Asosiy mazmunga ötiş
Qidiriş…Ctrl K

    Şrift ölçami

    Qonun

    Manba: ÖzME, 11-jild (2000–2005), «Özbekiston milliy ensiklopediyasi» Davlat ilmiy naşriyoti · elektron nusxa: ziyouz.com kutubxonasi, 234–235-b. — ziyouz.com

    Qonun (falsafada) — narsa va hodisalar örtasidagi muhim, zaruriy, barqaror, takrorlanuvçi munosabat. Mazkur munosabat obyektiv voqelikka mansub bölsa, u voqelik Q.lari deb yuritiladi. Voqelik Q.larining inson tomonidan örganilib, muayyan nazariy tilğa köçirilişi fan Q.lari deyiladi. Şu jihatdan fan Q.lari voqelik Q.larining tafakkurda in'ikos etilişidir. Fan Q.lari, öz navbatida, aks ettiruvçi obyektiga köra, tabiat Q.lari, jamiyat Q.lari, tafakkur Q.lariga bölinadi. Tasodifiy yoki ötkinçi munosabatlar esa Q.ni asoslaşga yetarli emas. Zaruriylik Q.ning muhim belgisidir, çunki undan kelib çiqadigan natijalarning yuz berişi muqarrardir. Q. tuşunçasining mohiyati qonuniyat tuşunçasiga yaqin turadi. Qonuniyat Q.dan farqli ravişda sistemaning özgarişlaridagi barqaror jihatlarni va yönalişlarni ifodalaydi. Şu jihatdan, fanda statistik va dinamik qonuniyatlarga tayanib iş yuritiladi. Dinamik qonuniyatlarda örganilayotgan jarayonlarning kelajagi aniq, muayyan va bir xil körinişda başorat qilinadi, ya'ni sistemaning kelajakdagi holati uning oldingi holati bilan uzviy boğlangan böladi. Statistik qonuniyatlarda esa, jarayonlarning kelajagini başorat qiliş ehtimol şaklida bölib, muayyan miqdordagi tasodiflar içidan röyobga çiqişi mumkin bölgan ehtimollar nazarda tutiladi, ya'ni bunda bir qança özaro boğlangan aloqadorliklar içidan röyobga çiqişi mumkin bölgan imkoniyat darajasi ehtimollik bilan çamalab olinadi. Qlar obyektlar örtasidagi, sistema rivojlanişining turli holatlari va bosqiçlari örtasidagi aloqadorliklarni ifodalaydi. Q.lar özining umumiylik darajasi va ta'sir etiş doirasiga köra, xususiy. umumiy va eng umumiy Q.larga bölinadi. Xususiy Q.lar narsa va hodisalar örtasidagi nisbatan tor doiragi açoqalarni funknional tarzda aks ettiradi (mas. mexanikada tezliklarni qöşiş Q.lari). Umumiy Q.lar narsa va hodisalarning umumiy xossalari örtasida munosabatni, eng umumiy Q. lar esa tabiat, jamiyat, tafakkur rivojining eng umumiy munosabatlarini, tomonlarini, taraqqiyotini, tendensiyalarini ifodalaydi. Butun olam tortişiş Q.i umumiy Q.ga, olamning rivojlaniş Q.lari esa enğ umumiy Q.ga misol bölişi mumkin. Umumiy Q.lar bilan xususiy Q.lar örtasida özaro boğliqlik mavjud. Umumiy Q.lar xususiy Q.lar orqali amal qiladi, xususiy Q.lar esa umumiy Q.larning bir körinişi bölib, obyektiv xarakterga ega. Q.lar, birinçidan, narsa va hodisalar va ular orasidagi munosabatlarning mohiyati, sababi, kelib çiqişi, rivojlaniş tendensiyasini tuşuntiradi; ikkinçidan, Q. hodisadagi rivojlaniş tendensiyasi va yönalişini aks ettiriş orqali jarayonlarning kelajagini başorat qiliş funksiyasini bajaradi. Tabiat va jamiyat Q.lari obyektiv jarayonlarni aks ettiradi. Agar tabiat Q.lari bizga stixiyali tarzda bölib körinsa, jamiyat Q.lari esa kişilarning ongli faoliyatida namoyon böladi. Q.larni biliş asosida kelajak haqida başorat qiliş, tabiiy va ijtimoiy jarayonlarni boşqariş mumkin. Tafakkur Q.larini mantiq fani örganadi. Q.lar haqida Forobiy, Xorazmiy, Farğoniy, Beruniy, Ibn Sino, Uluğbek kabi mutafakkirlar maxsus risolalar yozişgan. Huquqqa doir, xususan, şariat Q.lariga oid asarlar içida Burhoniddin Marğinoniyning «Xidoya» kitobi dunyoga tanilgan. Q.larni anglab oliş, biliş olamning rivojlaniş xususiyatlarini bilib oliş va uni özlaştirişda muhim ahamiyat kasb etadi.

    Baxtiyor Törayev.

