Mahmudali Yunusoviç Yunusov
Manba: ÖzME, 10-jild (2000–2005), «Özbekiston milliy ensiklopediyasi» Davlat ilmiy naşriyoti · elektron nusxa: ziyouz.com kutubxonasi, 41-b. — ziyouz.com
Yunusov Mahmudali Yunusoviç (1918.10.7 Toşkent — 1985.9.10) — adabiyotşunos. Filol. fanlari d-ri (1967). Özbekistonda xizmat körsatgan fan arbobi (1978). Toşkent pedagogika intini tugatgan (1941). Örta maktab öqituvçisi (1941—43), Urganç (1944—45), Buxoro (1947—50) ped. instituti va SamDU katta öqituvçisi, dotsent (1951—59), Alişer Navoiy nomidagi Adabiyot muzeyida bölim mudiri (1967—72), Özbekiston FA Til va adabiyot in-tida katta ilmiy xodim (195967; 197385). Asosiy ilmiy işi özbek şe'riyatida traditsiya va novatorlik muammosiga bağişlangan. Ğ.Karimov, S.Qosimov, S.Aliyevlar bilan hamkorlikda «Özbek adabiyoti tarixi» darsligini yaratgan (1950). Oliy öquv yurtlari uçun «Özbek adabiyotidan metodik qöllanmalar»ni tuzgan (1955). «Komil Xorazmiy» (1960), «Özbek poeziyasida Nekrasov traditsiyalari», «Traditsiya va novatorlik problemasi» (1965), «Barhayot an'analar» (1969), «Saxiy qalamlar» (1975) kitoblarida özbek adabiyotida kam örganilgan muhim masalalar işlab çiqilgan. 4 kitobdan iborat şöro davri özbek adabiyoti tarixi (3 j.li, 1967—71), «Adabiyot nazariyasi» (2j.li), 2 jildli tanqid tarixini yaratişda (1987) faol iştirok etgan. Yu. özbek mumtoz adabiyoti namoyandalari (Navoiy, Munis, Furqat va boşqalar) ijodini örganiş bilan birga 20-asr adabiyotida adabiy an'analar va novatorlik, mumtoz va hoz. zamon şe'riyatida ruboiy, adabiy tanqidning tili singari nazariy masalalarni tadqiq etgan. Elbek, Botu, Ş.Sulaymon kabi qatağon etilgan yozuvçilar hayoti va ijodini birinçilardan bölib örgangan va ular nomini röyobga çiqarişga salmoqli hissa köşgan.
As: Hayot nafasi [Adabiytanqidiy maqolalar], T, 1981; Bolalar qalbining bayrami, T., 1984.
Asl matn (kirill, PDF'dagidek)
ЮНУСОВ Маҳмудали Юнусович (1918.10.7 Тошкент — 1985.9.10) — адабиётшунос. Филол. фанлари д-ри (1967). Ўзбекистонда хизмат кўрсатган фан арбоби (1978). Тошкент педагогика интини тугатган (1941). Ўрта мактаб ўқитувчиси (1941—43), Урганч (1944—45), Бухоро (1947—50) пед. институти ва СамДУ катта ўқитувчиси, доцент (1951—59), Алишер Навоий номидаги Адабиёт музейида бўлим мудири (1967—72), Ўзбекистон ФА Тил ва адабиёт ин-тида катта илмий ходим (195967; 197385). Асосий илмий иши ўзбек шеъриятида традиция ва новаторлик муаммосига бағишланган. Ғ.Каримов, С.Қосимов, С.Алиевлар билан ҳамкорликда «Ўзбек адабиёти тарихи» дарслигини яратган (1950). Олий ўқув юртлари учун «Ўзбек адабиётидан методик қўлланмалар»ни тузган (1955). «Комил Хоразмий» (1960), «Ўзбек поэзиясида Некрасов традициялари», «Традиция ва новаторлик проблемаси» (1965), «Барҳаёт анъаналар» (1969), «Сахий қаламлар» (1975) китобларида ўзбек адабиётида кам ўрганилган муҳим масалалар ишлаб чиқилган. 4 китобдан иборат шўро даври ўзбек адабиёти тарихи (3 ж.ли, 1967—71), «Адабиёт назарияси» (2ж.ли), 2 жилдли танқид тарихини яратишда (1987) фаол иштирок этган. Ю. ўзбек мумтоз адабиёти намояндалари (Навоий, Мунис, Фурқат ва бошқалар) ижодини ўрганиш билан бирга 20-аср адабиётида адабий анъаналар ва новаторлик, мумтоз ва ҳоз. замон шеъриятида рубоий, адабий танқиднинг тили сингари назарий масалаларни тадқиқ этган. Элбек, Боту, Ш.Сулаймон каби қатағон этилган ёзувчилар ҳаёти ва ижодини биринчилардан бўлиб ўрганган ва улар номини рўёбга чиқаришга салмоқли ҳисса кўшган.
Ас: Ҳаёт нафаси [Адабийтанқидий мақолалар], Т, 1981; Болалар қалбининг байрами, Т., 1984.
Matn ÖzME'dan o'zgartirişsiz olingan, faqat yozuvi yangi alifboga o'girilgan. Qisqartmalar asl holida. Xato ko'rsangiz — xabar bering.