Rang
Manba: ÖzME, 7-jild (2000–2005), «Özbekiston milliy ensiklopediyasi» Davlat ilmiy naşriyoti · elektron nusxa: ziyouz.com kutubxonasi, 62–63-b. — ziyouz.com
Rang ( tasviriy san'atda) — rangtasvirning asosiy ifoda va tasvir vositasi. R. orqali rassom mavjud borliqni öziga xos xususiyatlari b-n haqqoniy aks ettiradi. Jahon san'ati taraqqiyotida borliq R.ini aks ettirişning turli uslub va tizimlari şakllangan, biroq hammasining asosida R.larni bir-biri b-n aralaştirib, yangi R. hosil qiliş uslubi yotadi. 7 xil kamalak (spektr) R.ini bir-biriga aralaştiriş orqali 280 dan ortiq R. tuslanişini hosil qiliş mumkin. R. inson ruhiyatiga kuçli ta'sir etuvçi vosita bölib, u insonda quvonç va mayuslik, tetiklik yoki ğamginlik, xotirjamlik yoki bezovtalik tuyğularini uygotişi mumkin. Rassom uçun R.ning ana şu kuçi muhim omil bölib, ular asarning ğoyaviyplastik yeçimida muxim rol öynaydi.
Tabiatdagi bor R.lar axromatik va xromatik R.larga bölinadi. Axromatik R.larga oqdan töq qoragaça bölgan böyoqlar, qolganlari xromatik (kizil, sariq, kök va h.k.) R.larga kiradi. Xromatik R.lar öz navbatida issiq (qizil, sariq, zarğaldoq) va sovuq (kök, moviy, binafşa), şuningdek, har ikkisiga kiruvçi (binafşa, yaşil) R.larga ajratiladi. Rangtasvirda issiq va sovuq R.larning özaro uyğunligi asarning rang tizimi — koloritni taşkil qiladi, şuningdek, asar kompozitsiyasini taşkil etuvçi unsur va vosita hisoblanadi. Iliq P. yaqinlik, sovuq R. uzoqlik tuyğusini berişi asarda masofani kursatiş (ayniqsa, manzara janri)da köl keladi.
Tasviriy san'at tarixida R.dan foydalaniş jamiyat taraqqiyoti b-n birga rivojlanib borgan. Ibtidoiy jamoa rassomi öz «asar»ini mavjud tabiiy R. (yoğoç kömiri, olov kuyasi)dan foydalanib işlagan, jamiyat rivoji b-n R. — pigment va boğlovçilar ortib borgan, R. i.ç. usuli rivojlangan: quldorlik davrida murakkab R. (akvarel, tempera, enkaustika) texnologiyasi işlab çiqilgan. Örta asrlar oxirida moyböyoq texnologiyaSi paydo bölgan, şu davrdan R. tuslanişi ham ortib avvalgi lokal, yassi R. örnini nursoya yordamida özgaruvçi, tuslanuvçi R.lar tizimi egallagan. Buyumlarning tölaqonli hajmli körinişini aks ettiriş, fazoviy böşliqni R. orqali özlaştiriş kuçayib borgan. 19-a. 60—70-y.laridan yorqin (spektr) R.larga yaqin R.larni yonmayon qöyiş asosida kartinalar yaratila boşlandi. Bunday asarlarni ma'lum masofadan kuzatiş lozim. Avangard san'ati (abstrakt san'at, simvolizm, syurrealizm va b.)da R. majoziy, ramziy mazmunga ega böldi, köp hollarda asarning asosiy mazmuni va ğoyasini taşkil etdi. R.lar ölçami, şakli, örni özida sirli, falsafiy mazmunni yoritişga karatildi.
Asl matn (kirill, PDF'dagidek)
РАНГ ( тасвирий санъатда) — рангтасвирнинг асосий ифода ва тасвир воситаси. Р. орқали рассом мавжуд борлиқни ўзига хос хусусиятлари б-н ҳаққоний акс эттиради. Жаҳон санъати тараққиётида борлиқ Р.ини акс эттиришнинг турли услуб ва тизимлари шаклланган, бироқ ҳаммасининг асосида Р.ларни бир-бири б-н аралаштириб, янги Р. ҳосил қилиш услуби ётади. 7 хил камалак (спектр) Р.ини бир-бирига аралаштириш орқали 280 дан ортиқ Р. тусланишини ҳосил қилиш мумкин. Р. инсон руҳиятига кучли таъсир этувчи восита бўлиб, у инсонда қувонч ва маюслик, тетиклик ёки ғамгинлик, хотиржамлик ёки безовталик туйғуларини уйготиши мумкин. Рассом учун Р.нинг ана шу кучи муҳим омил бўлиб, улар асарнинг ғоявийпластик ечимида мухим роль ўйнайди.
Табиатдаги бор Р.лар ахроматик ва хроматик Р.ларга бўлинади. Ахроматик Р.ларга оқдан тўқ қорагача бўлган бўёқлар, қолганлари хроматик (кизил, сариқ, кўк ва ҳ.к.) Р.ларга киради. Хроматик Р.лар ўз навбатида иссиқ (қизил, сариқ, зарғалдоқ) ва совуқ (кўк, мовий, бинафша), шунингдек, ҳар иккисига кирувчи (бинафша, яшил) Р.ларга ажратилади. Рангтасвирда иссиқ ва совуқ Р.ларнинг ўзаро уйғунлиги асарнинг ранг тизими — колоритни ташкил қилади, шунингдек, асар композициясини ташкил этувчи унсур ва восита ҳисобланади. Илиқ P. яқинлик, совуқ Р. узоқлик туйғусини бериши асарда масофани курсатиш (айниқса, манзара жанри)да кўл келади.
Тасвирий санъат тарихида Р.дан фойдаланиш жамият тараққиёти б-н бирга ривожланиб борган. Ибтидоий жамоа рассоми ўз «асар»ини мавжуд табиий Р. (ёғоч кўмири, олов куяси)дан фойдаланиб ишлаган, жамият ривожи б-н Р. — пигмент ва боғловчилар ортиб борган, Р. и.ч. усули ривожланган: қулдорлик даврида мураккаб Р. (акварель, темпера, энкаустика) технологияси ишлаб чиқилган. Ўрта асрлар охирида мойбўёқ технологияСи пайдо бўлган, шу даврдан Р. тусланиши ҳам ортиб аввалги локал, ясси Р. ўрнини нурсоя ёрдамида ўзгарувчи, тусланувчи Р.лар тизими эгаллаган. Буюмларнинг тўлақонли ҳажмли кўринишини акс эттириш, фазовий бўшлиқни Р. орқали ўзлаштириш кучайиб борган. 19-а. 60—70-й.ларидан ёрқин (спектр) Р.ларга яқин Р.ларни ёнмаён қўйиш асосида картиналар яратила бошланди. Бундай асарларни маълум масофадан кузатиш лозим. Авангард санъати (абстракт санъат, символизм, сюрреализм ва б.)да Р. мажозий, рамзий мазмунга эга бўлди, кўп ҳолларда асарнинг асосий мазмуни ва ғоясини ташкил этди. Р.лар ўлчами, шакли, ўрни ўзида сирли, фалсафий мазмунни ёритишга каратилди.
Matn ÖzME'dan o'zgartirişsiz olingan, faqat yozuvi yangi alifboga o'girilgan. Qisqartmalar asl holida. Xato ko'rsangiz — xabar bering.