Miyonçi
Manba: ÖzME, 5-jild (2000–2005), «Özbekiston milliy ensiklopediyasi» Davlat ilmiy naşriyoti · elektron nusxa: ziyouz.com kutubxonasi, 511-b. — ziyouz.com
Miyonçi — ötmişda özaro nizolaşib qolgan kişilar örtasiga tuşib, yaraştirib qöyuvçi şaxs. M., köpinça, nufuzli din arboblaridan bölgan. Maye., 1485 y. temuriylardan Sulton Ahmad (Samarqand hokimi) va Umar-şayx (Boburning otasi — Farğona hokimi) Toşkent va Şohruxiyani talaşib uruş boşlaganlarida, Xoja Ubaydullo Ahror ular örtasida M. bölgan. Fiqh (diniy huquq) ilmida «miyonça şariat» lavozimi (xolis sudya) ham bölgan.
Asl matn (kirill, PDF'dagidek)
МИЁНЧИ — ўтмишда ўзаро низолашиб қолган кишилар ўртасига тушиб, яраштириб қўйувчи шахс. М., кўпинча, нуфузли дин арбобларидан бўлган. Мае., 1485 й. темурийлардан Султон Аҳмад (Самарқанд ҳокими) ва Умар-шайх (Бобурнинг отаси — Фарғона ҳокими) Тошкент ва Шоҳрухияни талашиб уруш бошлаганларида, Хожа Убайдулло Аҳрор улар ўртасида М. бўлган. Фиқҳ (диний ҳуқуқ) илмида «миёнча шариат» лавозими (холис судья) ҳам бўлган.
Matn ÖzME'dan o'zgartirişsiz olingan, faqat yozuvi yangi alifboga o'girilgan. Qisqartmalar asl holida. Xato ko'rsangiz — xabar bering.