Karromiylar
Manba: ÖzME, 4-jild (2000–2005), «Özbekiston milliy ensiklopediyasi» Davlat ilmiy naşriyoti · elektron nusxa: ziyouz.com kutubxonasi, 194-b. — ziyouz.com
Karromiylar — ilohiyot oqimi. 9— 13-a.larda Bağdod xalifaligining markaziy va şarqiy viloyatlarida tarqalgan. Asosçisi — Abu Abdulloh Muhammad ibn Karrom (806—869). Seyistonda tuğilgan, Nişopur, Balx, Marv, Hirot kabi şaharlarda ta'lim olgan. 5 y. Makkada istiqomat qilgan. Ibn Karrom öz yurtiga qaytayotib, Quddusda xonaqoh barpo qilgan. Seyiston va Xurosonda öz ta'limotini tarğib qilgani uçun zindonga taşlanadi. Quddusda vafot etadi.
K. fikriça, xudo — butun borliqning birlamçi asosi, u muayyan jismga ega. Xudo — barça narsalarning yaratuvçisi, ammo inson öz faoliyatining natijalariga ta'sir körsata oladi. Mu'taziliylar kabi K. ham inson onggi mustaqil ravişda, ya'ni vahiy yordamisiz yaxşilik va yomonlikni farq qilişga qodir, deb uqtirdi. Şuningdek, murji'iylar singari K. biror insonni musulmon deb tan oliş uçun u Allohni til b-n e'tirof etsa kifoya, amal b-n tasdiqlaşi şart emas, deb hisoblaydi. Ya'ni «la iloha illallohu Muhammadu rasululloh» kalimasini aytgan har bir inson — musulmondir. Ibn Karromning «Kitob assirr» va «Azob al-qabr» nomli (bizgaça yetib kelmagan) asarlari va «xudo jismga ega» degan tuşunçasi islom ulamolarining keskin tanqidi va ta'qibiga uçradi. Möğullar istilosidan söng K. barham topdi.
Asl matn (kirill, PDF'dagidek)
КАРРОМИЙЛАР — илоҳиёт оқими. 9— 13-а.ларда Бағдод халифалигининг марказий ва шарқий вилоятларида тарқалган. Асосчиси — Абу Абдуллоҳ Муҳаммад ибн Карром (806—869). Сейистонда туғилган, Нишопур, Балх, Марв, Ҳирот каби шаҳарларда таълим олган. 5 й. Маккада истиқомат қилган. Ибн Карром ўз юртига қайтаётиб, Қуддусда хонақоҳ барпо қилган. Сейистон ва Хуросонда ўз таълимотини тарғиб қилгани учун зиндонга ташланади. Қуддусда вафот этади.
К. фикрича, худо — бутун борлиқнинг бирламчи асоси, у муайян жисмга эга. Худо — барча нарсаларнинг яратувчиси, аммо инсон ўз фаолиятининг натижаларига таъсир кўрсата олади. Муътазилийлар каби К. ҳам инсон онгги мустақил равишда, яъни ваҳий ёрдамисиз яхшилик ва ёмонликни фарқ қилишга қодир, деб уқтирди. Шунингдек, муржиъийлар сингари К. бирор инсонни мусулмон деб тан олиш учун у Аллоҳни тил б-н эътироф этса кифоя, амал б-н тасдиқлаши шарт эмас, деб ҳисоблайди. Яъни «ла илоҳа иллаллоҳу Муҳаммаду расулуллоҳ» калимасини айтган ҳар бир инсон — мусулмондир. Ибн Карромнинг «Китоб ассирр» ва «Азоб ал-қабр» номли (бизгача етиб келмаган) асарлари ва «худо жисмга эга» деган тушунчаси ислом уламоларининг кескин танқиди ва таъқибига учради. Мўғуллар истилосидан сўнг К. барҳам топди.
Matn ÖzME'dan o'zgartirişsiz olingan, faqat yozuvi yangi alifboga o'girilgan. Qisqartmalar asl holida. Xato ko'rsangiz — xabar bering.