Sirojiddin Sayyid
Manba: ÖzME, 7-jild (2000–2005), «Özbekiston milliy ensiklopediyasi» Davlat ilmiy naşriyoti · elektron nusxa: ziyouz.com kutubxonasi, 417-b. — ziyouz.com
Sirojiddin Sayyid (taxallu si; asl ism-şarifi Saidov Sirojiddin) (1958.30.10, Sariosiyo tumani Kundajuvoz qişloği) — şoir. Toşkent un-tining jurnalistika ftini tugatgan (1979). «Toşkent oqşomi» (1980— 89), «Özbekiston adabiyoti va san'ati» (1989—90; 1991—96) gaz.lari va «Muştum» jur.da (1990—91) adabiy xodim, bölim mudiri, Özbekiston Yozuvçilar uyuşmasi boşkaruvida rais örinbosari (2001—03), birinçi örinbosari (2003 y.dan). Ilk şe'rlar töplami — «Ruhim xaritasi» (1985). Şundan keyin uning «Salqin xarsanglar kaftida» (1987), «Sevgi mamlakati» (1989), «Asragil» , «Mexr qolur, muhabbat qolur» (1990), «Kuydim» (1994), «Vatanni örganiş» (1996), «Vatan abadiy» (2001) va b. töplamlari naşr etilgan. S.S. şe'riyatida özbek mumtoz şe'riyati an'analari b-n birga xalq oğzaki ijodiga xos xususiyatlar — xalqçillik, soddalik, tilning şiraligi, Surxondaryo şevasiga xos leksik va musiqiy tovlanişlar yetakçilik qiladi. Şuning uçun uning aksariyat şe'rlari aşulaga aylangan. Ayni paytda S.S. öz ijodida özbek şe'riyatining sönggi badiiy yutuklarini özlaştirgan holda hoz. voqelikda va kişilarning ruhiy olamida yuz berayotgan özgarişlarni aks ettirmoqda. «Döstlik» ordeni b-n mukofotlangan (1999).
Ac: Ustimizdan ötgan oylar, T., 2003.
Asl matn (kirill, PDF'dagidek)
СИРОЖИДДИН САЙЙИД (тахаллу си; асл исм-шарифи Саидов Сирожиддин) (1958.30.10, Сариосиё тумани Кундажувоз қишлоғи) — шоир. Тошкент ун-тининг журналистика фтини тугатган (1979). «Тошкент оқшоми» (1980— 89), «Ўзбекистон адабиёти ва санъати» (1989—90; 1991—96) газ.лари ва «Муштум» жур.да (1990—91) адабий ходим, бўлим мудири, Ўзбекистон Ёзувчилар уюшмаси бошкарувида раис ўринбосари (2001—03), биринчи ўринбосари (2003 й.дан). Илк шеърлар тўплами — «Руҳим харитаси» (1985). Шундан кейин унинг «Салқин харсанглар кафтида» (1987), «Севги мамлакати» (1989), «Асрагил» , «Мехр қолур, муҳаббат қолур» (1990), «Куйдим» (1994), «Ватанни ўрганиш» (1996), «Ватан абадий» (2001) ва б. тўпламлари нашр этилган. С.С. шеъриятида ўзбек мумтоз шеърияти анъаналари б-н бирга халқ оғзаки ижодига хос хусусиятлар — халқчиллик, соддалик, тилнинг ширалиги, Сурхондарё шевасига хос лексик ва мусиқий товланишлар етакчилик қилади. Шунинг учун унинг аксарият шеърлари ашулага айланган. Айни пайтда С.С. ўз ижодида ўзбек шеъриятининг сўнгги бадиий ютукларини ўзлаштирган ҳолда ҳоз. воқеликда ва кишиларнинг руҳий оламида юз бераётган ўзгаришларни акс эттирмоқда. «Дўстлик» ордени б-н мукофотланган (1999).
Ac: Устимиздан ўтган ойлар, Т., 2003.
Matn ÖzME'dan o'zgartirişsiz olingan, faqat yozuvi yangi alifboga o'girilgan. Qisqartmalar asl holida. Xato ko'rsangiz — xabar bering.