Maxdum
Manba: ÖzME, 5-jild (2000–2005), «Özbekiston milliy ensiklopediyasi» Davlat ilmiy naşriyoti · elektron nusxa: ziyouz.com kutubxonasi, 309-b. — ziyouz.com
Maxdum (arab. — xizmat qilinuvçi odam) — pir va ustozlarga beriladigan laqab. Odatda pir va ustozlarga öz muridlari va şogirdlari xizmat qilişgan. M.ni ba'zi joylarda pir, ustoz va ulamolarning öğillariga nisbatan ham işlatadilar. Ba'zan M. sözi «maxsim» deb notöğri işlatiladi. Naqşbandiylik tariqati şay-xlaridan Sayyid Ahmad Xojagi ibn Sayyid Jaloliddin Kosoniy Dahbediy «Maxdumi A'zam», ya'ni «Uluğ Maxdum» deb e'zozlangan.
Asl matn (kirill, PDF'dagidek)
МАХДУМ (араб. — хизмат қилинувчи одам) — пир ва устозларга бериладиган лақаб. Одатда пир ва устозларга ўз муридлари ва шогирдлари хизмат қилишган. М.ни баъзи жойларда пир, устоз ва уламоларнинг ўғилларига нисбатан ҳам ишлатадилар. Баъзан М. сўзи «махсим» деб нотўғри ишлатилади. Нақшбандийлик тариқати шай-хларидан Саййид Аҳмад Хожаги ибн Саййид Жалолиддин Косоний Даҳбедий «Махдуми Аъзам», яъни «Улуғ Махдум» деб эъзозланган.
Matn ÖzME'dan o'zgartirişsiz olingan, faqat yozuvi yangi alifboga o'girilgan. Qisqartmalar asl holida. Xato ko'rsangiz — xabar bering.