J
Manba: ÖzME, 3-jild (2000–2005), «Özbekiston milliy ensiklopediyasi» Davlat ilmiy naşriyoti · elektron nusxa: ziyouz.com kutubxonasi, 1-b. — ziyouz.com
J — özbek kirill alifbosining sakkizinçi harfi. Undoş, jarangli, til oldi, portlovçi tovuş. Söz boşida (jiyda, jar, jayran), örtasida (gijda, ajrim) va söz oxirida (boj, toj) kela oladi. Qipçoq şevalarida adabiy tildagi «y» örnida (yöl-jöl, yomon-jomon) keladi. Özlaştirilgan sözlarda sirğaluvçi holatda söz boşida (jurnal), örtasida (ajdar) va oxirida (garaj) uçraydi. Tub özbekça sözlarda söz oxirida qöllanilmaydi. Turkiy xalqlar, şu jumladan özbek xalqi uçun umumiy bölgan yozuvlarda J harfi öziga xos şaklda bölgan.
Asl matn (kirill, PDF'dagidek)
Ж — ўзбек кирилл алифбосининг саккизинчи ҳарфи. Ундош, жарангли, тил олди, портловчи товуш. Сўз бошида (жийда, жар, жайран), ўртасида (гижда, ажрим) ва сўз охирида (бож, тож) кела олади. Қипчоқ шеваларида адабий тилдаги «й» ўрнида (йўл-жўл, йомон-жомон) келади. Ўзлаштирилган сўзларда сирғалувчи ҳолатда сўз бошида (журнал), ўртасида (аждар) ва охирида (гараж) учрайди. Туб ўзбекча сўзларда сўз охирида қўлланилмайди. Туркий халқлар, шу жумладан ўзбек халқи учун умумий бўлган ёзувларда Ж ҳарфи ўзига хос шаклда бўлган.
Matn ÖzME'dan o'zgartirişsiz olingan, faqat yozuvi yangi alifboga o'girilgan. Qisqartmalar asl holida. Xato ko'rsangiz — xabar bering.