Munofiqlik
Manba: ÖzME, 6-jild (2000–2005), «Özbekiston milliy ensiklopediyasi» Davlat ilmiy naşriyoti · elektron nusxa: ziyouz.com kutubxonasi, 818-b. — ziyouz.com
Munofiqlik - sözi b-n işi bir-biriga töğri kelmaslik, nosamimiylik, ikkiyuzlamaçilikni, sözidan qaytişni ifodalovçi salbiy axlokiy sifat. Halollik, töğrilik, samimiylik tuşunçalariga zid. Qur'onda tilida imon keltirib, dilida kofir bölib qolgan kişilarning munofiq ekanliklari ta'kidlanadi (Munofi-qun surasi).
Asl matn (kirill, PDF'dagidek)
МУНОФИҚЛИК - сўзи б-н иши бир-бирига тўғри келмаслик, носамимийлик, иккиюзламачиликни, сўзидан қайтишни ифодаловчи салбий ахлокий сифат. Ҳалоллик, тўғрилик, самимийлик тушунчаларига зид. Қуръонда тилида имон келтириб, дилида кофир бўлиб қолган кишиларнинг мунофиқ эканликлари таъкидланади (Мунофи-қун сураси).
Matn ÖzME'dan o'zgartirişsiz olingan, faqat yozuvi yangi alifboga o'girilgan. Qisqartmalar asl holida. Xato ko'rsangiz — xabar bering.