Asosiy mazmunga ötiş
Qidiriş…Ctrl K

    Şrift ölçami

    Husan Şaripov

    Manba: ÖzME, 9-jild (2000–2005), «Özbekiston milliy ensiklopediyasi» Davlat ilmiy naşriyoti · elektron nusxa: ziyouz.com kutubxonasi, 40-b. — ziyouz.com

    Şaripov Husan (1937.27.7, Toşkent) — aktyor. Özbekiston xalq artisti (1991). Toşkent teatr va rassomlik san'ati intini tugatgan (1963). 1959 —91 y.lar Mukimiy teatrida aktyor (1986—87 ylar direktor). 1990—95 y.lar Özbekiston teleradiokompaniyasida badiiy söz ustasi, 1995—97 y. lar Özbekiston teatr arboblari uyuşmasi kotibi. Ş. ijoditabiatan xalqçilligi, boy fantaziyasi, imkoniyati kengliga, ijro san'ati va mahorati komik yönalişidagi rollarga moyilligi b-n ajralib turadi. Aktyorning özbek an'anaviy teatri va askiya san'ati vositalaridan unumli foydalanişi sahnada, kinoda, miniatyura teatri, «Xanda» eşittirişlari (radio)da yaratgan obrazlari, rollaridagi soddalik, samimiylik közga taşlanadi. Teatrda Toşbolta («Toşbolta oşiq»), Pölat («Xotinimning eri»), Tojiboy («Ujarlar»), Hasan («Jon qizlar»), Akop («Xonuma xonim»), Abdulla («Akauka sovçilar»), Abdulla («Vatan işqi»), Sobirjon («Oşiq Ğarib»), Çoyxonaçi («Jonim fido») kabi rollari b-n teatr rivojiga mumosib hissa qöşdi. Kinoda Şermat («Suyunçi»), Husan Şaripov («Vodillik kelin»), Avtobaza direktori («Marhumning hurmati»), Husan («Şörpeşonalar», «Kelinlar qözğoloni», «Kim jinni»), Hoji A'lam («Maysaraning işi»), Zokir xotinboz («Amirning bevaqt taşrifi»), Hoji («Bomba»), Böyoqçi («Makkora»), ota («Çinor tagidagi duel» va b.) va telefilmlar [Hoji Dehdor («Alişer Navoiy»), 12 qismli, Savdogar («Uvaysiy»), Husan («Uçraşuv») va b.] da ham samarali ijod qildi. 1960 y.dan «Tabassum» radiojurnalining, 1969 y.dan teleminiatyura teatrining muntazam iştirokçisi. Ma'naviyat va ma'rifat yönalişidagi teatrlaştirilgan «Ma'naviyat qalbim quyoşi» dasturi muallifi va ijroçisi. «Mehnat şuhrati» ordeni b-n mukofotlangan (1999).

    Asl matn (kirill, PDF'dagidek)

    ШАРИПОВ Ҳусан (1937.27.7, Тошкент) — актёр. Ўзбекистон халқ артисти (1991). Тошкент театр ва рассомлик санъати интини тугатган (1963). 1959 —91 й.лар Мукимий театрида актёр (1986—87 йлар директор). 1990—95 й.лар Ўзбекистон телерадиокомпаниясида бадиий сўз устаси, 1995—97 й. лар Ўзбекистон театр арбоблари уюшмаси котиби. Ш. ижодитабиатан халқчиллиги, бой фантазияси, имконияти кенглига, ижро санъати ва маҳорати комик йўналишидаги ролларга мойиллиги б-н ажралиб туради. Актёрнинг ўзбек анъанавий театри ва аския санъати воситаларидан унумли фойдаланиши саҳнада, кинода, миниатюра театри, «Ханда» эшиттиришлари (радио)да яратган образлари, ролларидаги соддалик, самимийлик кўзга ташланади. Театрда Тошболта («Тошболта ошиқ»), Пўлат («Хотинимнинг эри»), Тожибой («Ужарлар»), Ҳасан («Жон қизлар»), Акоп («Хонума хоним»), Абдулла («Акаука совчилар»), Абдулла («Ватан ишқи»), Собиржон («Ошиқ Ғариб»), Чойхоначи («Жоним фидо») каби роллари б-н театр ривожига мумосиб ҳисса қўшди. Кинода Шермат («Суюнчи»), Ҳусан Шарипов («Водиллик келин»), Автобаза директори («Марҳумнинг ҳурмати»), Ҳусан («Шўрпешоналар», «Келинлар қўзғолони», «Ким жинни»), Ҳожи Аълам («Майсаранинг иши»), Зокир хотинбоз («Амирнинг бевақт ташрифи»), Ҳожи («Бомба»), Бўёқчи («Маккора»), ота («Чинор тагидаги дуэль» ва б.) ва телефильмлар [Ҳожи Деҳдор («Алишер Навоий»), 12 қисмли, Савдогар («Увайсий»), Ҳусан («Учрашув») ва б.] да ҳам самарали ижод қилди. 1960 й.дан «Табассум» радиожурналининг, 1969 й.дан телеминиатюра театрининг мунтазам иштирокчиси. Маънавият ва маърифат йўналишидаги театрлаштирилган «Маънавият қалбим қуёши» дастури муаллифи ва ижрочиси. «Меҳнат шуҳрати» ордени б-н мукофотланган (1999).

    Matn ÖzME'dan o'zgartirişsiz olingan, faqat yozuvi yangi alifboga o'girilgan. Qisqartmalar asl holida. Xato ko'rsangiz — xabar bering.