Asosiy mazmunga ötiş
Qidiriş…Ctrl K

    Şrift ölçami

    Özbek milliy akademik drama teatri

    Manba: ÖzME, 10-jild (2000–2005), «Özbekiston milliy ensiklopediyasi» Davlat ilmiy naşriyoti · elektron nusxa: ziyouz.com kutubxonasi, 7–10-b. — ziyouz.com

    Özbek milliy akademik drama teatri — Özbekistonda yangi sahna san'atini şakllanişi va rivojlanişiga karvonboşilik qilgan teatr jamoasi, eng keksa va yirik teatrlardan. 1913 yil Toşkentda taşkil topib, 1914 yilning 27 fev. da M.Behbudiyning «Padarkuş» asari bilan oçilgan (jadidlarning «Turon» nomli teatr truppasi spektakli). Truppaning badiiy rahbari Abdulla Avloniy, ma'naviy va moddiy homiylarni Munavvarqori Abduraşidxonov singari Toşkentning mö'tabar kişilari taşkil etgan. Ijroçi kuçlar Abdulla Avloniy, Nizomiddin Xöjayev, Badriddin A'lamov, Şokirjon Rahimiy, Muhammadjonqori Poşşaxöjayev, Fuzail Jonboyev, Hasanqori, Same'qori Ziyoboyev, Qudratilla Yunusiy singari 24 kişidan iborat bölgan. Truppada «Töy» (N.Qudratilla), «Baxtsiz kuyov» (A.Qodiriy), «Advokatlik osonmi?» (A.Avloniy), «Mazluma xotin» (H.Muin), «Pinak», «Öliklar» (M.Qulizoda) singari asarlar sahnalaştirilgan. 1918 yil «Turon» truppasi davlat ixtiyoriga olinib, unga «davlat teatri» maqomi berildi. Badiiy rahbari va rej.i etib Mannon Uyğur tayinlandi.

    1918—21 yillar Uyğur, Ğulom Zafariy, Badriddin A'lamovlar boşçiligidagi Abror Hidoyatov, Abdurahmon Akbarov, Fatxulla Umarov, Karim Yoqubov, Şokir Najmiddinov, Muzaffar Muhamedov, Mahsuma Qoriyeva, Yatim Bobojonov, Obid Jalilov, Sayfi Olimov, Bosit Qoriyev singari teatr kelajagiga yöl oçgan aktyorlar repertuarini ta'minlagan Abdurauf Fitrat, Ğozi Yunus, Çölpon, Xurşid va boşqalar dramaturglarning xizmatlari katta. «Fanniy uy» (Uyğur), «Zaharli hayot», «Boy ila xizmatçi», «Tuhmatçilar jazosi», «Iffat qurbonlari» (Hamza), «Yomon öğil», «Erk bolalari» (Ğ.Zafariy), «Zaxokki maron» (Ğ.Yunus), «Çin seviş», «Hind ixtiloçilari» (Fitrat), «Yorqinoy», «Xalil farang» (Çölpon) va boşqalar teatr repertuaridan örin oldi. Teatr sahnasida drama, musiqali drama, bolalar teatri yönalişlari vujudga keladi. Bu jarayon 1929 yil teatrdan drama, musiqali drama, yoş tomoşabinlar davlat teatrlari ajralib çiqişi bilan yakunlandi.

    1920 yil sahnalaştirilgan «Halima» (Ğ.Zafariy) nomli musiqali drama spektakli sahna ijroçiligida professionalizm va tomoşaviylikni ta'minladi. 1921—25 yillar davomida «Farhod va Şirin», «Layli va Majnun» (Xurşid), «Qaroqçilar», «Makr va muhabbat» (F.Şiller) singari drama, musiqali drama, fojia janrlariga oid asarlar sahnalaştirildi. Bu spektakllardagi obrazlar talqini, rejissuradagi sinçkovlik amallari teatr jamoasini realizm va professionalizm yöliga safarbar etdi. 1924 yil Moskvada oçilgan Özbek drama studiyasiga M.Uyğur va Çölpon boşçiligida A.Hidoyatov, M.Muhamedov, O.Jalilov, T. Sultonova, L.Nazrullayev, S.Tabibullayev, Ş.Qayumov, \.Latipov, Ğ.Isomov, H. Rahmatullayev singari 24 kişi bilim va mahoratini oşirişga yuboriladi. Sayfi Olimov boşçiligidagi boşqa bir guruh Boku teatr texnikumiga öqişga jönatiladi. Mazkur tadbir jahonning yetuk teatrlari tajribasini amalda yaqindan örganib, öz ijro mahoratini toblaşda muhim bosqiç böldi.

