Muzayyana Alaviya
Manba: ÖzME, 6-jild (2000–2005), «Özbekiston milliy ensiklopediyasi» Davlat ilmiy naşriyoti · elektron nusxa: ziyouz.com kutubxonasi, 787–788-b. — ziyouz.com
Muzayyana Alaviya (1909.20.4. Toşkent viloyati Piskent tumani — 1988.3.3, Toşkent) — şoira, folklorşunos. Özbekistonda xizmat körsatgan madaniyat xodimi (1968). Samarqand pedbilim yurti (1928—30), Nizomiy nomidagi Toşkent ped. in-ti (1934—38) da öqigan. Toşkent şahar maktablarida öqituvçi (1930—40), Özbekiston FA Til va adabiyot in-tida kiçik (1940—59), katta ilmiy xodim (1959— 88). M.A.ning «Bugungi men» nomli birinçi şe'ri 1927 y. «Maorif va öqituvçi» jur.da bosilgan. Xalq ijodkorlaridan köplab folklor asarlarini yozib olgan va naşrga tay-yorlagan («Oq olma, qizil olma», 1972; «Sovet davri qöşiqlari», 1983 töplamlari; «Intizor», 1964, «Dalli», 1972 dostonlari). Özbek xalq qöşiklarining badiiy-estetik xususiyatlari, marosim folklori böyiça tadqiqotlar olib borgan. «Odamiylik» (1964), «Dil nidosi» (1967), «Yon qöşnim, jon qöşnim» (1974) kabi risolalari odob-axloq masalalariga bağişlangan. Beruniy nomidagi Özbekiston Davlat mukofoti laureati (1973).
As: Sevinçlarim, T., 1959; Özbek xalq qöşiklari, T., 1959; Özbek xalq marosim qöşiklari, T., 1974.
Ad.: Qodirova M., Muzayyana Alaviya, T., 1968.
Asl matn (kirill, PDF'dagidek)
МУЗАЙЯНА АЛАВИЯ (1909.20.4. Тошкент вилояти Пискент тумани — 1988.3.3, Тошкент) — шоира, фольклоршунос. Ўзбекистонда хизмат кўрсатган маданият ходими (1968). Самарқанд педбилим юрти (1928—30), Низомий номидаги Тошкент пед. ин-ти (1934—38) да ўқиган. Тошкент шаҳар мактабларида ўқитувчи (1930—40), Ўзбекистон ФА Тил ва адабиёт ин-тида кичик (1940—59), катта илмий ходим (1959— 88). М.А.нинг «Бугунги мен» номли биринчи шеъри 1927 й. «Маориф ва ўқитувчи» жур.да босилган. Халқ ижодкорларидан кўплаб фольклор асарларини ёзиб олган ва нашрга тай-ёрлаган («Оқ олма, қизил олма», 1972; «Совет даври қўшиқлари», 1983 тўпламлари; «Интизор», 1964, «Далли», 1972 достонлари). Ўзбек халқ қўшикларининг бадиий-эстетик хусусиятлари, маросим фольклори бўйича тадқиқотлар олиб борган. «Одамийлик» (1964), «Дил нидоси» (1967), «Ён қўшним, жон қўшним» (1974) каби рисолалари одоб-ахлоқ масалаларига бағишланган. Беруний номидаги Ўзбекистон Давлат мукофоти лауреати (1973).
Ас: Севинчларим, Т., 1959; Ўзбек халқ қўшиклари, Т., 1959; Ўзбек халқ маросим қўшиклари, Т., 1974.
Ад.: Қодирова М., Музайяна Алавия, Т., 1968.
Matn ÖzME'dan o'zgartirişsiz olingan, faqat yozuvi yangi alifboga o'girilgan. Qisqartmalar asl holida. Xato ko'rsangiz — xabar bering.