ҳиндуизм -дунёда кенг тарқалган динлардан бири. Ҳ.га эътиқод қилувчилар асосан Ҳиндистонда (95% га яқини) яшайди, Покистон, Бангладеш, Непал, Шри Ланкада, шунингдек, Жан. Африкада, Жан.- шарқий Осиёда ҳам учрайди. Ҳ.ка 780 млн. киши эътиқод қилади (2003). Милоднинг 1-минг йиллигида шаклланган. Ҳ. веда дини ва браҳманизм ривожланиши ва унга кейинчалик халқ эътиқоди, урф-одатлари, маросимлари сингиб кетиши жараёнида пайдо бўлган. Ўрта асрларда ҳукмрон мафку-рага айланган.

    Ҳ.нинг асосида жоннинг янги шаклга кириши (сансара) ҳақидаги таълимот ётади. Унга кўра, киши ўлгандан кейин жони (руҳи) янги ўсимлик, ҳайвон ёки инсон танасига кириб олади ва қайта туғилади. Янги руҳнинг қай даражада бўлиши карма қонунига, яъни кишининг ҳаёт давридаги хулқ-атвори, хатти-ҳаракатига боғлиқ. Ҳ.нинг асосий мақсади — ин-сонни мана шу қайта туғилиш занжиридан, азоб-уқубатидан ҳалос қилиш, яъни мокшага эришиш. Ҳ.даги турли диний-фалсафий таълимотлар мокшага эришишнинг йўллари ва воситаларини ишлаб чиқдилар. Хусусан, веданта Ҳ.ка фалсафий асос бўлиб хизмат қилди. Ҳ.ка эътиқод қилувчилар қайси кастага мансублигига қараб диний расм-русумларни бажаришда фарқланади. Улар вафот этганларида ерга кўмилмайди, балки оловда куйдирилади. Ҳ.га кўра шундай қилинса марҳ-ум покланади, гуноҳлари бу дунёда қолади. Олов у дунёга гуноҳлардан холи бўлган жоннинг ўзини олиб кетади. Бу диннинг ақидаларига кўра, одамзот яратилишидаёқ ижтимоий жиҳатдан тенгсиз яратилган. Шунинг учун бу тенгсизликни реал ҳаётда тугатишнинг иложи йўқ. Чунки унга таъсир этишга қодир бўлган кучнинг ўзи йўқ. Ҳ.да аждодлар руҳига топиниш алоҳида ўрин тутади. Вафот этган аждод худога тенглаштирилади. Аждодлар руҳи бу дунёда яшаётган қариндош-уруғларини қўриқлайди, уларнинг оиласи ва ҳаётини муҳофаза қилади.

    Ҳ.нинг муқаддас китоби ведалар, «Маҳобхарата» (айниқса унинг «Баҳагавадгита» ва «Рамаяна» қисмлари) ва б. Ҳ.да асосий худолар — Шива, Вишну, Браҳмага сиғинилади. Уларнинг кўриниши сифатида кўплаб маҳаллий худолар эътироф этилади. Ҳ.да тоғлар, дарёлар (хусусан, Ганг), ўсимлик (мас, нилуфар), ҳайвонлар (маймун, фил, илон ва айниқса, сигир) муқаддас саналади ва уларга топинилади. турли ғайритабиий ҳодисалар ҳам сиғиниш объекти ҳисобланади. Диний маросимлар ибодатхоналарда, уйлардаги меҳроблар ёнида, муқаддас жойларда адо этилади. Ҳозирги Ҳ. 2 оқим — вишнуизм ва шиваизм шаклида мавжуд.

    Matn ÖzME'dan o'zgartirişsiz olingan, faqat yozuvi yangi alifboga o'girilgan. Qisqartmalar asl holida. Xato ko'rsangiz — xabar bering.