    Studiyaçilar Moskvadan qaytgaç, teatr jamoasi qayta tuzilib, unga Sayfi Olimov boşliq, Boku teatr texnikumini bitirib kelgan Halima Nosirova, Zuhur Qobilov, Karim Yoqubov, Rahimberdi Bobojonov, şuningdek, yoşlardan Şukur Burhonov, Olim Xöjayev, Nabi Rahimov, Karim Zokirov, Şohida Ma'zumovalgr qöşiladilar. 1927— 30 yillar «Arslon», «Halima», «Farhod va Şirin» kabi spektakllar sahnalaştirildi.Teatrga 1929 yil Hamza nomi, 1933 yil «akademik drama teatri» maqomi berildi. 1935 yil Uyğur sahnalaştirgan «Hamlet», «Otello» (1941, A.Ladigin bilan hamkorlikda), 1939 yil Ya.Bobojonov sahnalaştirgan «Boy ila xizmatçi» spektakllari rejissura va ijroda badiiyot namunasi sifatida qayd etilgan. Ayni paytda «Nomus va muhabbat», «Paxta şumğiyalari», «Niqob yirtildi» kabi spektakllar sahna yuzini kördi. Jahon va milliy mumtoz asarlarga murojaat etiş bilan teatr öz mavqeini yanada mustahkamladi: «Qözibuloq qişloği», «Mehmonxona bekasi», «Revizor», «Makr va muhabbat», «Hamlet», «Boy ila xizmatçi», «Otello» va boşqalar.

    Teatrda 2-jahon uruşi va undan keyingi yillar «Hamza», «Jaloliddin Manguberdi», «Alişer Navoiy» va boşqalar, uruşga javoban «Front», «Ölim bosqinçilarga» kabi spektakllar qöyildi.

    1946—60 yil lar yaratilgan «Hayot qöşiği», «Oila nomusi», «Aybsiz aybdorlar», «Yurak sirlari», «Qutluğ qon», «Oğriq tişlar», «Qaroqçilar», «Gang daryosining qizi», «Jazoir — mening vatanim», «Yuliy Sezar», «Hurriyat» singari yirik spektakllarda teatrning keksa, örta, şuningdek, yoş avlodga mansub ijroçilari samarali natijalarga erişdilar. Rej. lardan A.Ginzburg, T .Xöjayevl&rnnt teatr ravnaqiga xizmatlari alohida böldi.

    1960—90 yillar teatr jamoasida avlod almaşinuvi jadallaşdi. T.Xöjayevdan keyin A.Qobulov, I.Otaboyev, .Yöldoşev, R.Hamidov, X.Apponov, X.Qöçqorov, S.Kapriyelov, T.Isroilov, L.Fayziyevlar rej. sifatida faoliyat körsatdilar. T.Azizov, P.Saidqosimov, O.Yunusov, L.Yusupova, R.Ibrohimova, O.Norboyeva, T.Jamilova, D.Ismoilova, M.Ibrohimova, G.Zokirova, T.Tojiyev, L.Oripov, L.Karimov, R.Avazov, Yo.Ahmedov, E.Komilov, L.Möminov, S.Umarov, Yo.Sa'diyev, J. Zokirov, M.Abduqunduzov, Ğ.Hojiyev kabi aktyorlar teatrning faol ijodkorlariga aylandilar. Teatr repertuaridan zamon va zamondoşlar qiyofasi ijtimoiy hayot illatlaridan bahs yurituvçi drama va komediyalar — «Imon», «Körmayin bosdim tikonni» (I.Sulton), «Şubha», «Qotil», «Parvoz», «Parvona» (Uyğun), «Tobutdantovuş», «Ayajonlarim» (A.Qahhor), «Toğa va jiyanlar» (R.Bobojon), «Olma gullaganda» (O. Yoqubov), «Oltin devor» (E.Vohidov), «Komissiya», «Qiyomat qarz», «Şoşma, quyoş»,

