Sferik astronomiya
Manba: ÖzME, 8-jild (2000–2005), «Özbekiston milliy ensiklopediyasi» Davlat ilmiy naşriyoti · elektron nusxa: ziyouz.com kutubxonasi, 807–808-b. — ziyouz.com
Sferik astronomiya - astrometriya bölimi; yoritqiçlarning (yulduzlar, Quyoş, Oy, sayyoralar, sun'iy osmon jismlari va b.) osmon sferasidagi körinma vaziyati va harakatini anikdaş bilan boğliq masalalarni matematik usulda yeçiş uslublarini işlab çiqadi. S.a.ning asosiy tuşunçasi osmon sferasidir. Osmon sferasidagi yoritqiçga bölgan har bir yönaliş sferada nukta bilan, tekislik esa doira bilan tasvirlanadi. Osmon sferasidagi nuqtalarning özaro joylaşişi va harakatini örganiş uçun koordinata sistemalari qöllanadi (q. Astrometrik koordinatalar). Bir koordinata sistemasidan ikkinçi koordinata sistemasiga utiş sferik trigonometriya formulalari yordamida amalga oşiriladi.
S.a. ning muhim vazifalaridan biri vaqt hisobi astronomik sistemasining nazariy asosini yaratişdan iborat. Yerning öz öqi atrofida va Quyoş atrofidagi davriy harakati vaqt hisobining asosi qilib olinadi. Yer aylanişi qaysi nuqta (bahorgi tengkunlik va Quyoş) ga nisbatan olinişiga qarab vaqt hisobi yulduz va quyoş sutkalarida olib boriladi. Kalendarta Yerning Quyoş atrofida aylaniş davri — tropik yil asos qilib olingan. Astronomiyada vaqt hisobi bevosita tropik yillarda, örtaça uz. 365, 25 sutka bölgan kalendar yillarda yoki uzluksiz yil hisobi (ya'ni Yuliy davri) da olib boriladi.
Yoritqiçlarning kuzatişdan topilgan örinlari quyidagi sabablarga köra haqiqiy örinlariga nisbatan siljigan böladi; 1) pretsessiya ta'sirida Yerning öqi yönalişini davriy ravişda (26000 yilda) özgartirib, konus sirtini hosil qiladi. Yer öqining bunday ilgarilanma harakati nutatsiya tufayli kiçik tebranişlarga ham ega; 2) osmon sferasida yulduzlarning körinma örni uning haqiqiy örnidan yoruğlik aberratsiyasi tufayli farq qiladi. Bu hodisa kuzatuvçi va yoritqiçlarning birbiriga nisbatan harakati natijasida, ya'ni Yerning Quyoş atrofidagi harakati tufayli yillik aberatsiya, Yerning öz öqi atrofida aylanişi tufayli sutkali aberratsiya ta'sirida röy beradi. Aberratsiya natijasida yoritqiç apeks tomon siljigan böladi; 3) Yerning öz öqi atrofida aylanişi va Quyoş atrofidagi harakati natijasida kuzatuvçi yoritqiçga nisbatan öz yönalişini ham özgartiradi, ya'ni parallaktik siljiş röy beradi. Şuning uçun Quyoş sistemasidagi jismlarni kuzatganda ularning koordinatalarini Yer markaziga (sutkali parallaks), yulduzlarni kuzatganda quyoş sistemasining markaziga, ya'ni Quyoşga (yillik parallaks) hisoblaşlar yöli bilan keltiriladi. Parallaktik siljişning kattaligi yoritqiçgaça bölgan masofaga boğliq; 4) refraksiya tufayli yoritkiç zenitga tomon kötarilgan bölib körinadi. Yoritqiçlarni kuzatiş natijasidan yukrrida keltirilgan omillarni hisobga oliş bilan geografik koordinatalar, azimut va vaktni hisoblaş kabi amaliy hamda nazariy masalalar yeçiladi. Kuzatiş natijalari asosida astronomik doimiyliklarni aniklaş S. a.ni fundamental astrometriya va osmon mexanikasi bilan, Quyoş sistemasidagi jismlarning sirt koordinatalarini aniklaş uni amaliy astronomiya bilan uzviy boğlaydi. Bundan taşqari, S.a. Quyoş va Oy tutilişi, yulduzlarning Oy tomonidan tusilişi, sayyoralarning quyoş gardişidan utişi va b. hisoblaş usullarini ham işlab çiqadi.