    Asl matn (kirill, PDF'dagidek)

    ҚОНУН (фалсафада) — нарса ва ҳодисалар ўртасидаги муҳим, зарурий, барқарор, такрорланувчи муносабат. Мазкур муносабат объектив воқеликка мансуб бўлса, у воқелик Қ.лари деб юритилади. Воқелик Қ.ларининг инсон томонидан ўрганилиб, муайян назарий тилға кўчирилиши фан Қ.лари дейилади. Шу жиҳатдан фан Қ.лари воқелик Қ.ларининг тафаккурда инъикос этилишидир. Фан Қ.лари, ўз навбатида, акс эттирувчи объектига кўра, табиат Қ.лари, жамият Қ.лари, тафаккур Қ.ларига бўлинади. Тасодифий ёки ўткинчи муносабатлар эса Қ.ни асослашга етарли эмас. Зарурийлик Қ.нинг муҳим белгисидир, чунки ундан келиб чиқадиган натижаларнинг юз бериши муқаррардир. Қ. тушунчасининг моҳияти қонуният тушунчасига яқин туради. Қонуният Қ.дан фарқли равишда системанинг ўзгаришларидаги барқарор жиҳатларни ва йўналишларни ифодалайди. Шу жиҳатдан, фанда статистик ва динамик қонуниятларга таяниб иш юритилади. Динамик қонуниятларда ўрганилаётган жараёнларнинг келажаги аниқ, муайян ва бир хил кўринишда башорат қилинади, яъни системанинг келажакдаги ҳолати унинг олдинги ҳолати билан узвий боғланган бўлади. Статистик қонуниятларда эса, жараёнларнинг келажагини башорат қилиш эҳтимол шаклида бўлиб, муайян миқдордаги тасодифлар ичидан рўёбга чиқиши мумкин бўлган эҳтимоллар назарда тутилади, яъни бунда бир қанча ўзаро боғланган алоқадорликлар ичидан рўёбга чиқиши мумкин бўлган имконият даражаси эҳтимоллик билан чамалаб олинади. Қлар объектлар ўртасидаги, система ривожланишининг турли ҳолатлари ва босқичлари ўртасидаги алоқадорликларни ифодалайди. Қ.лар ўзининг умумийлик даражаси ва таъсир этиш доирасига кўра, хусусий. умумий ва энг умумий Қ.ларга бўлинади. Хусусий Қ.лар нарса ва ҳодисалар ўртасидаги нисбатан тор доираги ачоқаларни функнионал тарзда акс эттиради (мас. механикада тезликларни қўшиш Қ.лари). Умумий Қ.лар нарса ва ҳодисаларнинг умумий хоссалари ўртасида муносабатни, энг умумий Қ. лар эса табиат, жамият, тафаккур ривожининг энг умумий муносабатларини, томонларини, тараққиётини, тенденцияларини ифодалайди. Бутун олам тортишиш Қ.и умумий Қ.га, оламнинг ривожланиш Қ.лари эса энғ умумий Қ.га мисол бўлиши мумкин. Умумий Қ.лар билан хусусий Қ.лар ўртасида ўзаро боғлиқлик мавжуд. Умумий Қ.лар хусусий Қ.лар орқали амал қилади, хусусий Қ.лар эса умумий Қ.ларнинг бир кўриниши бўлиб, объектив характерга эга. Қ.лар, биринчидан, нарса ва ҳодисалар ва улар орасидаги муносабатларнинг моҳияти, сабаби, келиб чиқиши, ривожланиш тенденциясини тушунтиради; иккинчидан, Қ. ҳодисадаги ривожланиш тенденцияси ва йўналишини акс эттириш орқали жараёнларнинг келажагини башорат қилиш функциясини бажаради. Табиат ва жамият Қ.лари объектив жараёнларни акс эттиради. Агар табиат Қ.лари бизга стихияли тарзда бўлиб кўринса, жамият Қ.лари эса кишиларнинг онгли фаолиятида намоён бўлади. Қ.ларни билиш асосида келажак ҳақида башорат қилиш, табиий ва ижтимоий жараёнларни бошқариш мумкин. Тафаккур Қ.ларини мантиқ фани ўрганади. Қ.лар ҳақида Форобий, Хоразмий, Фарғоний, Беруний, Ибн Сино, Улуғбек каби мутафаккирлар махсус рисолалар ёзишган. Ҳуқуққа доир, хусусан, шариат Қ.ларига оид асарлар ичида Бурҳониддин Марғинонийнинг «Хидоя» китоби дунёга танилган. Қ.ларни англаб олиш, билиш оламнинг ривожланиш хусусиятларини билиб олиш ва уни ўзлаштиришда муҳим аҳамият касб этади.

    Бахтиёр Тўраев.

    Matn ÖzME'dan o'zgartirişsiz olingan, faqat yozuvi yangi alifboga o'girilgan. Qisqartmalar asl holida. Xato ko'rsangiz — xabar bering.