Hindukuş
Manba: ÖzME, 11-jild (2000–2005), «Özbekiston milliy ensiklopediyasi» Davlat ilmiy naşriyoti · elektron nusxa: ziyouz.com kutubxonasi, 169-b. — ziyouz.com
Hindukuş (fors. Hinduköh - hind toği) — Osiyodagi toğ sistemasi, asosan, Afğoniston, şuningdek, pokiston hududida (jan.-şarqiy çekka-si). Uz. 800 km çamasida, eni 350 km gaça. Eng baland joyi 7690 m (Tiriç-mir toği). Markaziy va şarqiy qismlarining örtaça bal. 4000 m. H. jan,-ğarbdan şim.-şarqqa çözilgan bölib, Amudaryo, Hind va Hilmand daryolari havzalari örtasida suvayirgiç vazi-fasini, iqlim va landşaft çegarasini bajaradi. Asosiy tizmalari — Bobo, Pağmon va b. Toglar alp bur-malanişi davrida vujudga kelgan. Zamini qad. metamorfik jinslar (sla-nets, granit, ohaktoş va b.)dan, şuningdek, mezokaynozoyning çökindi qatlamlaridan tarkib topgan. Seysmik faol zona. Iqlimi quruq, kontinen-tal. Yillik yoğin 300—800 mm, jan.-şarqi yozgi mussonlar ta'sirida böladi. Iqlimi va landşafti balandlik mintaqalari böyiça özgarib boradi. Daryolari qor va muzdan töyinadi, bahor va yozda tölib oqadi. Şim. va jan. yon bağirlari landşafti bir-biridan farq qiladi. Pastdan yuqoriga şim. qismidagi böz tuproqlarda köp yillik baland böyli ötlar, şuvoq, pista, toğ jigarrang va qizil tuproqlarda kserofit butalar, arça, kam çirindili toğ çöl tuproqlarida toğ quruq daşt yoki çöl ösimliklari ösadi. Nisbatan sernam jan.-şarqiy yon bağirlaridagi subtropik jigarrang tuproqlarda barg tökuvçi quruq örmonlar va butalar, 2500 m gaça balandlikda hindhimolay tipidagi keng bargli örmonlar, 2500 — 3300 m da igna bargli va aralaş örmonlar, 3300 — 3700 m va undan balandda subalp va alp ötloqlari tarqalgan.
Asl matn (kirill, PDF'dagidek)
ҲИНДУКУШ (форс. Ҳиндукўҳ - ҳинд тоғи) — Осиёдаги тоғ системаси, асосан, Афғонистон, шунингдек, покистон ҳудудида (жан.-шарқий чекка-си). Уз. 800 км чамасида, эни 350 км гача. Энг баланд жойи 7690 м (Тирич-мир тоғи). Марказий ва шарқий қисмларининг ўртача бал. 4000 м. Ҳ. жан,-ғарбдан шим.-шарққа чўзилган бўлиб, Амударё, Ҳинд ва Ҳилманд дарёлари ҳавзалари ўртасида сувайиргич вази-фасини, иқлим ва ландшафт чегарасини бажаради. Асосий тизмалари — Бобо, Пағмон ва б. Тоглар альп бур-маланиши даврида вужудга келган. Замини қад. метаморфик жинслар (сла-нец, гранит, оҳактош ва б.)дан, шунингдек, мезокайнозойнинг чўкинди қатламларидан таркиб топган. Сейсмик фаол зона. Иқлими қуруқ, континен-тал. Йиллик ёғин 300—800 мм, жан.-шарқи ёзги муссонлар таъсирида бўлади. Иқлими ва ландшафти баландлик минтақалари бўйича ўзгариб боради. Дарёлари қор ва муздан тўйинади, баҳор ва ёзда тўлиб оқади. Шим. ва жан. ён бағирлари ландшафти бир-биридан фарқ қилади. Пастдан юқорига шим. қисмидаги бўз тупроқларда кўп йиллик баланд бўйли ўтлар, шувоқ, писта, тоғ жигарранг ва қизил тупроқларда ксерофит буталар, арча, кам чириндили тоғ чўл тупроқларида тоғ қуруқ дашт ёки чўл ўсимликлари ўсади. Нисбатан сернам жан.-шарқий ён бағирларидаги субтропик жигарранг тупроқларда барг тўкувчи қуруқ ўрмонлар ва буталар, 2500 м гача баландликда ҳиндҳимолай типидаги кенг баргли ўрмонлар, 2500 — 3300 м да игна баргли ва аралаш ўрмонлар, 3300 — 3700 м ва ундан баландда субальп ва альп ўтлоқлари тарқалган.
Matn ÖzME'dan o'zgartirişsiz olingan, faqat yozuvi yangi alifboga o'girilgan. Qisqartmalar asl holida. Xato ko'rsangiz — xabar bering.