Ş
Manba: ÖzME, 9-jild (2000–2005), «Özbekiston milliy ensiklopediyasi» Davlat ilmiy naşriyoti · elektron nusxa: ziyouz.com kutubxonasi, 1-b. — ziyouz.com
Ş — özbek Kirill alifbosining yigirma oltinçi xarfi. Til oldi, sirğaluvçi, şovqinli, jarangsiz undoş tovuşni ifodalaydi. Qöllaniş jihatdan örtaça faol, talaffuz jihatdan esa barqaror undoş: har qanday pozitsiyada xam deyarli bir xil talaffuz etiladi. Sözning boşida (şirin, şox, şöx), örtasida (maşhur, oşiq, qoşiq) va oxirida (dilkaş, kuraş, tiş) kela oladi. Ba'zan söz örtasida juft holda ham uçraydi (paşşa, qaşşoq). Turkiy xalqlar, jumladan, özbek xalqi uçun umumiy bölgan yozuvlarda Ş harfi öziga xos şakllarda uçraydi.
Asl matn (kirill, PDF'dagidek)
Ш — ўзбек Кирилл алифбосининг йигирма олтинчи харфи. Тил олди, сирғалувчи, шовқинли, жарангсиз ундош товушни ифодалайди. Қўлланиш жиҳатдан ўртача фаол, талаффуз жиҳатдан эса барқарор ундош: ҳар қандай позицияда хам деярли бир хил талаффуз этилади. Сўзнинг бошида (ширин, шох, шўх), ўртасида (машҳур, ошиқ, қошиқ) ва охирида (дилкаш, кураш, тиш) кела олади. Баъзан сўз ўртасида жуфт ҳолда ҳам учрайди (пашша, қашшоқ). Туркий халқлар, жумладан, ўзбек халқи учун умумий бўлган ёзувларда Ш ҳарфи ўзига хос шаклларда учрайди.
Matn ÖzME'dan o'zgartirişsiz olingan, faqat yozuvi yangi alifboga o'girilgan. Qisqartmalar asl holida. Xato ko'rsangiz — xabar bering.