Jalil Hakimov
Manba: ÖzME, 11-jild (2000–2005), «Özbekiston milliy ensiklopediyasi» Davlat ilmiy naşriyoti · elektron nusxa: ziyouz.com kutubxonasi, 62-b. — ziyouz.com
Hakimov Jalil (1920. 16.5 - Toşkent — 1980.29.10) — naqqoş. Toşkent naqqoşligining yirik vakili; Özbekiston xalqrassomi (1969). Toşkent badiiy öquv-işlab çiqariş k-tida Olimjon Qosimjonovsgn ta'lim olgan (1935—38). 1948 y.gaça umumiy ta'lim maktablarida öqituvçi, 1948 y.dan Ostrovskiy nomidagi pi-onerlar saroyida tögarak rahbari, 1951 y.dan Benkov nomidagi Respublika rassomlik bilim yurtida naq-qoşlikdan dars bergan. H. qoğoz, yoğoç, gançga böyama naqş işlaş san'ati (ay-niqsa handasiy naqşlar yeçimi)ni puxta egallagan, usta ijodida gulli girihni köp qöllab ajoyib bezaklar işlagan; u yaratgan naqşlar, mujas-samotlar aniqligi, mayda qismlarga boyligi, öziga xos yorqin yaşil rangli koloriti, ranglar uyğunligi hamda nafosati bilan diqqatga sazovor. Toşkentdagi «Moviy gumbazlar» çoyxonasi (1970); Toşkent markaziy univer-magi (1971), Toşkent vokzali (1978) va b. jamoat binolaridagi naqşin bezaklar ustaning mahoratidan darak beradi. H., şuningdek, me'moriy obi-dalar (Amaliy san'at muzeyi binosi va b.)ni ta'mirlaşda qatnaşgan. H. bezagan xontaxta, kursi, qutiça va b. buyumlar respublika va çet mamlakatlardagi körgazmalarda namoyiş etilib, yuqori baholangan. Işlaridan namunalar respublika muzeylarida saqlanadi. H. köplab şogirdlar (A. Ilhomov, K. Karimov, M.Törayev va b.) yetiştirgan.
Asl matn (kirill, PDF'dagidek)
ҲАКИМОВ Жалил (1920. 16.5 - Тошкент — 1980.29.10) — наққош. Тошкент наққошлигининг йирик вакили; Ўзбекистон халқрассоми (1969). Тошкент бадиий ўқув-ишлаб чиқариш к-тида Олимжон Қосимжоновцгн таълим олган (1935—38). 1948 й.гача умумий таълим мактабларида ўқитувчи, 1948 й.дан Островский номидаги пи-онерлар саройида тўгарак раҳбари, 1951 й.дан Беньков номидаги Республика рассомлик билим юртида нақ-қошликдан дарс берган. Ҳ. қоғоз, ёғоч, ганчга бўяма нақш ишлаш санъати (ай-ниқса ҳандасий нақшлар ечими)ни пухта эгаллаган, уста ижодида гулли гириҳни кўп қўллаб ажойиб безаклар ишлаган; у яратган нақшлар, мужас-самотлар аниқлиги, майда қисмларга бойлиги, ўзига хос ёрқин яшил рангли колорити, ранглар уйғунлиги ҳамда нафосати билан диққатга сазовор. Тошкентдаги «Мовий гумбазлар» чойхонаси (1970); Тошкент марказий универ-маги (1971), Тошкент вокзали (1978) ва б. жамоат биноларидаги нақшин безаклар устанинг маҳоратидан дарак беради. Ҳ., шунингдек, меъморий оби-далар (Амалий санъат музейи биноси ва б.)ни таъмирлашда қатнашган. Ҳ. безаган хонтахта, курси, қутича ва б. буюмлар республика ва чет мамлакатлардаги кўргазмаларда намойиш этилиб, юқори баҳоланган. Ишларидан намуналар республика музейларида сақланади. Ҳ. кўплаб шогирдлар (А. Илҳомов, К. Каримов, М.Тўраев ва б.) етиштирган.
Matn ÖzME'dan o'zgartirişsiz olingan, faqat yozuvi yangi alifboga o'girilgan. Qisqartmalar asl holida. Xato ko'rsangiz — xabar bering.