Nisbatdor masjidi
Manba: ÖzME, 6-jild (2000–2005), «Özbekiston milliy ensiklopediyasi» Davlat ilmiy naşriyoti · elektron nusxa: ziyouz.com kutubxonasi, 243-b. — ziyouz.com
Nisbatdor masjidi - Samarqanddagi me'moriy yodgorlik (1901). Abduqodir Boqiyev boşçiligida qurilgan. Aka-uka Zayniddin va Şamsiddin Ğafurovlar (ğişt teruvçi), usta Sa'dulla (gançkor), usta Mahmud (naqqoş)lar katnaşgan. Eski masjid örnida pişiq ğiştdan qurilgan xonaqoh va unga jan. tomondan tutaşgan keng ayvondan iborat. Ayvon qarşisida unça baland bölmagan qirrali minora joylaşgan. N.m. baland supa ustiga qurilgan. Xonaqoqning şarqiy tarzi 3 ravoqli, örta qismidagisining 2 yoni guldastali. Ravoqlarning har birida eşik, tepasida tobadoni bor. Tobadoni gançkori panjarali, girih naqşlar qirma uslubida işlangan. Ayvoni öziga xos, 2 eşikli, şipi nozik gançkori bezakda qizil va kök böyoqlar b-n pardozlangan. Ğarbiy ayvon devoridagi mehrob va uning yon tomonlaridagi namoyonlar haşamdor körinişda, mehrob tokçasida muqarnasning iroqi uslubi qöllanilgan. Ayvon örtasidagi ustun boşasi madohil naqşli, tanasiga egri-bugri yölli naqşlar işlangan. Xonakoh bezagi sodda, mehrob bezagida öyma naqşlar saqlangan. Ayvondagi öymakori eşikka işlangan nakşlar orasida bino qurilgan sana yozilgan. N.m. xalq ustalari tomonidan ijodiy hamkorlikda yaratilgan noyob me'moriy yodgorlik hisoblanadi.
Ad.: Zohidov P., Samarqandskaya şkola zodçix XIX — naçalo XX veka, T., 1965.
Asl matn (kirill, PDF'dagidek)
НИСБАТДОР МАСЖИДИ - Самарқанддаги меъморий ёдгорлик (1901). Абдуқодир Боқиев бошчилигида қурилган. Ака-ука Зайниддин ва Шамсиддин Ғафуровлар (ғишт терувчи), уста Саъдулла (ганчкор), уста Маҳмуд (наққош)лар катнашган. Эски масжид ўрнида пишиқ ғиштдан қурилган хонақоҳ ва унга жан. томондан туташган кенг айвондан иборат. Айвон қаршисида унча баланд бўлмаган қиррали минора жойлашган. Н.м. баланд супа устига қурилган. Хонақоқнинг шарқий тарзи 3 равоқли, ўрта қисмидагисининг 2 ёни гулдастали. Равоқларнинг ҳар бирида эшик, тепасида тобадони бор. Тобадони ганчкори панжарали, гириҳ нақшлар қирма услубида ишланган. Айвони ўзига хос, 2 эшикли, шипи нозик ганчкори безакда қизил ва кўк бўёқлар б-н пардозланган. Ғарбий айвон деворидаги меҳроб ва унинг ён томонларидаги намоёнлар ҳашамдор кўринишда, меҳроб токчасида муқарнаснинг ироқи услуби қўлланилган. Айвон ўртасидаги устун бошаси мадоҳил нақшли, танасига эгри-бугри йўлли нақшлар ишланган. Хонакоҳ безаги содда, меҳроб безагида ўйма нақшлар сақланган. Айвондаги ўймакори эшикка ишланган накшлар орасида бино қурилган сана ёзилган. Н.м. халқ усталари томонидан ижодий ҳамкорликда яратилган ноёб меъморий ёдгорлик ҳисобланади.
Ад.: Зоҳидов П., Самарқандская школа зодчих XIX — начало XX века, Т., 1965.
Matn ÖzME'dan o'zgartirişsiz olingan, faqat yozuvi yangi alifboga o'girilgan. Qisqartmalar asl holida. Xato ko'rsangiz — xabar bering.