Şohin
Manba: ÖzME, 10-jild (2000–2005), «Özbekiston milliy ensiklopediyasi» Davlat ilmiy naşriyoti · elektron nusxa: ziyouz.com kutubxonasi, 215-b. — ziyouz.com
Şohin (taxallusi; asl ismi Şamsiddin) (1859, Buxoro — 1894, Qarşi) — fors şoiri. Buxorodagi Şodimbiy madrasasida tahsil olgan. Jami 12500 misradan iborat şe'riy merosi bizgaça yetib kelgan. Ular 164 ğazal, 58 qasida, 4 muxammas, 3 musaddas, 27 ruboiy, 5 hajviy qasida, 2 tarje'band, 1 fard, «Layli va Majnun» dostoni va Sa'diyning «Böston»i yölida yozilgan «Tuhfai döston» («Döstlar tuhfasi», 1890) pandnoma asarini öz içiga oladi. Şuningdek, «Badoye' ussanoye'» («Badiiy san'atlar») nomli nasriy asari mavjud. «Layli va Majnun» dostoni Xusrav Dehlaviy va Nizomiy Ganjaviylarning şu nomli dostonlariga nazira sifatida yozilgan bölsada, doston syujetida öziga xosliklar ham mavjud bölib, u öz davri voqealarini keng yoritgan.
As: Buxoriylar böstoni, T., 1998.
Ad.: Mirzozoda X.M., Şamsiddin Şohin, Samarqand, 1956.
Asl matn (kirill, PDF'dagidek)
ШОҲИН (тахаллуси; асл исми Шамсиддин) (1859, Бухоро — 1894, Қарши) — форс шоири. Бухородаги Шодимбий мадрасасида таҳсил олган. Жами 12500 мисрадан иборат шеърий мероси бизгача етиб келган. Улар 164 ғазал, 58 қасида, 4 мухаммас, 3 мусаддас, 27 рубоий, 5 ҳажвий қасида, 2 таржеъбанд, 1 фард, «Лайли ва Мажнун» достони ва Саъдийнинг «Бўстон»и йўлида ёзилган «Туҳфаи дўстон» («Дўстлар туҳфаси», 1890) панднома асарини ўз ичига олади. Шунингдек, «Бадоеъ уссаноеъ» («Бадиий санъатлар») номли насрий асари мавжуд. «Лайли ва Мажнун» достони Хусрав Деҳлавий ва Низомий Ганжавийларнинг шу номли достонларига назира сифатида ёзилган бўлсада, достон сюжетида ўзига хосликлар ҳам мавжуд бўлиб, у ўз даври воқеаларини кенг ёритган.
Ас: Бухорийлар бўстони, Т., 1998.
Ад.: Мирзозода Х.М., Шамсиддин Шоҳин, Самарқанд, 1956.
Matn ÖzME'dan o'zgartirişsiz olingan, faqat yozuvi yangi alifboga o'girilgan. Qisqartmalar asl holida. Xato ko'rsangiz — xabar bering.