Sa'dixon Tabibullayev
Manba: ÖzME, 8-jild (2000–2005), «Özbekiston milliy ensiklopediyasi» Davlat ilmiy naşriyoti · elektron nusxa: ziyouz.com kutubxonasi, 12–13-b. — ziyouz.com
Tabibullayev Sa'dixon (1906.05.6, Buxoro — 1992.11.9, Toşkent) — Özbekiston xalq artisti (1949). Buxoro pedagogika bilim yurti (1922— 24), Moskvadagi Özbek drama studiyasi (1924—27)da öqigan. 1927—92 y.lar Hamza teatrining aktyori. Asosiy rollari: Tabib (V. Yan, «Hujum»), Yosuman (A.Navoiy, «Farhod va Şirin»), Xlestakov (N. Gogol, «Revizor»), Hasan ellikboşi (Hamza, «Boy ila xizmatçi»), Yaxşivoy (K. Yaşin, «Nomus va muhabbat»), Mansur (Uyğun, I. Sulton, «Alişer Navoiy»), Mirzakarimboy (Oybek, «Qutluğ qon»), Suxsurov (A.Qahhor, «Tobutdan tovuş»), Masxara (U. Şekspir, «Qirol Lir»), Musulmonqul (I. Sulton, «Abdulla Qodiriyning ötgan kunlari»), Islom ota (H. Muhammad, «Xotinlar «gap»idan çiqqan hangoma») va b. Masxara obrazida qahramonining börttirilgan satirik xususiyatlarini çuqur fojiaviylik bilan uyğunlaştiradi. Obraz tabiati, körinişi, xattiharakatlari, nutqining ravonligi, serjilo ovozi, grimlarini libosga uzviyligini ta'minlaş T. ijodiga xosdir. Uning ijrosidagi kattakiçik, hatto uvoq obrazlar ham spektakdda muxim ahamiyat kasb etgan. Ruhi baland va mehnatkaş, hayotda xörlangan, jamiyatda kamsitilgan kimsalar qiyofasini gavdalantiriş bilan birga kalondimoğ va buqalamunlik, riyokorlar içki va taşqi olamini oçişda noyob usullar tanlay bilgan. U bir qança filmlarda ham suratga tuşgan. Hamza nomidagi Özbekiston Davlat mukofoti laureati (1967).
Toşpölat Tursunov.
Asl matn (kirill, PDF'dagidek)
ТАБИБУЛЛАЕВ Саъдихон (1906.05.6, Бухоро — 1992.11.9, Тошкент) — Ўзбекистон халқ артисти (1949). Бухоро педагогика билим юрти (1922— 24), Москвадаги Ўзбек драма студияси (1924—27)да ўқиган. 1927—92 й.лар Ҳамза театрининг актёри. Асосий роллари: Табиб (В. Ян, «Ҳужум»), Ёсуман (А.Навоий, «Фарҳод ва Ширин»), Хлестаков (Н. Гоголь, «Ревизор»), Ҳасан элликбоши (Ҳамза, «Бой ила хизматчи»), Яхшивой (К. Яшин, «Номус ва муҳаббат»), Мансур (Уйғун, И. Султон, «Алишер Навоий»), Мирзакаримбой (Ойбек, «Қутлуғ қон»), Сухсуров (А.Қаҳҳор, «Тобутдан товуш»), Масхара (У. Шекспир, «Қирол Лир»), Мусулмонқул (И. Султон, «Абдулла Қодирийнинг ўтган кунлари»), Ислом ота (Ҳ. Муҳаммад, «Хотинлар «гап»идан чиққан ҳангома») ва б. Масхара образида қаҳрамонининг бўрттирилган сатирик хусусиятларини чуқур фожиавийлик билан уйғунлаштиради. Образ табиати, кўриниши, хаттиҳаракатлари, нутқининг равонлиги, сержило овози, гримларини либосга узвийлигини таъминлаш Т. ижодига хосдир. Унинг ижросидаги каттакичик, ҳатто увоқ образлар ҳам спектакдда мухим аҳамият касб этган. Руҳи баланд ва меҳнаткаш, ҳаётда хўрланган, жамиятда камситилган кимсалар қиёфасини гавдалантириш билан бирга калондимоғ ва буқаламунлик, риёкорлар ички ва ташқи оламини очишда ноёб усуллар танлай билган. У бир қанча фильмларда ҳам суратга тушган. Ҳамза номидаги Ўзбекистон Давлат мукофоти лауреати (1967).
Тошпўлат Турсунов.
Matn ÖzME'dan o'zgartirişsiz olingan, faqat yozuvi yangi alifboga o'girilgan. Qisqartmalar asl holida. Xato ko'rsangiz — xabar bering.