Ön ikki Imom

Ön ikki Imom — şialikdagi asosiy oqim — imomiylar (ba'zan «ön ikkiçilar» — «isnoaş'ariya» deb ataladi) örtasida e'tiqod qilinadigan imomlar sulolasi. Xalifa Ali bilan Fotimadan tarqalgan avlodlardan iborat. Ular payğambar avlodi deb e'tirof etiladi. Imomiylar ularni islomning qonuniy rahnamolari deb tanib, xalifalar hokimiyatini ğayriqonuniy deb hisoblaydi. Bular — Ali ibn Abu Tolib, Hasan, Husayn, ZaynalObidin Ali (713 yilv.e.), Muhammad alBokir (732 yilv.e.), Ja'far asSodiq (700—765), Muso alKozim (799 yilv.e.), Ali arRizo (818 yilv.e.), Muhammad atTaqiy (835 yilv.e.), Ali anNaqiy (868 yilv.e.), Hasan alAskariy (846—873), Muhammad alMahdiy (rivoyatlarga köra, 874—878 yillar orasida yöqolgan). Imomlarning ba'zilarigina öldirilgan yoki zaharlangan, lekin şunga qaramay imomiylar ularning barçasini xalifalar tomonidan öldirilgan deb hisoblaydi, ularni jabrdiyda va din yölida şahid bölganlar deb motam tutadi. 12 imom — Muhammad alMahdiyni «yaşiringan» deb hisoblab, u zamona oxir bölganda yerga qaytib kelib adolat örnatadi deb tasavvur qiliş şialar orasida saqlangan (q. Mahdiy, Mahdiylik). Imomlar va imomzodalar dafn etilgan maqbaralar hozir ham şialar uçun muqaddas ziyoratgoh hisoblanadi, hatto ular uçun haj örnini bosadi. Bunday muqadsas joylar Najaf, Karbalo, Kozimayn (Iroq), Madina (Saudiya Arabistoni), Maşhad, Qum, Şoh Abdul Azim (Eron) şahrilarida joylaşgan.