Lyudvig Andreas Feyerbax
Manba: ÖzME, 9-jild (2000–2005), «Özbekiston milliy ensiklopediyasi» Davlat ilmiy naşriyoti · elektron nusxa: ziyouz.com kutubxonasi, 87–88-b. — ziyouz.com
Feyerbax Lyudvig Andreas FEYERBAX (Feuerbach) Lyudvig Andreas (1804.28.7, Landsxut, Bavariya — 1872.13.9, Rexenberg, Nyurnberg yaqinida) — nemis faylasufi. Dastlab Gegelnij izdoşi, keyin (1839) uning falsafasini tanqid qilgan. «Ölim va mangulik töğrisidagi fikrlar» degan imzosiz kitobini çop etgan va unda ruhning ölmasligi ğoyasini rad qilgan. Buning uçun Erlangen un-tidagi muallimlik işidan çetlaştirilgan. Şunga karamay ilmiy faoliyatini davom ettirgan. Hayotining sönggi yillarida ijtimoiy va iqtisodiy masalalarga katta qiziqiş b-n qaragan, 1870 i. esa sotsialdemokratik partiyaga a'zo bölgan.
F. falsafasining markazida biologik mavjudot, abstrakt individ sifatida talqin etiladigan inson turadi. Dinni insonning tabiat va jamiyat stixiyali kuçlari oldida ojizligi tufayli kelib çiqqan deb tuşuntiradi. U axloq prinsiplarini insonga azaldan xos bölgan baxtga intilişdan keltirib çiqaradi. Uning fikriça, har bir kişi öz ehtiyojlarini oqilona çeklab, boşka kişilarga mexrmuhabbat b-n karagandagina baxtga erişişi mumkin. Asosiy asarlari: «Gegel falsafasining tanqidiga doyr» (1839), «Xristianlikning mohiyati» (1841), «Kelajak falsafasining asoslari» (1843), «Dinning mohiyati» (1851) va b.
Asl matn (kirill, PDF'dagidek)
ФЕЙЕРБАХ (Feuerbach) Людвиг Андреас (1804.28.7, Ландсхут, Бавария — 1872.13.9, Рехенберг, Нюрнберг яқинида) — немис файласуфи. Дастлаб Гегелниж издоши, кейин (1839) унинг фалсафасини танқид қилган. «Ўлим ва мангулик тўғрисидаги фикрлар» деган имзосиз китобини чоп этган ва унда руҳнинг ўлмаслиги ғоясини рад қилган. Бунинг учун Эрланген ун-тидаги муаллимлик ишидан четлаштирилган. Шунга карамай илмий фаолиятини давом эттирган. Ҳаётининг сўнгги йилларида ижтимоий ва иқтисодий масалаларга катта қизиқиш б-н қараган, 1870 и. эса социалдемократик партияга аъзо бўлган.
Ф. фалсафасининг марказида биологик мавжудот, абстракт индивид сифатида талқин этиладиган инсон туради. Динни инсоннинг табиат ва жамият стихияли кучлари олдида ожизлиги туфайли келиб чиққан деб тушунтиради. У ахлоқ принципларини инсонга азалдан хос бўлган бахтга интилишдан келтириб чиқаради. Унинг фикрича, ҳар бир киши ўз эҳтиёжларини оқилона чеклаб, бошка кишиларга мехрмуҳаббат б-н карагандагина бахтга эришиши мумкин. Асосий асарлари: «Гегель фалсафасининг танқидига дойр» (1839), «Христианликнинг моҳияти» (1841), «Келажак фалсафасининг асослари» (1843), «Диннинг моҳияти» (1851) ва б.
Matn ÖzME'dan o'zgartirişsiz olingan, faqat yozuvi yangi alifboga o'girilgan. Qisqartmalar asl holida. Xato ko'rsangiz — xabar bering.