Sayyoh
Manba: ÖzME, 7-jild (2000–2005), «Özbekiston milliy ensiklopediyasi» Davlat ilmiy naşriyoti · elektron nusxa: ziyouz.com kutubxonasi, 43-b. — ziyouz.com
Sayyoh SAYYOH, Abdurahmon Sayyoh ibn Hoji Muhammad Sodiqov (1879, Toşkent — 1918, Qöqon) — ma'rifatparvar, noşir. Arabiston, Turkiya, Hindiston, Afğoniston, Yaponiya mamlakatlariga sayohat qilgani uçun öziga «Sayyoh» taxallusini olgan. Ön yoşida ota-onasi, aka-singlisi b-n Makkaga ketadi, öşa yerda oila a'zolarining barçasidan ayriladi. Keyinçalik Hindistonning Rajpur ş.ga kelib, 5—6 y. madrasada tahsil oladi. 1906 y.da zargarlik buyumlari b-n savdo qilib, Pekin (Xitoy) ga boradi. Xitoydan Manjuriya orqali Buxoroga kelmoqçi böladi. Ammo Rossiya va Yaponiya örtasida uruş borayotgani sababli Yaponiya hukumati uni Mukden ş.da hibsga oladi va PortArtur ş.da saqlaydi. Uruş tugagaç, Gonkong orqali Hindistonning Kalkutta ş.ga yuboriladi. U Bombey ş.ga kelib, Rossiya boş konsuliga murojaat qiladi. Hind, xitoy, arab, fors, turk tillarini bilgani uçun 1907 y. konsulxonaga işgaolinadi. 1908 y.da Toşkentga qaytib keladi va Turkiston harbiy okrugi ştabida işlaydi. Şu orada Munavvarqori Abduraşidxonov b-n tanişadi. 1915—18 y.larda «Alisloh» jur.ga muharrirlik qiladi. 1912—13 y.larda noşir va muallif sifatida islom odobaxloqi, muqaddas şaharlar tarixi, şuningdek, kezib çiqqan mamlakatlari haqida köplab «Sayohatnomalar» çop ettirgan. Ad: Tarixi izolatal ğayn anqissayi Zulqarnayn, T., 1913.
Sirojiddin Ahmedov.
Asl matn (kirill, PDF'dagidek)
САЙЁҲ, Абдураҳмон Сайёҳ ибн Ҳожи Муҳаммад Содиқов (1879, Тошкент — 1918, Қўқон) — маърифатпарвар, ношир. Арабистон, Туркия, Ҳиндистон, Афғонистон, Япония мамлакатларига саёҳат қилгани учун ўзига «Сайёҳ» тахаллусини олган. Ўн ёшида ота-онаси, ака-синглиси б-н Маккага кетади, ўша ерда оила аъзоларининг барчасидан айрилади. Кейинчалик Ҳиндистоннинг Ражпур ш.га келиб, 5—6 й. мадрасада таҳсил олади. 1906 й.да заргарлик буюмлари б-н савдо қилиб, Пекин (Хитой) га боради. Хитойдан Манжурия орқали Бухорога келмоқчи бўлади. Аммо Россия ва Япония ўртасида уруш бораётгани сабабли Япония ҳукумати уни Мукден ш.да ҳибсга олади ва ПортАртур ш.да сақлайди. Уруш тугагач, Гонконг орқали Ҳиндистоннинг Калькутта ш.га юборилади. У Бомбей ш.га келиб, Россия бош консулига мурожаат қилади. Ҳинд, хитой, араб, форс, турк тилларини билгани учун 1907 й. консулхонага ишгаолинади. 1908 й.да Тошкентга қайтиб келади ва Туркистон ҳарбий округи штабида ишлайди. Шу орада Мунавварқори Абдурашидхонов б-н танишади. 1915—18 й.ларда «Алислоҳ» жур.га муҳаррирлик қилади. 1912—13 й.ларда ношир ва муаллиф сифатида ислом одобахлоқи, муқаддас шаҳарлар тарихи, шунингдек, кезиб чиққан мамлакатлари ҳақида кўплаб «Саёҳатномалар» чоп эттирган. Ад: Тарихи изолатал ғайн анқиссайи Зулқарнайн, Т., 1913.
Сирожиддин Аҳмедов.
Matn ÖzME'dan o'zgartirişsiz olingan, faqat yozuvi yangi alifboga o'girilgan. Qisqartmalar asl holida. Xato ko'rsangiz — xabar bering.