Semyuel Bekket
Manba: ÖzME, Qöşimça (2000–2005), «Özbekiston milliy ensiklopediyasi» Davlat ilmiy naşriyoti · elektron nusxa: ziyouz.com kutubxonasi, 17-b. — ziyouz.com
Bekket Semyuel BEKKET (VeskeP) Semyuel (1906.13.4, Dublin - 1989.22.12, parij) — irlandiyalik şoir, drama-turg va romannavis; modernizm vakili. Ingliz va fransuz tillarida ijod qilgan. Dublindagi Triniti-kollejni tugatgan. 1937 y.dan Fransiyada yaşagan. «Tepişdan köra san-çiş köproq» (1934) hikoyalar töpla-mi, «Qayroqlar sadosi» (1936) şe'riy töplami hamda «Myorfi» (1938) roma-nini naşr ettirgan. «Gadoni kutib» (1952), «Öyin intihosi» (1957) va «Magnitofonning oxirgi tasmasi» (1959) kabi syurrealistik pyesalarida absurd dramasinnng ğoyaviy uslubiy tamoyillari aks etgan. Ular qahramonlari hayotning bema'ni, tuturiq-sizligini his qilib yaşovçi va insoniyatning yaqinlaşib kelayotgan halokati haqidagi öylar tufayli dahşatga tuşib qolgan, ham ma'naviy, ham jismoniy majruh kişilardir. «Molloy» (1951), «Malon ölyapti» (1951), «Nomsiz» (1953) romanlarida «ong oqimi» adabiyoti (Ğarbiy Yevropa adabiyotida 20-a. boşidagi ijodiy tamoy-il — ruhiy-ma'naviy hayot jarayonlarini bevosita, muallif iştiroki-siz aks ettiriş) an'analari namoyon bölgan. «Halokat» (1982) pyesasida san'atkor erki haqidagi fikr ilgari surilgan. Nobel mukofoti laureati (1969).
Asl matn (kirill, PDF'dagidek)
БЕККЕТ (ВескеП) Сэмюэль (1906.13.4, Дублин - 1989.22.12, париж) — ирландиялик шоир, драма-тург ва романнавис; модернизм вакили. Инглиз ва француз тилларида ижод қилган. Дублиндаги Тринити-коллежни тугатган. 1937 й.дан Францияда яшаган. «Тепишдан кўра сан-чиш кўпроқ» (1934) ҳикоялар тўпла-ми, «Қайроқлар садоси» (1936) шеърий тўплами ҳамда «Мёрфи» (1938) рома-нини нашр эттирган. «Гадони кутиб» (1952), «Ўйин интиҳоси» (1957) ва «Магнитофоннинг охирги тасмаси» (1959) каби сюрреалистик пьесаларида абсурд драмасинннг ғоявий услубий тамойиллари акс этган. Улар қаҳрамонлари ҳаётнинг бемаъни, тутуриқ-сизлигини ҳис қилиб яшовчи ва инсониятнинг яқинлашиб келаётган ҳалокати ҳақидаги ўйлар туфайли даҳшатга тушиб қолган, ҳам маънавий, ҳам жисмоний мажруҳ кишилардир. «Моллой» (1951), «Малон ўляпти» (1951), «Номсиз» (1953) романларида «онг оқими» адабиёти (Ғарбий Европа адабиётида 20-а. бошидаги ижодий тамой-ил — руҳий-маънавий ҳаёт жараёнларини бевосита, муаллиф иштироки-сиз акс эттириш) анъаналари намоён бўлган. «Ҳалокат» (1982) пьесасида санъаткор эрки ҳақидаги фикр илгари сурилган. Нобель мукофоти лауреати (1969).
Matn ÖzME'dan o'zgartirişsiz olingan, faqat yozuvi yangi alifboga o'girilgan. Qisqartmalar asl holida. Xato ko'rsangiz — xabar bering.