Asosiy mazmunga ötiş
Qidiriş…Ctrl K

    Şrift ölçami

    Masal

    Manba: ÖzME, 5-jild (2000–2005), «Özbekiston milliy ensiklopediyasi» Davlat ilmiy naşriyoti · elektron nusxa: ziyouz.com kutubxonasi, 264-b. — ziyouz.com

    Masal (arab. — namuna, misol) — didaktik adabiyot janri. Ta'limiy xarakterdagi, aksariyat kiçik şe'riy, ba'zan nasriy şakldagi asar. M.da insonga xos xususiyatlar, jamiyatga xos ijtimoiy hodisalar, munosabatlar quşlar, hayvonlar orasidagi munosabatlar va tabiat hodisalari vositasida aks ettiriladi. Mazmuni majoz asosiga quriladi, komiklikning va ki-noyaning, ijtimoiy tanqid motivining ustunligi M.ga hajviy ruh bağişlaydi. M.ning hikoya qismi hayvonlar haqidagi ertaklar, novella yoki latifalarta yaqin bölib, xotimasi, ta'limiy xulosasi maqol, hikmatli söz va iboralar tarzida böladi. M. materiallari aksariyat ertak, majoz, novella, latifa va b. da ham qöllanişi mumkin. Ramzli hikoyadan farqli ravişda M.ning öz an'anaviy obrazlar va motivlar doirasi mavjud böladi (hayvonlar, ösimliklar, quşlar, muayyan tizimdagi odamlar va h.k.). M. janri unsurlari juda qadimdan ma'lum. Uning namunalari «Kalila va Dimna» (Pançatantra, 3-a.) tarkibida uçraydi. M.lar Farididdin Attor, Rumiy, Navoiy asarlarida tamsil uçun işlatilgan. Gulxaniy «Zarbulmasal» asarida M.dan mohirlik b-n foydalangan. Qad. yunon adabiyotida Ezop (mil. 6—5-a.lar), Rim adabiyotida Fedr (mil. av. 1-a.), fransuz adabiyotida Lafonten (17-a.), rus adabiyotida Krilov bu janrning yetuk namoyandalari sifatida şuhrat qozonganlar. Rus adabiyotida D. Bedniy, S. Marşak, S. Mixalqov M.ning ajoyib namunalarini yaratdidar. Zamonaviy özbek adabiyotida S. Abduqahhor, O. Qöçqorbekov, Ya. Qurbonov va b. M. janrini rivojlantirdilar.

    Asl matn (kirill, PDF'dagidek)

    МАСАЛ (араб. — намуна, мисол) — дидактик адабиёт жанри. Таълимий характердаги, аксарият кичик шеърий, баъзан насрий шаклдаги асар. М.да инсонга хос хусусиятлар, жамиятга хос ижтимоий ҳодисалар, муносабатлар қушлар, ҳайвонлар орасидаги муносабатлар ва табиат ҳодисалари воситасида акс эттирилади. Мазмуни мажоз асосига қурилади, комикликнинг ва ки-ноянинг, ижтимоий танқид мотивининг устунлиги М.га ҳажвий руҳ бағишлайди. М.нинг ҳикоя қисми ҳайвонлар ҳақидаги эртаклар, новелла ёки латифаларта яқин бўлиб, хотимаси, таълимий хулосаси мақол, ҳикматли сўз ва иборалар тарзида бўлади. М. материаллари аксарият эртак, мажоз, новелла, латифа ва б. да ҳам қўлланиши мумкин. Рамзли ҳикоядан фарқли равишда М.нинг ўз анъанавий образлар ва мотивлар доираси мавжуд бўлади (ҳайвонлар, ўсимликлар, қушлар, муайян тизимдаги одамлар ва ҳ.к.). М. жанри унсурлари жуда қадимдан маълум. Унинг намуналари «Калила ва Димна» (Панчатантра, 3-а.) таркибида учрайди. М.лар Фаридиддин Аттор, Румий, Навоий асарларида тамсил учун ишлатилган. Гулханий «Зарбулмасал» асарида М.дан моҳирлик б-н фойдаланган. Қад. юнон адабиётида Эзоп (мил. 6—5-а.лар), Рим адабиётида Федр (мил. ав. 1-а.), француз адабиётида Лафонтен (17-а.), рус адабиётида Крилов бу жанрнинг етук намояндалари сифатида шуҳрат қозонганлар. Рус адабиётида Д. Бедний, С. Маршак, С. Михалқов М.нинг ажойиб намуналарини яратдидар. Замонавий ўзбек адабиётида С. Абдуқаҳҳор, О. Қўчқорбеков, Я. Қурбонов ва б. М. жанрини ривожлантирдилар.

    Matn ÖzME'dan o'zgartirişsiz olingan, faqat yozuvi yangi alifboga o'girilgan. Qisqartmalar asl holida. Xato ko'rsangiz — xabar bering.