Klod Oskar Mone
Manba: ÖzME, 6-jild (2000–2005), «Özbekiston milliy ensiklopediyasi» Davlat ilmiy naşriyoti · elektron nusxa: ziyouz.com kutubxonasi, 722-b. — ziyouz.com
Mone Klod Oskar MONE (Monet) Klod Oskar (1840.14.2, Parij — 1926.6.12, Normandiyaning Jiverni ş.) — fransuz manzaraçi rassomi, impressionizmning asosçilaridan biri. E. Buden (1858— 59), Syuis akademiyasi (1859—60) va Ş. Gleyr ustaxonasi (1862—63)da tahsil körgan. Barbizon maktabi rassomlari va E. Budenning plener rangtasvirida erişgan yutukdarini rivojlantirib, 1860-y.larning 2-yarmidan ifoda vositalari orqali havo-nur holatidagi özgarişlar hissini, olam gözalligini tasvirlaşga intildi («Maysa ustida nonuşta», 1866; «Ayollar boğda», 1867 va b.). 1860-y.lar oxiridan ijodini inson tabiatning tabiiy bir bölagi sifatida talqin etilgan manzaralar yaratişga bağişladi; manzaralari çeksiz içki harakatdagi tirik tabiatning bir zarrasi sifatida aks ettirildi («Parijdagi Kaputsinok xiyoboni», 1873; «Bel-Ildagi qoya», 1886 va b.); ma'lum bir mavzuni tanlab olib, uni kunning turli vaqtlarida, turli obhavo şaroitlarida, tabiatning turli holatlardagi körinişlari muxrlangan turkum kartinalar yaratdi («Piçan ğarami», 1890—91; «Ruan sobori», 1893—95 va b.). Sönggi davrlarga oid asarlarida moddiy bölmagan mu-hitga singib ketayotgan narsalar dunyosi tasvirlandi («Londonda tuman», 1903; «Nilufarlar» turkumi, 1914-22 va b.).
Asl matn (kirill, PDF'dagidek)
МОНЕ (Monet) Клод Оскар (1840.14.2, Париж — 1926.6.12, Нормандиянинг Живерни ш.) — француз манзарачи рассоми, импрессионизмнинг асосчиларидан бири. Э. Буден (1858— 59), Сюис академияси (1859—60) ва Ш. Глейр устахонаси (1862—63)да таҳсил кўрган. Барбизон мактаби рассомлари ва Э. Буденнинг плэнер рангтасвирида эришган ютукдарини ривожлантириб, 1860-й.ларнинг 2-ярмидан ифода воситалари орқали ҳаво-нур ҳолатидаги ўзгаришлар ҳиссини, олам гўзаллигини тасвирлашга интилди («Майса устида нонушта», 1866; «Аёллар боғда», 1867 ва б.). 1860-й.лар охиридан ижодини инсон табиатнинг табиий бир бўлаги сифатида талқин этилган манзаралар яратишга бағишлади; манзаралари чексиз ички ҳаракатдаги тирик табиатнинг бир зарраси сифатида акс эттирилди («Париждаги Капуцинок хиёбони», 1873; «Бел-Илдаги қоя», 1886 ва б.); маълум бир мавзуни танлаб олиб, уни куннинг турли вақтларида, турли обҳаво шароитларида, табиатнинг турли ҳолатлардаги кўринишлари мухрланган туркум картиналар яратди («Пичан ғарами», 1890—91; «Руан собори», 1893—95 ва б.). Сўнгги даврларга оид асарларида моддий бўлмаган му-ҳитга сингиб кетаётган нарсалар дунёси тасвирланди («Лондонда туман», 1903; «Нилуфарлар» туркуми, 1914-22 ва б.).
Matn ÖzME'dan o'zgartirişsiz olingan, faqat yozuvi yangi alifboga o'girilgan. Qisqartmalar asl holida. Xato ko'rsangiz — xabar bering.