Asosiy mazmunga ötiş
Qidiriş…Ctrl K

    Şrift ölçami

    Nomiq kamol

    Manba: ÖzME, 6-jild (2000–2005), «Özbekiston milliy ensiklopediyasi» Davlat ilmiy naşriyoti · elektron nusxa: ziyouz.com kutubxonasi, 282-b. — ziyouz.com

    Nomiq kamol (taxallusi; asl ismi Mehmed, 1840.21.12, Taqirtoğ — 1888.2.12, Sakiz oroli) — turk yozuvçisi, publitsist va davlat arbobi. Turk dramaturgiyasini rivojlantirib, romançilikka asos solgan yozuvçilardan biri. «Yangi usmonlilar» jamiyatining a'zosi (1865). «Fikr tasviri» gaz.ni taşkil etgan. Abdulhamid II hukmron-ligi davrida N. K. Midilli oroliga surgun qilingan. Surgunda «Jaloliddin Xorazmşox» pyesasini yozgan. Asarda boş qaxramon Jaloliddin Manguberdining möğul bosqinçilariga qarşi mardona kuraşi misolida hur-riyatparvarlik fikrlari olğa surilgan. Pyesa sulton Abdulhamid II ga maqbul kelib, N. K.ni Rodosi (1884), Sakiz ( 1887) o. lariga hokim etib tayinlagan. Asarlarida vatanparvarlik, millatparvarlik, hurriyat, ma'rifat-parvarlik, tenglik ğoyalari aks etgan. Şaxs erki, vatan manfaatini doim bi-rinçi öringa qöygan. Romantik ruxdagi asarlarida hamişa adolat tantanasi tasvirlangan. «Beçora bola» (1873), «Akifbey» (1874), «Gulnihol» (1875), «Jaloliddin Xorazmşoh» (1875) pye-salari, «Intibax» (1876), «Jazmiy» (1880) romanlari, şe'rlari, publitsistik maqolalari, usmoniylar tarixiga bağişlangan ilmiy asarlari (Usmonli tarixi, 1971—74; Buyuk Is-lom tarixi, 1975) N.K.ni davrining eng maşhur adibi sifatida tanitdi. Uning şe'rlari töplam holida 1941 y. S. N. Erğun tomonidan e'lon qilingan. «Jaloliddin Xorazmşoh» pyesasi özbek tiliga tarjima qilinib (tarjimon Xurşid Davron), televideniye or-qali namoyiş etilgan.

    Asl matn (kirill, PDF'dagidek)

    НОМИҚ КАМОЛ (тахаллуси; асл исми Меҳмед, 1840.21.12, Тақиртоғ — 1888.2.12, Сакиз ороли) — турк ёзувчиси, публицист ва давлат арбоби. Турк драматургиясини ривожлантириб, романчиликка асос солган ёзувчилардан бири. «Янги усмонлилар» жамиятининг аъзоси (1865). «Фикр тасвири» газ.ни ташкил этган. Абдулҳамид II ҳукмрон-лиги даврида Н. К. Мидилли оролига сургун қилинган. Сургунда «Жалолиддин Хоразмшох» пьесасини ёзган. Асарда бош қахрамон Жалолиддин Мангубердининг мўғул босқинчиларига қарши мардона кураши мисолида ҳур-риятпарварлик фикрлари олға сурилган. Пьеса султон Абдулҳамид II га мақбул келиб, Н. К.ни Родоси (1884), Сакиз ( 1887) о. ларига ҳоким этиб тайинлаган. Асарларида ватанпарварлик, миллатпарварлик, ҳуррият, маърифат-парварлик, тенглик ғоялари акс этган. Шахс эрки, ватан манфаатини доим би-ринчи ўринга қўйган. Романтик рухдаги асарларида ҳамиша адолат тантанаси тасвирланган. «Бечора бола» (1873), «Акифбей» (1874), «Гулниҳол» (1875), «Жалолиддин Хоразмшоҳ» (1875) пье-салари, «Интибах» (1876), «Жазмий» (1880) романлари, шеърлари, публицистик мақолалари, усмонийлар тарихига бағишланган илмий асарлари (Усмонли тарихи, 1971—74; Буюк Ис-лом тарихи, 1975) Н.К.ни даврининг энг машҳур адиби сифатида танитди. Унинг шеърлари тўплам ҳолида 1941 й. С. Н. Эрғун томонидан эълон қилинган. «Жалолиддин Хоразмшоҳ» пьесаси ўзбек тилига таржима қилиниб (таржимон Хуршид Даврон), телевидение ор-қали намойиш этилган.

    Matn ÖzME'dan o'zgartirişsiz olingan, faqat yozuvi yangi alifboga o'girilgan. Qisqartmalar asl holida. Xato ko'rsangiz — xabar bering.