Kaltaminor madaniyati
Manba: ÖzME, 4-jild (2000–2005), «Özbekiston milliy ensiklopediyasi» Davlat ilmiy naşriyoti · elektron nusxa: ziyouz.com kutubxonasi, 65–66-b. — ziyouz.com
Kaltaminor madaniyati -Özbekistonda neolit davriga oid birinçi topilgan arxeologik madaniyat (mil. av. 7—3-ming yillik). Kaltaminor köli yonidan topilgan. 1939—40 va 1945 y.lar Xorazm arxeologiya-etnografiya ekspeditsiyasi tekşirgan. K.m. Amudaryoning qad. Oqçadaryo deltasi, Qizilqum, Yuqori Özboy, Mohondaryo, Orolning şim.-şarqiy böylarida, Qozoğiston va şarqiy Kaspiy, ya'ni Balxan va Manqişloq hududlarigaça tarqalgan. Albatta, bu juda katta hududda yagona bir oilaga oid odamlar yaşagan emas, bu yerlarda bir-biriga yaqin bölgan qabilalar yaşagan deyiş töğri böladi. Yaqinlik, asosan, toş qurollarda yaxşi körinadi. Toş qurollarni, yasaş texnikasi va uning tiplarida öxşaşlik farqlar esa sopol idişlarda, ya'ni uning bezaklarida — bezak buyumlarda, taqinçoqlarda körinadi. Asosiy qurollarining öxşaşligi va farqlarini saqlab qolgan qurollar — şu vohalarda bir-biriga öxşaş, bir xil turmuş tarziga ega bölgan uruğlar bölganligini körsatadi. Bular Oqçadaryo, quyi Zarafşon, Lavlakon, yuqori Özboy, Ustyurt guruhlaridan iborat. Şu hududlarda yaşagan neolit odamlari 7—3-ming yillikda yaşab ovçilik, temirçilik va baliqçilik b-n tirikçilik ötkazişgan. Ovçilik, terimçilik va baliqçilik b-n boğliq qurollarni işlaş texnikasi neolit davrida eng çöqqiga çiqqan davr hisoblanadi. Qirğiçlar, kesuvçi, teşuvçi qurollar, öq-yoylar, kamon öqlari va şunga öxşaş qurollarni yasaş eng takomillaşgan davr hisoblanadi. Mikrolit qurollarining paydo bölişi, suyakdan va yoğoçdan yana ham takomillaşgan qurollar yasaş imkoniyatini bergan. Arxeologlar, asosan, şu mikrolitlar va öqyoyni yasalişiga asoslanib neolit davrini davrlarga ajratganlar. K.m.ni ham 3 davrga bölib örganilgan. K.m.ning ilk davri 7—5 ming yillikka töğri keladi. Bu davrga xos yodgorliklar Zarafşonning quyi oqimida, Qizilqumning Lavlakon va Karakata, jan.-şarqiy Ustyurtda topilgan va örganilgan. K.m.ning örta davri 6—5-ming yillikka töğri keladi. Bu davrga oid manzilgohlar butun Qizilqum va unga yaqin bölgan hududlardan topilgan. K.m.ning oxirgi davri 4—3 ming yillikka töğri keladi. Bu davrga oid yodgorliklarga Qozoğiston hududlaridagi manzilgoxlar kiradi. K.m. ni tavsiflab beriş, uni davrlarga ajratiş ham, asosan, sopol idişlarni işlaş texnikasi, unga bezak berişga asoslangan. Butun K. m.ga oid sopol idişlar qölda işlangan bölib, bezaklar, sopol idişlar hali loyligida yoğoç b-n çizib, daryo va dengiz tölqiniga, arça ignalariga öxşaş bezak berilgan, keyin olovda pişirilgan. Idişlarning şakli kosasimon yoki qozonsimon bölib, ilk davriga oid idişlar tagi yassi bölmasdan, qumga botirib qöyişga möljallangan konus şaklida bölgan. Sopol idişni ixtiro qilinişi K.m.ga mansub aholining ovqat pişirişini osonlaştirdi. Endi qozonning tagiga olov yoqib pişiriş imkoniyati tuğildi. Odamlar çaylalarda yaşab, öçoqlar qurib öçoqlarda, sopol qozonlarda ovqat pişirib, idişlarga quyib ovqatlanadigan bölişdi. Bu juda katta ixtiro bölib, kişilik tarixida faqat neolit davridan boşlab şunday yaşaş imkoniyatiga ega böldilar. Neolit davrida bulardan taşqari tikuvçilik, kemasozlik ham yuksaldi. K.m.ga mansub axrli tabiat yaratgan narsani şundayligiça qabul qilganlar. I.ç. iqtisodiyotiga öta olmaganlar, ya'ni çorvaçilik yoki dehqonçilik b-n şuğullana olmaganlar. Ad.: Gulyamov Ya. G., Islamov U., Askarov A., Pervobitnaya kultura i vozniknoveniye oroşayemogo zemledeliya v nizovyax Zarafşana, T., 1966; Vinogradov A. V., Drevniye oxotniki i ribolovi Sredneaziatskogo mejdureçya, M., 1981; Tolstov S. P., Drevniy Xorezm, M., 1948. Ötkir Islomov.
