O
Manba: ÖzME, 6-jild (2000–2005), «Özbekiston milliy ensiklopediyasi» Davlat ilmiy naşriyoti · elektron nusxa: ziyouz.com kutubxonasi, 1-b. — ziyouz.com
O — özbek kirill alifbosining ön oltinçi harfi. Til orqa, keng, lablaşmagan (şevalarda bir qadar lablaşgan) unli fonemani ifodalaydi. Şuningdek, qipçoq şevalarida til orqa a unlisini, rus tilidan va rus tili orqali özlaşgan baynalmilal sözlarda ö (urğuli böğinda), a yoki kuçsiz i (urğusiz böğinda) unlilarini ifodalab keladi. Sözning hamma örnida işlatiladi, lekin oxirida O harfi bölgan sözlar, asosan, özlaşma sözlar hisoblanadi: Barno, ma'no, fazo. Hoz. özbek imlosida y xarfidan keyin kelib, y+o tarzida yo harfini taşkil etsada, özining alohida holatdagi mazkur xususiyatlarini saqlab qoladi: yonğoq, ziyon, daryo.
O harfi Avesto yozuvida, şuningdek, lotin alifbosiga asoslangan özbek yozuvida öziga xos belgi-ifodalarga ega.
Asl matn (kirill, PDF'dagidek)
О — ўзбек кирилл алифбосининг ўн олтинчи ҳарфи. Тил орқа, кенг, лаблашмаган (шеваларда бир қадар лаблашган) унли фонемани ифодалайди. Шунингдек, қипчоқ шеваларида тил орқа а унлисини, рус тилидан ва рус тили орқали ўзлашган байналмилал сўзларда ў (урғули бўғинда), а ёки кучсиз и (урғусиз бўғинда) унлиларини ифодалаб келади. Сўзнинг ҳамма ўрнида ишлатилади, лекин охирида О ҳарфи бўлган сўзлар, асосан, ўзлашма сўзлар ҳисобланади: Барно, маъно, фазо. Ҳоз. ўзбек имлосида й харфидан кейин келиб, й+о тарзида ё ҳарфини ташкил этсада, ўзининг алоҳида ҳолатдаги мазкур хусусиятларини сақлаб қолади: ёнғоқ, зиён, дарё.
О ҳарфи Авесто ёзувида, шунингдек, лотин алифбосига асосланган ўзбек ёзувида ўзига хос белги-ифодаларга эга.
Matn ÖzME'dan o'zgartirişsiz olingan, faqat yozuvi yangi alifboga o'girilgan. Qisqartmalar asl holida. Xato ko'rsangiz — xabar bering.