Meş
Manba: ÖzME, 5-jild (2000–2005), «Özbekiston milliy ensiklopediyasi» Davlat ilmiy naşriyoti · elektron nusxa: ziyouz.com kutubxonasi, 476-b. — ziyouz.com
Meş MEŞ, meşk — oşlangan teridan tikilgan ogzi tor qop, sanoç. M. qadimdan ma'lum, asosan, suyuq narsalar (suv, sut, şinni, qimiz va b.)ni gaşiş va saklaş, çalop tayyorlaş va b. maqsadlarda işlatilgan. Şarq mamlakatlari, Örta Osiyo va Sibir xalqlari örtasida keng tarqalgan. Qadimdan Şarq, xususan, turk-möğul xalqlari qöşinida harbiy harakatlar çoğida, çunonçi, teran daryolardan keçib ötişda, sol yasaşda unumli foydalanilgan. Ötmişda M.da suv manbalari (hovuz, ariq, quduq va b.)dan xonadonlarga, guzarlarga, çoyxona, karvonsaroylarga suv taşib berib tirikçilik qiladigan kişi meşkob yoki meşkobçi deb atalgan.
Asl matn (kirill, PDF'dagidek)
МЕШ, мешк — ошланган теридан тикилган огзи тор қоп, саноч. М. қадимдан маълум, асосан, суюқ нарсалар (сув, сут, шинни, қимиз ва б.)ни гашиш ва саклаш, чалоп тайёрлаш ва б. мақсадларда ишлатилган. Шарқ мамлакатлари, Ўрта Осиё ва Сибирь халқлари ўртасида кенг тарқалган. Қадимдан Шарқ, хусусан, турк-мўғул халқлари қўшинида ҳарбий ҳаракатлар чоғида, чунончи, теран дарёлардан кечиб ўтишда, сол ясашда унумли фойдаланилган. Ўтмишда М.да сув манбалари (ҳовуз, ариқ, қудуқ ва б.)дан хонадонларга, гузарларга, чойхона, карвонсаройларга сув ташиб бериб тирикчилик қиладиган киши мешкоб ёки мешкобчи деб аталган.
Matn ÖzME'dan o'zgartirişsiz olingan, faqat yozuvi yangi alifboga o'girilgan. Qisqartmalar asl holida. Xato ko'rsangiz — xabar bering.