Asl matn (kirill, PDF'dagidek)
КАЛТАМИНОР МАДАНИЯТИ -Ўзбекистонда неолит даврига оид биринчи топилган археологик маданият (мил. ав. 7—3-минг йиллик). Калтаминор кўли ёнидан топилган. 1939—40 ва 1945 й.лар Хоразм археология-этнография экспедицияси текширган. К.м. Амударёнинг қад. Оқчадарё дельтаси, Қизилқум, Юқори Ўзбой, Моҳондарё, Оролнинг шим.-шарқий бўйларида, Қозоғистон ва шарқий Каспий, яъни Балхан ва Манқишлоқ ҳудудларигача тарқалган. Албатта, бу жуда катта ҳудудда ягона бир оилага оид одамлар яшаган эмас, бу ерларда бир-бирига яқин бўлган қабилалар яшаган дейиш тўғри бўлади. Яқинлик, асосан, тош қуролларда яхши кўринади. Тош қуролларни, ясаш техникаси ва унинг типларида ўхшашлик фарқлар эса сопол идишларда, яъни унинг безакларида — безак буюмларда, тақинчоқларда кўринади. Асосий қуролларининг ўхшашлиги ва фарқларини сақлаб қолган қуроллар — шу воҳаларда бир-бирига ўхшаш, бир хил турмуш тарзига эга бўлган уруғлар бўлганлигини кўрсатади. Булар Оқчадарё, қуйи Зарафшон, Лавлакон, юқори Ўзбой, Устюрт гуруҳларидан иборат. Шу ҳудудларда ящаган неолит одамлари 7—3-минг йилликда яшаб овчилик, темирчилик ва балиқчилик б-н тирикчилик ўтказишган. Овчилик, теримчилик ва балиқчилик б-н боғлиқ қуролларни ишлаш техникаси неолит даврида энг чўққига чиққан давр ҳисобланади. Қирғичлар, кесувчи, тешувчи қуроллар, ўқ-ёйлар, камон ўқлари ва шунга ўхшаш қуролларни ясаш энг такомиллашган давр ҳисобланади. Микролит қуролларининг пайдо бўлиши, суякдан ва ёғочдан яна ҳам такомиллашган қуроллар ясаш имкониятини берган. Археологлар, асосан, шу микролитлар ва ўқёйни ясалишига асосланиб неолит даврини даврларга ажратганлар. К.м.ни ҳам 3 даврга бўлиб ўрганилган. К.м.нинг илк даври 7—5 минг йилликка тўғри келади. Бу даврга хос ёдгорликлар Зарафшоннинг қуйи оқимида, Қизилқумнинг Лавлакон ва Караката, жан.-шарқий Устюртда топилган ва ўрганилган. К.м.нинг ўрта даври 6—5-минг йилликка тўғри келади. Бу даврга оид манзилгоҳлар бутун Қизилқум ва унга яқин бўлган ҳудудлардан топилган. К.м.нинг охирги даври 4—3 минг йилликка тўғри келади. Бу даврга оид ёдгорликларга Қозоғистон ҳудудларидаги манзилгохлар киради. К.м. ни тавсифлаб бериш, уни даврларга ажратиш ҳам, асосан, сопол идишларни ишлаш техникаси, унга безак беришга асосланган. Бутун К. м.га оид сопол идишлар қўлда ишланган бўлиб, безаклар, сопол идишлар ҳали лойлигида ёғоч б-н чизиб, дарё ва денгиз тўлқинига, арча игналарига ўхшаш безак берилган, кейин оловда пиширилган. Идишларнинг шакли косасимон ёки қозонсимон бўлиб, илк даврига оид идишлар таги ясси бўлмасдан, қумга ботириб қўйишга мўлжалланган конус шаклида бўлган. Сопол идишни ихтиро қилиниши К.м.га мансуб аҳолининг овқат пиширишини осонлаштирди. Энди қозоннинг тагига олов ёқиб пишириш имконияти туғилди. Одамлар чайлаларда яшаб, ўчоқлар қуриб ўчоқларда, сопол қозонларда овқат пишириб, идишларга қуйиб овқатланадиган бўлишди. Бу жуда катта ихтиро бўлиб, кишилик тарихида фақат неолит давридан бошлаб шундай яшаш имкониятига эга бўлдилар. Неолит даврида булардан ташқари тикувчилик, кемасозлик ҳам юксалди. К.м.га мансуб ахрли табиат яратган нарсани шундайлигича қабул қилганлар. И.ч. иқтисодиётига ўта олмаганлар, яъни чорвачилик ёки деҳқончилик б-н шуғуллана олмаганлар. Ад.: Гулямов Я. Г., Исламов У., Аскаров А., Первобытная культура и возникновение орошаемого земледелия в низовьях Зарафшана, Т., 1966; Виноградов А. В., Древние охотники и рыболовы Среднеазиатского междуречья, М., 1981; Толстов С. П., Древний Хорезм, М., 1948. Ўткир Исломов.
Matn ÖzME'dan o'zgartirişsiz olingan, faqat yozuvi yangi alifboga o'girilgan. Qisqartmalar asl holida. Xato ko'rsangiz — xabar bering.