    «Öz arizasiga köra» (Ö.Umarbekov), «Öğrini qaroqçi urdi» (Şukrullo), «Kelinlar qözğoloni», «Kuyov» (S.Ahmad) va boşqalar sahnaga qöyildi. Tarixiy drama janrida M.Şayxzodaning «Mirzo Uluğbek», I.Sultonning «Noma'lum kişi» pyesalari misolida tub sifat özğarişi yuz berdi. Asarlar tarixiy, falsafiy mavzui ayniqsa, badiiy yetukligi bilan rej. va ijroçilar uçun keng imkoniyatlar berdi. Ketmaket şu janrda «Zebunniso», «Abu Rayhon Beruniy», «Abu Ali ibn Sino» (Uyğun), «Nodirabegim» (T.Töla), «Yulduzli tunlar» (P.Qodirov) spektakllari qöyildi. Bu spektakllardagi aktyorlar ijrosi jamoa uçun namuna maktabi böldi. «Şoh Edip», «Qirol Lir», «Mariya Styuart», «Ğariblar», «Ölimdan kuçli», «Tirik murda», «Asrga tatigulik kun», «Oy tutilgan tunda» kabi mumtoz asarlar namunalari teatr tarixida alohida örin tutadi.

    Özbekiston mustaqillikka erişgaç, teatr faoliyatida keskin özgarişlar röy berdi. Ijodiy jamoa har tomonlama erkin iş yuritiş, repertuar tuziş imkoniyatiga ega böldi. 2001 yil 21 sentyabrdan teatr nomi özgartirilib, «Özbek milliy akademik drama teatri» deb atala boşlandi. Jamoa zamonaviy mavzuda spektakl yaratiş bilan birga buyuk tarixiy şaxslar, qatağon qurbonlarining badiiy timsolini yaratişga e'tibor kuçaytirdi. Natijada U.Şekspir zamondoşi K.Marloning «Sohibqiron Temur» dramasi özbek sahnasida ilk bor sahnalaştirildi, A.Oripovning «Sohibqiron Temur» dramasi, U.Azimovning Çölpon hayotidan hikoya qiluvçi «Kunduzsiz keçalar» tomoşabinlarga taqdim etildi. «Jar», «Xotinlar gapidan çiqqan hangoma», «Sab'ai sayyor», «Alişer Navoiy», «Abulfayzxon», «Mehrobdan çayon», «Çimildiq», «Qalliq öyin», «Maşrab», «Muhabbat sultoni», «Daraxtlar tik turib jon beradi», «Hamlet», «Qirol Lir», «Yetti faryod» va boşqalar sönggi yillar yaratilgan eng yaxşi spektakllardir. Yoqub Ahmedov, Rixsi Ibrohimova, Erkin Komilov, Tolib Karimov, Saidkomil Umarov, Teşa Möminov, Zuhra Aşurova, Jamşid Zokirov, Gavhar Zokirova, Madina Muxtorova, Tohir Saidov, Uçqun Tillayev, Muqaddas Xoliqova, Saida Rametova, Ra'no Yaraşeva va boşqalar teatrning yetakçi aktyorlaridir. Teatrning boş rej.i Valijon Umarov (2005).

    Teatr binosi 2001 yilda zamonaviy talablarga javob beradigan qilib qayta ta'mirlandi. Ta'mirdan söng bino butunlay yangi qiyofaga ega böldi, zamonaviy texnikmuhandislik asboblari bilan jihozlandi. Boş tarzi ustunlardan taşkil topgan, peştoqi egik yoy şaklida, 3 ta kiriş eşigi ravoqli. Foye va zali oğir qurilmalardan xalos etildi: foye şiftiga naqşinkor bezakli gumbaz, tomoşa zalining şiftiga esa osmonda suzib yurgan bulutlar tasvirlangan osma gumbaz işlangan, uning atrofi gul yaproqlarini eslatuvçi qandillar bilan hoşiyalangan. Zalni yoritişda 7 qismli nodir yoritiş tizimi qöllangan. Binoning 2 yon tomoni 7, 8 m ga kengaytirildi. 1 qavatda vestibyul, 2qavatning öng qanotida «Maqom» musiqa saloni, çap qanotida teatr rahbariyati xonalari, 3qavatda teatr muzeyi joylaşgan. Binoning yer osti qismiga kiçik zal, xodimlar uçun sport zali va boşqalar xonalar, garderob işlangan. Boş tarzitdagi stilobat kengligida 2 ta kassa, barlar joylaşgan.

