Jovanni Bokkaçço
Manba: ÖzME, 2-jild (2000–2005), «Özbekiston milliy ensiklopediyasi» Davlat ilmiy naşriyoti · elektron nusxa: ziyouz.com kutubxonasi, 479–480-b. — ziyouz.com
Bokkaçço Jovanni BOKKAÇÇO (Boccaccio) Jovanni (1313, Parij—1375.21.12, Çertaldo, Florensiya yaqinida) — italyan yozuvçisi, Yevropa Uyğoniş davri adabiyotining yirik vakili. Neapolda huquq fanlarini örgangan. B. Florensiya siyosiy hayotida faol qatnaşgan. Dastlabki asarlari («Filokolo», 1336; «Filostrato», 1338)da işqiy sarguzaştlar tasvirlangan. B.ning antik mifologiya syujetlari asosida yaratilgan «Ameto» (1341), «Fyezolan parilari» (1345) pastorallari, «Fyametta» (1343) qissasi hamda sonetlari bor. Yuzta novelladan iborat «Dekameron» (1350—53) asari B. ijodining çöqqisi hisoblanadi. Unga 7 juvon va 3 yigitning 10 kun davomida aytgan hikoyalari asos bölgan. Asar nomlanişi (yun. dekameron — ön kunlik) şundan. B. bu asarida xurofotga qarşi oddiy inson va uning erkin muhabbatini uluğlab, zohidona hayotni rad qilgan. B.ning ijodi Uyğoniş davri italyan hikoyaçiligidagina emas, balki 15—16-a. lar Yevropa adabiyotida ham realizmning şakllanişida katta ahamiyatga ega böldi. Yozuvçi hayotining sönggi yillarida «Quzğun» (1354—55) dostoni va «Dante Aligyeri hayoti» (taxm. 1360) kitobini yozgan. «Dekameron» özbek tiliga Q. Mirmuhamedov tomonidan tarjima qilingan (1978).
Asl matn (kirill, PDF'dagidek)
БОККАЧЧО (Boccaccio) Жованни (1313, Париж—1375.21.12, Чертальдо, Флоренция яқинида) — итальян ёзувчиси, Европа Уйғониш даври адабиётининг йирик вакили. Неаполда ҳуқуқ фанларини ўрганган. Б. Флоренция сиёсий ҳаётида фаол қатнашган. Дастлабки асарлари («Филоколо», 1336; «Филострато», 1338)да ишқий саргузаштлар тасвирланган. Б.нинг антик мифология сюжетлари асосида яратилган «Амето» (1341), «Фьезолан парилари» (1345) пастораллари, «Фьяметта» (1343) қиссаси ҳамда сонетлари бор. Юзта новелладан иборат «Декамерон» (1350—53) асари Б. ижодининг чўққиси ҳисобланади. Унга 7 жувон ва 3 йигитнинг 10 кун давомида айтган ҳикоялари асос бўлган. Асар номланиши (юн. декамерон — ўн кунлик) шундан. Б. бу асарида хурофотга қарши оддий инсон ва унинг эркин муҳаббатини улуғлаб, зоҳидона ҳаётни рад қилган. Б.нинг ижоди Уйғониш даври итальян ҳикоячилигидагина эмас, балки 15—16-а. лар Европа адабиётида ҳам реализмнинг шаклланишида катта аҳамиятга эга бўлди. Ёзувчи ҳаётининг сўнгги йилларида «Қузғун» (1354—55) достони ва «Данте Алигьери ҳаёти» (тахм. 1360) китобини ёзган. «Декамерон» ўзбек тилига Қ. Мирмуҳамедов томонидан таржима қилинган (1978).
Matn ÖzME'dan o'zgartirişsiz olingan, faqat yozuvi yangi alifboga o'girilgan. Qisqartmalar asl holida. Xato ko'rsangiz — xabar bering.