Asosiy mazmunga ötiş
Qidiriş…Ctrl K

    Şrift ölçami

    Safarov Nazir

    Manba: ÖzME, 7-jild (2000–2005), «Özbekiston milliy ensiklopediyasi» Davlat ilmiy naşriyoti · elektron nusxa: ziyouz.com kutubxonasi, 226–227-b. — ziyouz.com

    Safarov Nazir (1905.9.1, Jizzax 1985.1.4, Toşkent) — Özbekiston xalq yozuvçisi (1975). Özbekistonda xizmat körsatgan san'at arbobi (1950). 2-jahon uruşi qatnaşçisi. Eski va yangi usul maktablarida öqigan. Samarqandda qişloq öqituvçilarini tayyorlaş kursini tugatgaç, Jizzax va Mitan (hoz. Iştixon) tumanlarida öqituvçilik qilgan (192024). Jizzax uyezd maorif tizimida (1925—27), «Qizil Özbekiston» gaz. bölim mudiri, «Işçi» gaz. (1929— 32) va Yozuvçilar uyuşmasida mas'ul kotib (1932— 35), adabiy maslahatçi (1947—53), Respublika kzsovxoz sayyor teatrida adabiy emakdoş (1938—39), Özbekiston Davlat naşriyotida (1939— 41), Toşkent kinostudiyasida direktor (1946—47). Ilk maqolalar töplami — «Yangi turmuş uçun kuraş» (Ziyo Said b-n hamkorlikda, 1930). Şundan keyin S.ning «Qora kunlar kölankasi» (1931), «Unutilmas kunlar» (1932) töplamlari çop etilgan. Dastlabki pyesasi — «Tarix tilga kirdi» (1931, Ziyo Sayd b-n hamkorlikda). «Uyğoniş» (1938), «Şarq tongi» (1948) pyesalarida 1916 y. Jizzax qözğoloni, Özbekistonda şörolar tuzumi örnatilişi aks ettirilgan. S. «Hayot maktabi» (1954), «Kimga töy, kimga aza» (1963), «Lukaş botir» (1974, Yo. Xudoyqulov b-n hamkorlikda) kabi pyesalar muallifi.

    S. uruşdan keyingi yillarda «Oçerklar» (1950) töplami, «Oliyaxon Sultonova», «Xadiça Ahrorova» (1953), «Katta karvon yölida» (1960), «Uzoqni közlagan qiz» (1961), «Inson izi» (1971) singari qissa va oçerklarini yozgan. S.ning «Körgankeçirganlarim» (1968) avtobiografik qissasi va «Navröz» (1973) romanida 20y.larda Samarqand va Jizzax viloyatlaridagi qişloq kişilari hayoti tasvirlangan. S. iştirokida «Uyğoniş» (1957) va «Yer farzandi» (1961) filmlarining ssenariylari yaratilgan.

    As: Tanlangan asarlar [4 j.li], 1—4j.lar, T., 197477.

    Ad.: Ubaydullayev Ş., Nazir Safarov, T., 1976.

    Asl matn (kirill, PDF'dagidek)

    САФАРОВ Назир (1905.9.1, Жиззах 1985.1.4, Тошкент) — Ўзбекистон халқ ёзувчиси (1975). Ўзбекистонда хизмат кўрсатган санъат арбоби (1950). 2-жаҳон уруши қатнашчиси. Эски ва янги усул мактабларида ўқиган. Самарқандда қишлоқ ўқитувчиларини тайёрлаш курсини тугатгач, Жиззах ва Митан (ҳоз. Иштихон) туманларида ўқитувчилик қилган (192024). Жиззах уезд маориф тизимида (1925—27), «Қизил Ўзбекистон» газ. бўлим мудири, «Ишчи» газ. (1929— 32) ва Ёзувчилар уюшмасида масъул котиб (1932— 35), адабий маслаҳатчи (1947—53), Республика кзсовхоз сайёр театрида адабий эмакдош (1938—39), Ўзбекистон Давлат нашриётида (1939— 41), Тошкент киностудиясида директор (1946—47). Илк мақолалар тўплами — «Янги турмуш учун кураш» (Зиё Саид б-н ҳамкорликда, 1930). Шундан кейин С.нинг «Қора кунлар кўланкаси» (1931), «Унутилмас кунлар» (1932) тўпламлари чоп этилган. Дастлабки пьесаси — «Тарих тилга кирди» (1931, Зиё Сайд б-н ҳамкорликда). «Уйғониш» (1938), «Шарқ тонги» (1948) пьесаларида 1916 й. Жиззах қўзғолони, Ўзбекистонда шўролар тузуми ўрнатилиши акс эттирилган. С. «Ҳаёт мактаби» (1954), «Кимга тўй, кимга аза» (1963), «Лукаш ботир» (1974, Ё. Худойқулов б-н ҳамкорликда) каби пьесалар муаллифи.

    С. урушдан кейинги йилларда «Очерклар» (1950) тўплами, «Олияхон Султонова», «Хадича Аҳророва» (1953), «Катта карвон йўлида» (1960), «Узоқни кўзлаган қиз» (1961), «Инсон изи» (1971) сингари қисса ва очеркларини ёзган. С.нинг «Кўрганкечирганларим» (1968) автобиографик қиссаси ва «Наврўз» (1973) романида 20й.ларда Самарқанд ва Жиззах вилоятларидаги қишлоқ кишилари ҳаёти тасвирланган. С. иштирокида «Уйғониш» (1957) ва «Ер фарзанди» (1961) фильмларининг сценарийлари яратилган.

    Ас: Танланган асарлар [4 ж.ли], 1—4ж.лар, Т., 197477.

    Ад.: Убайдуллаев Ш., Назир Сафаров, Т., 1976.

    Matn ÖzME'dan o'zgartirişsiz olingan, faqat yozuvi yangi alifboga o'girilgan. Qisqartmalar asl holida. Xato ko'rsangiz — xabar bering.