    Zal devorlari gançkorlik usulida darpardalar körinişida bezatilib, oraliqlariga bir maromda takrorlanuvçi zarhallangan kök koşinkori vertikal yöllar işlangan. Sahna pardasi zardözi kaştalar bilan jozibador bezatilgan. Katta (540 örin) va kiçik (110) zaldagi örindiq, foye va zinaning yoğoç tösiqlari Italiyadan keltirilgan; zalning poydevori yaşma toşlaridan, foye poli oç rangli marmardan qadama usulida işlangan. Eşiklar yoğoç öymakorligida jozibador bezatilgan.

    Binoning me'moriy yeçimida milliy me'moriy an'anaviy usullardai foydalanilgan. Bino Navoiy köçasidagi 50-y.larda qurilgan binolar bilan uyğunlaştirilgan. Peştoqdagi ustunlar qatori yon tarzlaridagi karnizlarda davom etadi. Stilobat, devor va yoysimon şakldagi boş zina qizil granitdan, poyustunlar va bino poydevori yirik plitalar bilan qoplangan. Peştoq antamblementining me'moriy bölaklari, ustun boşalari, yon tarzlaridagi ustunlar betonlar zdda quyib tayyorlangan, söng böyalgan. Bino bezaklarini yaratişda «Usto» birlaşmasi ustalari, Haykaltaroşlik eksperimental işlab çiqariş kti, Toşkent keramika z-di, «Ilhom» teatri rassomlari va boşqalar samarali mehnat qildi. Oldidagi vitrajlar kök rang, yon tarzlari tilla rang şişalardan işlangan.

    Binoning taşqi yoritilişiga alohida ahamiyat berilgan: ustun ostiga örnatilgan çiroq va projektorlar bilan binoning tungi salobati, körki namoyon böladi.

    Asl matn (kirill, PDF'dagidek)

    ЎЗБЕК МИЛЛИЙ АКАДЕМИК ДРАМА ТЕАТРИ — Ўзбекистонда янги саҳна санъатини шаклланиши ва ривожланишига карвонбошилик қилган театр жамоаси, энг кекса ва йирик театрлардан. 1913 йил Тошкентда ташкил топиб, 1914 йилнинг 27 фев. да М.Беҳбудийнинг «Падаркуш» асари билан очилган (жадидларнинг «Турон» номли театр труппаси спектакли). Труппанинг бадиий раҳбари Абдулла Авлоний, маънавий ва моддий ҳомийларни Мунавварқори Абдурашидхонов сингари Тошкентнинг мўътабар кишилари ташкил этган. Ижрочи кучлар Абдулла Авлоний, Низомиддин Хўжаев, Бадриддин Аъламов, Шокиржон Раҳимий, Муҳаммаджонқори Пошшахўжаев, Фузаил Жонбоев, Ҳасанқори, Самеъқори Зиёбоев, Қудратилла Юнусий сингари 24 кишидан иборат бўлган. Труппада «Тўй» (Н.Қудратилла), «Бахтсиз куёв» (А.Қодирий), «Адвокатлик осонми?» (А.Авлоний), «Мазлума хотин» (Ҳ.Муин), «Пинак», «Ўликлар» (М.Қулизода) сингари асарлар саҳналаштирилган. 1918 йил «Турон» труппаси давлат ихтиёрига олиниб, унга «давлат театри» мақоми берилди. Бадиий раҳбари ва реж.и этиб Маннон Уйғур тайинланди.