Asl matn (kirill, PDF'dagidek)
СФЕРИК АСТРОНОМИЯ - астрометрия бўлими; ёритқичларнинг (юлдузлар, Қуёш, Ой, сайёралар, сунъий осмон жисмлари ва б.) осмон сферасидаги кўринма вазияти ва ҳаракатини аникдаш билан боғлиқ масалаларни математик усулда ечиш услубларини ишлаб чиқади. С.а.нинг асосий тушунчаси осмон сферасидир. Осмон сферасидаги ёритқичга бўлган ҳар бир йўналиш сферада нукта билан, текислик эса доира билан тасвирланади. Осмон сферасидаги нуқталарнинг ўзаро жойлашиши ва ҳаракатини ўрганиш учун координата системалари қўлланади (қ. Астрометрик координаталар). Бир координата системасидан иккинчи координата системасига утиш сферик тригонометрия формулалари ёрдамида амалга оширилади.
С.а. нинг муҳим вазифаларидан бири вақт ҳисоби астрономик системасининг назарий асосини яратишдан иборат. Ернинг ўз ўқи атрофида ва Қуёш атрофидаги даврий ҳаракати вақт ҳисобининг асоси қилиб олинади. Ер айланиши қайси нуқта (баҳорги тенгкунлик ва Қуёш) га нисбатан олинишига қараб вақт ҳисоби юлдуз ва қуёш суткаларида олиб борилади. Календарта Ернинг Қуёш атрофида айланиш даври — тропик йил асос қилиб олинган. Астрономияда вақт ҳисоби бевосита тропик йилларда, ўртача уз. 365, 25 сутка бўлган календарь йилларда ёки узлуксиз йил ҳисоби (яъни Юлий даври) да олиб борилади.
Ёритқичларнинг кузатишдан топилган ўринлари қуйидаги сабабларга кўра ҳақиқий ўринларига нисбатан силжиган бўлади; 1) прецессия таъсирида Ернинг ўқи йўналишини даврий равишда (26000 йилда) ўзгартириб, конус сиртини ҳосил қилади. Ер ўқининг бундай илгариланма ҳаракати нутация туфайли кичик тебранишларга ҳам эга; 2) осмон сферасида юлдузларнинг кўринма ўрни унинг ҳақиқий ўрнидан ёруғлик аберрацияси туфайли фарқ қилади. Бу ҳодиса кузатувчи ва ёритқичларнинг бирбирига нисбатан ҳаракати натижасида, яъни Ернинг Қуёш атрофидаги ҳаракати туфайли йиллик аберация, Ернинг ўз ўқи атрофида айланиши туфайли суткали аберрация таъсирида рўй беради. Аберрация натижасида ёритқич апекс томон силжиган бўлади; 3) Ернинг ўз ўқи атрофида айланиши ва Қуёш атрофидаги ҳаракати натижасида кузатувчи ёритқичга нисбатан ўз йўналишини ҳам ўзгартиради, яъни параллактик силжиш рўй беради. Шунинг учун Қуёш системасидаги жисмларни кузатганда уларнинг координаталарини Ер марказига (суткали параллакс), юлдузларни кузатганда қуёш системасининг марказига, яъни Қуёшга (йиллик параллакс) ҳисоблашлар йўли билан келтирилади. Параллактик силжишнинг катталиги ёритқичгача бўлган масофага боғлиқ; 4) рефракция туфайли ёриткич зенитга томон кўтарилган бўлиб кўринади. Ёритқичларни кузатиш натижасидан юкррида келтирилган омилларни ҳисобга олиш билан географик координаталар, азимут ва вактни ҳисоблаш каби амалий ҳамда назарий масалалар ечилади. Кузатиш натижалари асосида астрономик доимийликларни аниклаш С. а.ни фундаментал астрометрия ва осмон механикаси билан, Қуёш системасидаги жисмларнинг сирт координаталарини аниклаш уни амалий астрономия билан узвий боғлайди. Бундан ташқари, С.а. Қуёш ва Ой тутилиши, юлдузларнинг Ой томонидан тусилиши, сайёраларнинг қуёш гардишидан утиши ва б. ҳисоблаш усулларини ҳам ишлаб чиқади.
Matn ÖzME'dan o'zgartirişsiz olingan, faqat yozuvi yangi alifboga o'girilgan. Qisqartmalar asl holida. Xato ko'rsangiz — xabar bering.