Asosiy mazmunga ötiş
Qidiriş…Ctrl K

    Şrift ölçami

    Mahmudjon Ğafurov

    Manba: ÖzME, 11-jild (2000–2005), «Özbekiston milliy ensiklopediyasi» Davlat ilmiy naşriyoti · elektron nusxa: ziyouz.com kutubxonasi, 25-b. — ziyouz.com

    Ğafurov Mahmudjon (1917.20.10 — Toşkent — 2000.5.1) — xonanda (tenor), aktyor. Özbekiston xalq artisti (1950). 1939 y.dan Muqimiy teatrida aktyorxonanda. şuningdek, Navoiy teatri yakkaxon xonandasi (1951 — 53). Muqimiy teat-rida sahnalaşti-rilgan musiqali dramalarda Tohir (T.Jalilov, «To-hir va Zuhra»), Alpomiş (T.Jalilov, «Alpomiş»), Haydar (T.Jalilov, «Nurxon»), Subhonqul (S.Boboyev, «Vatan işqi»), Tursunali (M.Leviyev, «Oltin kul») kabi boş qahramonlar obrazlari Ğ. ijrosida özining hayotiy talqinini topgan. Navoiy teatrida Qodir (T.Sodiqov, R.Glier, «Gulsara»), Farhod (G.Muşel, Yu.Rajabiy «Farhod va Şirin»), Qays (T.So-diqov, R.Glier, «Layli va Majnun»), Tohir (T.Jalilov, B.Brovsin, «Tohir va Zuhra») va b. partiyalarda muvaffaqiyat qozongan. Keng, töla ovoz sohibi Ğ.ning xonandalik uslubi yuqori dramatik maho-rat, his-tuyğularga boy, yorqin ijro, yaxlit badiiy obrazlari bilan ajralib turadi. 1960—70 y.larda Ğ. ijodining boşqa yangi qirralari Şayx (T. Töla; I.Akbarov, «Qizbuloq»), Hota.m Soliyev (Z.Fatxullin; I.Akbarov, «Kumuş töy») kabi xarakterli rollarda namoyon böldi. Ayni paytda Ğ. operetta ustasi sifatida ham tanilgan: Petro (N.Li-senko, «Poltavalik Natalka»), rajami (I.Kalman, «Bayadera») va b. Ğafurov Navoiy, Maşrab, Muqimiy, Furqat, Maxtumquli ğazallari bilan aytiladigan mumtoz qöşiqlarning mohir ijroçisi. «Mehnat şuhrati» ordeni bilan mukofotlangan (1998).

    Asl matn (kirill, PDF'dagidek)

    ҒАФУРОВ Маҳмуджон (1917.20.10 — Тошкент — 2000.5.1) — хонанда (тенор), актёр. Ўзбекистон халқ артисти (1950). 1939 й.дан Муқимий театрида актёрхонанда. шунингдек, Навоий театри яккахон хонандаси (1951 — 53). Муқимий теат-рида саҳналашти-рилган мусиқали драмаларда Тоҳир (Т.Жалилов, «То-ҳир ва Зуҳра»), Алпомиш (Т.Жалилов, «Алпомиш»), Ҳайдар (Т.Жалилов, «Нурхон»), Субҳонқул (С.Бобоев, «Ватан ишқи»), Турсунали (М.Левиев, «Олтин кул») каби бош қаҳрамонлар образлари Ғ. ижросида ўзининг ҳаётий талқинини топган. Навоий театрида Қодир (Т.Содиқов, Р.Глиэр, «Гулсара»), Фарҳод (Г.Мушель, Ю.Ражабий «Фарҳод ва Ширин»), Қайс (Т.Со-диқов, Р.Глиэр, «Лайли ва Мажнун»), Тоҳир (Т.Жалилов, Б.Бровцин, «Тоҳир ва Зуҳра») ва б. партияларда муваффақият қозонган. Кенг, тўла овоз соҳиби Ғ.нинг хонандалик услуби юқори драматик маҳо-рат, ҳис-туйғуларга бой, ёрқин ижро, яхлит бадиий образлари билан ажралиб туради. 1960—70 й.ларда Ғ. ижодининг бошқа янги қирралари Шайх (Т. Тўла; И.Акбаров, «Қизбулоқ»), Ҳота.м Солиев (З.Фатхуллин; И.Акбаров, «Кумуш тўй») каби характерли ролларда намоён бўлди. Айни пайтда Ғ. оперетта устаси сифатида ҳам танилган: Петро (Н.Ли-сенко, «Полтавалик Наталка»), ражами (И.Кальман, «Баядера») ва б. Ғафуров Навоий, Машраб, Муқимий, Фурқат, Махтумқули ғазаллари билан айтиладиган мумтоз қўшиқларнинг моҳир ижрочиси. «Меҳнат шуҳрати» ордени билан мукофотланган (1998).

    Matn ÖzME'dan o'zgartirişsiz olingan, faqat yozuvi yangi alifboga o'girilgan. Qisqartmalar asl holida. Xato ko'rsangiz — xabar bering.