    1918—21 йиллар Уйғур, Ғулом Зафарий, Бадриддин Аъламовлар бошчилигидаги Аброр Ҳидоятов, Абдураҳмон Акбаров, Фатхулла Умаров, Карим Ёқубов, Шокир Нажмиддинов, Музаффар Муҳамедов, Маҳсума Қориева, Ятим Бобожонов, Обид Жалилов, Сайфи Олимов, Босит Қориев сингари театр келажагига йўл очган актёрлар репертуарини таъминлаган Абдурауф Фитрат, Ғози Юнус, Чўлпон, Хуршид ва бошқалар драматургларнинг хизматлари катта. «Фанний уй» (Уйғур), «Заҳарли ҳаёт», «Бой ила хизматчи», «Туҳматчилар жазоси», «Иффат қурбонлари» (Ҳамза), «Ёмон ўғил», «Эрк болалари» (Ғ.Зафарий), «Захокки марон» (Ғ.Юнус), «Чин севиш», «Ҳинд ихтилочилари» (Фитрат), «Ёрқиной», «Халил фаранг» (Чўлпон) ва бошқалар театр репертуаридан ўрин олди. Театр саҳнасида драма, мусиқали драма, болалар театри йўналишлари вужудга келади. Бу жараён 1929 йил театрдан драма, мусиқали драма, ёш томошабинлар давлат театрлари ажралиб чиқиши билан якунланди.

    1920 йил саҳналаштирилган «Ҳалима» (Ғ.Зафарий) номли мусиқали драма спектакли саҳна ижрочилигида профессионализм ва томошавийликни таъминлади. 1921—25 йиллар давомида «Фарҳод ва Ширин», «Лайли ва Мажнун» (Хуршид), «Қароқчилар», «Макр ва муҳаббат» (Ф.Шиллер) сингари драма, мусиқали драма, фожиа жанрларига оид асарлар саҳналаштирилди. Бу спектакллардаги образлар талқини, режиссурадаги синчковлик амаллари театр жамоасини реализм ва профессионализм йўлига сафарбар этди. 1924 йил Москвада очилган Ўзбек драма студиясига М.Уйғур ва Чўлпон бошчилигида А.Ҳидоятов, М.Муҳамедов, О.Жалилов, Т. Султонова, Л.Назруллаев, С.Табибуллаев, Ш.Қаюмов, \.Латипов, Ғ.Исомов, Ҳ. Раҳматуллаев сингари 24 киши билим ва маҳоратини оширишга юборилади. Сайфи Олимов бошчилигидаги бошқа бир гуруҳ Боку театр техникумига ўқишга жўнатилади. Мазкур тадбир жаҳоннинг етук театрлари тажрибасини амалда яқиндан ўрганиб, ўз ижро маҳоратини тоблашда муҳим босқич бўлди.

    Студиячилар Москвадан қайтгач, театр жамоаси қайта тузилиб, унга Сайфи Олимов бошлиқ, Боку театр техникумини битириб келган Ҳалима Носирова, Зуҳур Қобилов, Карим Ёқубов, Раҳимберди Бобожонов, шунингдек, ёшлардан Шукур Бурҳонов, Олим Хўжаев, Наби Раҳимов, Карим Зокиров, Шоҳида Маъзумовалгр қўшиладилар. 1927— 30 йиллар «Арслон», «Ҳалима», «Фарҳод ва Ширин» каби спектакллар саҳналаштирилди.Театрга 1929 йил Ҳамза номи, 1933 йил «академик драма театри» мақоми берилди. 1935 йил Уйғур саҳналаштирган «Ҳамлет», «Отелло» (1941, А.Ладигин билан ҳамкорликда), 1939 йил Я.Бобожонов саҳналаштирган «Бой ила хизматчи» спектакллари режиссура ва ижрода бадииёт намунаси сифатида қайд этилган. Айни пайтда «Номус ва муҳаббат», «Пахта шумғиялари», «Ниқоб йиртилди» каби спектакллар саҳна юзини кўрди. Жаҳон ва миллий мумтоз асарларга мурожаат этиш билан театр ўз мавқеини янада мустаҳкамлади: «Қўзибулоқ қишлоғи», «Меҳмонхона бекаси», «Ревизор», «Макр ва муҳаббат», «Ҳамлет», «Бой ила хизматчи», «Отелло» ва бошқалар.

    Театрда 2-жаҳон уруши ва ундан кейинги йиллар «Ҳамза», «Жалолиддин Мангуберди», «Алишер Навоий» ва бошқалар, урушга жавобан «Фронт», «Ўлим босқинчиларга» каби спектакллар қўйилди.

    1946—60 йил лар яратилган «Ҳаёт қўшиғи», «Оила номуси», «Айбсиз айбдорлар», «Юрак сирлари», «Қутлуғ қон», «Оғриқ тишлар», «Қароқчилар», «Ганг дарёсининг қизи», «Жазоир — менинг ватаним», «Юлий Цезарь», «Ҳуррият» сингари йирик спектаклларда театрнинг кекса, ўрта, шунингдек, ёш авлодга мансуб ижрочилари самарали натижаларга эришдилар. Реж. лардан А.Гинзбург, Т .Хўжаевл&рннт театр равнақига хизматлари алоҳида бўлди.

    1960—90 йиллар театр жамоасида авлод алмашинуви жадаллашди. Т.Хўжаевдан кейин А.Қобулов, И.Отабоев, Ь.Йўлдошев, Р.Ҳамидов, Х.Аппонов, Х.Қўчқоров, С.Каприелов, Т.Исроилов, Л.Файзиевлар реж. сифатида фаолият кўрсатдилар. Т.Азизов, П.Саидқосимов, О.Юнусов, Л.Юсупова, Р.Иброҳимова, О.Норбоева, Т.Жамилова, Д.Исмоилова, М.Иброҳимова, Г.Зокирова, Т.Тожиев, Л.Орипов, Л.Каримов, Р.Авазов, Ё.Аҳмедов, Э.Комилов, Л.Мўминов, С.Умаров, Ё.Саъдиев, Ж. Зокиров, М.Абдуқундузов, Ғ.Ҳожиев каби актёрлар театрнинг фаол ижодкорларига айландилар. Театр репертуаридан замон ва замондошлар қиёфаси ижтимоий ҳаёт иллатларидан баҳс юритувчи драма ва комедиялар — «Имон», «Кўрмайин босдим тиконни» (И.Султон), «Шубҳа», «Қотил», «Парвоз», «Парвона» (Уйғун), «Тобутдантовуш», «Аяжонларим» (А.Қаҳҳор), «Тоға ва жиянлар» (Р.Бобожон), «Олма гуллаганда» (О. Ёқубов), «Олтин девор» (Э.Воҳидов), «Комиссия», «Қиёмат қарз», «Шошма, қуёш»,

    «Ўз аризасига кўра» (Ў.Умарбеков), «Ўғрини қароқчи урди» (Шукрулло), «Келинлар қўзғолони», «Куёв» (С.Аҳмад) ва бошқалар саҳнага қўйилди. Тарихий драма жанрида М.Шайхзоданинг «Мирзо Улуғбек», И.Султоннинг «Номаълум киши» пьесалари мисолида туб сифат ўзғариши юз берди. Асарлар тарихий, фалсафий мавзуи айниқса, бадиий етуклиги билан реж. ва ижрочилар учун кенг имкониятлар берди. Кетмакет шу жанрда «Зебуннисо», «Абу Райҳон Беруний», «Абу Али ибн Сино» (Уйғун), «Нодирабегим» (Т.Тўла), «Юлдузли тунлар» (П.Қодиров) спектакллари қўйилди. Бу спектакллардаги актёрлар ижроси жамоа учун намуна мактаби бўлди. «Шоҳ Эдип», «Қирол Лир», «Мария Стюарт», «Ғариблар», «Ўлимдан кучли», «Тирик мурда», «Асрга татигулик кун», «Ой тутилган тунда» каби мумтоз асарлар намуналари театр тарихида алоҳида ўрин тутади.

    Ўзбекистон мустақилликка эришгач, театр фаолиятида кескин ўзгаришлар рўй берди. Ижодий жамоа ҳар томонлама эркин иш юритиш, репертуар тузиш имкониятига эга бўлди. 2001 йил 21 сентябрдан театр номи ўзгартирилиб, «Ўзбек миллий академик драма театри» деб атала бошланди. Жамоа замонавий мавзуда спектакль яратиш билан бирга буюк тарихий шахслар, қатағон қурбонларининг бадиий тимсолини яратишга эътибор кучайтирди. Натижада У.Шекспир замондоши К.Марлонинг «Соҳибқирон Темур» драмаси ўзбек саҳнасида илк бор саҳналаштирилди, А.Ориповнинг «Соҳибқирон Темур» драмаси, У.Азимовнинг Чўлпон ҳаётидан ҳикоя қилувчи «Кундузсиз кечалар» томошабинларга тақдим этилди. «Жар», «Хотинлар гапидан чиққан ҳангома», «Сабъаи сайёр», «Алишер Навоий», «Абулфайзхон», «Меҳробдан чаён», «Чимилдиқ», «Қаллиқ ўйин», «Машраб», «Муҳаббат султони», «Дарахтлар тик туриб жон беради», «Ҳамлет», «Қирол Лир», «Етти фарёд» ва бошқалар сўнгги йиллар яратилган энг яхши спектакллардир. Ёқуб Аҳмедов, Рихси Иброҳимова, Эркин Комилов, Толиб Каримов, Саидкомил Умаров, Теша Мўминов, Зуҳра Ашурова, Жамшид Зокиров, Гавҳар Зокирова, Мадина Мухторова, Тоҳир Саидов, Учқун Тиллаев, Муқаддас Холиқова, Саида Раметова, Раъно Ярашева ва бошқалар театрнинг етакчи актёрларидир. Театрнинг бош реж.и Валижон Умаров (2005).

    Театр биноси 2001 йилда замонавий талабларга жавоб берадиган қилиб қайта таъмирланди. Таъмирдан сўнг бино бутунлай янги қиёфага эга бўлди, замонавий техникмуҳандислик асбоблари билан жиҳозланди. Бош тарзи устунлардан ташкил топган, пештоқи эгик ёй шаклида, 3 та кириш эшиги равоқли. Фойе ва зали оғир қурилмалардан халос этилди: фойе шифтига нақшинкор безакли гумбаз, томоша залининг шифтига эса осмонда сузиб юрган булутлар тасвирланган осма гумбаз ишланган, унинг атрофи гул япроқларини эслатувчи қандиллар билан ҳошияланган. Зални ёритишда 7 қисмли нодир ёритиш тизими қўлланган. Бинонинг 2 ён томони 7, 8 м га кенгайтирилди. 1 қаватда вестибюль, 2қаватнинг ўнг қанотида «Мақом» мусиқа салони, чап қанотида театр раҳбарияти хоналари, 3қаватда театр музейи жойлашган. Бинонинг ер ости қисмига кичик зал, ходимлар учун спорт зали ва бошқалар хоналар, гардероб ишланган. Бош тарзитдаги стилобат кенглигида 2 та касса, барлар жойлашган.

    Зал деворлари ганчкорлик усулида дарпардалар кўринишида безатилиб, оралиқларига бир маромда такрорланувчи зарҳалланган кўк кошинкори вертикал йўллар ишланган. Саҳна пардаси зардўзи кашталар билан жозибадор безатилган. Катта (540 ўрин) ва кичик (110) залдаги ўриндиқ, фойе ва зинанинг ёғоч тўсиқлари Италиядан келтирилган; залнинг пойдевори яшма тошларидан, фойе поли оч рангли мармардан қадама усулида ишланган. Эшиклар ёғоч ўймакорлигида жозибадор безатилган.

    Бинонинг меъморий ечимида миллий меъморий анъанавий усуллардаи фойдаланилган. Бино Навоий кўчасидаги 50-й.ларда қурилган бинолар билан уйғунлаштирилган. Пештоқдаги устунлар қатори ён тарзларидаги карнизларда давом этади. Стилобат, девор ва ёйсимон шаклдаги бош зина қизил гранитдан, пойустунлар ва бино пойдевори йирик плиталар билан қопланган. Пештоқ антамблементининг меъморий бўлаклари, устун бошалари, ён тарзларидаги устунлар бетонлар здда қуйиб тайёрланган, сўнг бўялган. Бино безакларини яратишда «Усто» бирлашмаси усталари, Ҳайкалтарошлик экспериментал ишлаб чиқариш кти, Тошкент керамика з-ди, «Илҳом» театри рассомлари ва бошқалар самарали меҳнат қилди. Олдидаги витражлар кўк ранг, ён тарзлари тилла ранг шишалардан ишланган.

    Бинонинг ташқи ёритилишига алоҳида аҳамият берилган: устун остига ўрнатилган чироқ ва прожекторлар билан бинонинг тунги салобати, кўрки намоён бўлади.

    Matn ÖzME'dan o'zgartirişsiz olingan, faqat yozuvi yangi alifboga o'girilgan. Qisqartmalar asl holida. Xato ko'rsangiz — xabar bering.